เมื่อสองเดือนก่อน ..ผู้เขียนได้เดินทางไปอบรม เรื่องการให้คำปรึกษาแบบ Satir's systemic brief therapy ที่ขอนแก่น..เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่จะได้ขอนแก่น ..ครั้งนั้นเป็นครั้งที่ได้เดินทางไปอบรมยาว สองอาทิตย์เลย ..อาทิตย์แรกที่ขอนแก่น แล้วไปประชุมต่อที่ชลบุรี ..คงแทบไม่ต้องบรรยายเลยนะคะ ว่าจะพะรุงพะรังขนาดไหน ..กับการต้องเดินทาง 2 อาทิตย์ ..หลังจากจัดแจง นำลูกชายสี่ขาไปฝากไว้ที่บ้านพ่อ ..ตัดสินใจนำรถไปจอดไว้ที่เชียงใหม่ ..แล้วไปขอนแก่นด้วยรถโดยสาร..เพราะคำนวนดูแล้ว บนเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย..น่าจะสร้างความลำบาก มากกว่าความสำราญใจ .. หลับสบายไปบนรถทัวร์ ตื่นอีกทีก็เช้าแล้ว ..ที่ขอนแก่น..นั่งตุหรัด ตุเหร่ อยู่พักใหญ่ก็ตัดสินใจจองตั๋วรถขากลับไว้ค่ะ ..(เพื่อความ ไม่ประมาท) เพราะดูตามตารางอบรมเนี่ย ตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 4 ทุ่มทุกวัน ...ได้ตั๋วรถนครชัยแอร์เข้า กทม. เที่ยว 5 ทุ่ม (ไม่รู้คิดอะไร ตอนนั้น ทำไมต้องดึกขนาดนั้นนะ)
จากนั้นก็อบรมไปค่ะ ..ตั้งใจเต็มเปี่ยม ..มาพร้อมความคาดหวัง ก็กะจะกลับอย่างสมหวังละค่ะ ..เหตุมาเกิดตอนจะกลับค่ะพี่น้อง ..พออบรมเสร็จเกิดเปลี่ยนใจอยากกลับเร็วขึ้นเพราะการอบรมเลิกตอน 13.00 น แต่ตั๋วของผู้เขียน จองไว้ที่ 5 ทุ่ม ..เอาไงดี ก็ตัดสินใจไปขอเปลี่ยนตั๋ว เปลี่ยนก่อน ไม่เลวร้ายเท่าเปลี่ยนแบบ late ไม่ใช่หรือ คะ ..ว่าแล้วผู้เขียนก็เดินไปอย่างมั่นใจ ..ยื่นตั๋วให้พนักงานพลางบอก ..
"ขอเลื่อนตั๋ว หน่อยค่ะ ขอเป็นเที่ยวที่เร็วที่สุดที่เหลืออยู่ก็แล้วกัน" น้องพนักงาน รับตั๋วไปแบบ งง ๆ พลางพูด "เอ่อ พี่ นี่มันอะไรคะ...." "อะไรกันคะ เปลี่ยนไม่ได้เหรอคะ" "เอ่อ พี่ อันนี้ มันไม่ใช่ตั๋วของที่นี่น่ะพี่ "
อะ จ๊ากกก ...นี่ ๆ มัน slip ATM ...เหงื่อเม็ดเท่ามะเขือพวง ..ผุดสิคะ พี่น้อง ..ไอ้เรื่องหน้าแตกที่ถนัดนัก ..นอกจากจะหน้าแตก แล้วยังสติแตกด้วยค่ะ..แล้ววันนั้น ใคร ๆ เห็นคงจะสมเพช ..เพราะผู้เขียนกับน้อง ๆ ที่เดินทางพร้อมกัน กับน้อง ๆ ที่มาส่ง ..พากันค้นกระเป๋าของผู้ขียน ..ทั้งใบเล็ก ใบใหญ่ ใบน้อย ใบนิด ..หลืบหนังสือ ทุกอัน เท่าที่ ตั๋วเจ้าปัญหา (ความจริง คนตะหากนะที่เป็นปัญหา เอิ้ก ๆๆๆ) จะไปแอบอยู่ ..เกือบเครึ่งชั่วโมงได้ จนเกือบท้อใจ นึกยังไงไม่ทราบ ...เทกระเป๋าตังค์ ที่เอาออกมาดูเป็นรอบที่ 10 เพราะจำได้ว่าเอาใส่กระเป๋าตังค์ไว้ ยังไม่ได้เคลื่อนย้ายไปไหน.. หลังเทกระเป๋า..หยิบบัตรขึ้นมาดูแบบเป็น ใบ ๆ ก็เจอ ตั๋วเจ้าปัญหาซ่อนอยู่ในหลืบ .. โอ้ พระเจ้าช่วย กล้วยทอด..
