ก็รอบตัวผมมีแต่คนดีๆ ทั้งนั้นนี่ครับ จะไปหาตัวอย่างแย่ๆ มาจากไหนได้ล่ะ

 

ตอนที่เขียนนี่เกือบตีหนึ่งแล้วครับ

เห็นน้องเสริฐ log in เข้า MSN เสียงกริ๊งดังเรียกความสนใจผมได้ดีทีเดียว...

หลังทักทายกันสองสามคำ ผมชวนน้องเค้าเข้าไปอ่าน Blog ตอนล่าสุดของผม แค่อึดใจเดียว Comment เท่ห์ ก็ประทับไว้ เป็นที่รู้กันว่าได้เข้ามาดูแล้ว (อ่านไม่อ่านก็อีกเรื่อง)

แต่ comment น้องไม่ยักจะมีรูป ซึ่งน้องบอกว่ายังไม่กล้าลงทะเบียน เพราะ สมัครแล้วไม่มีบทความจะเขียน ก็อายเค้า (เป็นครั้งแรกที่ผมรู้ว่า ประเสริฐ อายเป็น!!!)

ผมแกล้งแซวน้องว่า ก็เอาเรื่องที่ชอบหลอกนายมาเขียนซิ (ต้องย้ำว่าเป็นการแซวกันจริงๆ เพราะ น้องเสริฐ นี่ขยันหาตัวจับยากคนนึงในทีม) เท่านั้นแหล่ะ idea การเขียนงานชิ้นที่สอง ต่อจากการ "บริหารงานวิศวกรรม" ของผมก็ผุดขึ้นมา

 ...

มีแต่คนเขียนเรื่องดีๆ เพื่อให้งานออกมาดี เลยอยากจะนำเสนอวิธีที่ไม่ค่อยจะดี เพื่อให้เราเอาไปใช้ในการระมัดระวัง "อย่าเผลอทำ" มาบ้าง ทั้งหมดเป็นเรื่องที่เกิดจากจินตนาการครับ และเป็นเรื่องสมมุติ ตัวละครก็สมมติทั้งนั้น ก็รอบตัวผมมีแต่คนดีๆ ทั้งนั้นนี่ครับ จะไปหาตัวอย่างแย่ๆ มาจากไหนได้ล่ะ

จะเขียนได้สักกี่เรื่องกี่ตอน ก็ต้องลองติดตามกันดูครับ เพราะ เรื่องอย่างนี้มันต้องรอ ปิ้ง idea เหมือนกันครับ เพราะมันไม่ได้มาจาก "สันชาติญาน"