แห่งมหาชีวาลัยอีสาน ตำบลสนามชัย อ.สตึก จ.บุรีรัมย์

ติดตามอ่านบันทึกของพ่อครูบามาบ้างเป็นระยะๆ เรียกได้ว่าทุกบันทึกที่อ่านก็จะได้อะไรกลับมาคิดทุกครั้ง บอกตัวเองว่า นี่แหละคือปราชญ์ที่แท้จริง ท่านเป็นบุคคลเรียนรู้ที่พร้อมจะรับความรู้ใหม่ๆจากทุกๆคนเสมอ ท่านให้ความเคารพนับถือสมองของคนทุกคนไม่เลือกระดับชั้น ท่านเป็นคนถ่อมตัวเสมอมา แต่ผู้คนก็เคารพนับถือท่านกันมากมายด้วยผลงานที่เห็นเป็นชิ้นเป็นอัน อย่างน่าทึ่งที่"บ้าน"ของท่าน ท่านได้รับพระราชทานรางวัลเกษตรกรดีเด่นแห่งชาติสาขาปลูกสร้างสวนป่าในปี 2534   

มหาชีวาลัยอีสาน เป็นแหล่งเรียนรู้การอยู่กับธรรมชาติ ชีวิตที่แท้จริงของคนไทยเรา แนวทางชีวิตที่สงบสุขร่มเย็น ที่สถานศึกษาและองค์กรมากมายได้ไปขอดูงาน ศึกษาความเป็นมาเป็นไป ซึ่งท่านได้นำเรื่องราวมาบันทึกเล่าเอาไว้เป็นสมบัติอันล้ำค่าใน GotoKnow ขอแนะนำให้พวกเราที่ยังไม่เคยอ่าน เข้าไปอ่านกันดูนะคะ รับรองว่าจะได้ซึมซับกับเรื่องจริงที่น่าประทับใจมากมาย น่าดีใจที่เรามีปราชญ์ที่ช่างถ่ายทอดเช่นท่าน  

ท่านเริ่มเป็นสมาชิกบล็อกใน GotoKnow มาตั้งแต่ระยะเริ่มต้น แต่เขียนจริงๆจังๆเมื่อ ต้นปี 2549 ตอนแรกๆจะเป็นเรื่องเล่าที่น่าประทับใจในชนบทของท่าน แต่ต่อมาเมื่อท่านรู้จักบล็อกมากขึ้น ท่านก็ไม่เพียงใช้บล็อกเผยแพร่ความรู้เท่านั้น ท่านพยายามใช้บล็อกในการสร้างเครือข่ายความรู้ รวมทั้งเสนอแนวคิดต่างๆ ตอนนี้มีทั้งหมดเกือบ 500 บันทึกแล้วค่ะ ติดใจหลายๆบันทึกเกี่ยวกับการใช้บล็อกของท่าน และอยากเอามาแนะนำต่อ เช่น บล็อก เครื่องมือบรรเทาโง่   เส้นทางนี้ความรู้ผ่านเฉยๆ หรือ? พัฒนบูรณาการศาสตร์ มาแล้วครับท่าน

ที่เด็ดมากๆตั้งแต่ชื่อเรื่อง และโดนใจจังก็คือบันทึกนี้ค่ะ ควรเอาเวลาราชการไปเขียนBlog?