วันนั้นจบลง ด้วยผู้เขียนได้เดินทางรถรอบ บ่ายสอง ทันเพื่อน ๆ เหลือที่นั่งสองที่สุดท้าย ..ซึ่งถ้าเจอช้ากว่านี้ก็หมายถึง หมดสิทธิ์ ค่ะ ...
....เหอ ๆๆ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "...สติมาปัญญาเกิด ..สติเตลิด..จะเกิดปัญหา..." พี่น้องท่านใดมีความเห็นต่างไหมคะ ...
เฮ้อออ ขอจบก่อนค่ะ จะขออนุญาตไปปาดเหงื่อ..
เคยเป็นเหมือนกัน ประเภทเก็บดีเกินไปค่ะ ขอกาแฟสักถ้วนนะ
สัสดีครับ
ได้เรียนรู้เรื่องสติครับ
ผมเป็นแบบนี้ประจำครับตอนก่อนๆนี้ แบบว่าเข็ดหลาบตนเองครับ
ตอนนี้หายแล้วครับ แต่ผมก็คิดว่ามันก็ยังเกิดได้นะ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
พี่
ตันติราพันธ์
ได้ค่า ..คาปูชิโน ร้อน ๆ เป็นไงคะ ..
สวัสดีจ้า
น้องหมอ
kmsabai
ใช่ค่ะ สติ..มา ให้รู้ตื่น ..นะคะ
สวัสดีค่ะ
คุณ
pa_daeng
ถูกต้อง อย่างที่สุด ค่ะ ..รีบไม่มากเท่า กังวล..กลัวตัวเองสับเพร่า ทำหายน่ะค่ะ ..แหะๆๆ
สวัสดีค่ะ
สงสัยต้องใช้วิธีเจริญสติด้วยวิธีง่ายๆ แล้วครับ ด้วยการตะโกนดังๆ สั่งตัวเองว่าใส่ตั๋วไว้ที่นี่ 555
สวัสดีค่ะพี่
Gutjang
๑ คำพูดของพี่ ทำให้หนู นึกถึงอะไรบางอย่างค่ะ "สิ่งที่หา ไม่เจอ อันที่เจอไม่ได้หา ..เฮ้ออ.." สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม จริง ๆ นะคะเนี่ย
๑ ขอบคุณที่แวะ มาเยี่ยม ..ดื่มกาแฟค่ะ ..
สวัสดีค่ะ
อ.หนึ่ง
สติเป็นสิ่งเราจะเรียกร้อง ให้มันมี ..ในเวลาที่ตระหนก หรือ เตลิด สุด ๆ ค่ะ ...สติจะอยู่กับเราอย่างสมบูรณ์เต็มที่ ..เมื่อไร้ซึ่งสถาณการณ์ เร้ามาบังคับ..บุคคลใดดึงรั้งสติสมบูรณ์อยู่กับตัวเองไว้ได้ภายใต้สถาณการณ์เร้า..คงต้องเป็นผู้มีปัญญา เป็นแน่แท้..
อยากเป็นผู้มีปัญญาเหมือนกัน ..นึกได้ทีหลังทู้กที..เมื่อสถาณาการณ์เข้าสู่สภาวะปกติเรียบร้อยแล้ว..แหะ ๆๆ ..
อย่างนี้เรียกว่า เส้นผมบังภูเขา หลืบกระเป๋าบังตั๋ว นะครับ
ฮาครับ ฮา
เวลาผมต้องเดินทางก็มักจะมีเรื่องอะไรให้ฉุกละหุกทุกทีเหมือนกันครับ เคยขึ้นรถผิดคันเวลาเข้าจอดที่จุดพักรถแล้วมันเหมือน ๆ กันไปหมด ขึ้นไปเดินดู...อ้าวไม่ใช่นี่หว่า ......
ตอนหลังต้องจดจำจุดสังเกตของรถไว้เสมอ ๆ เวลาต้องลงจากรถ
แต่กรณีนี้ระบบจองตั๋วน่าจะมีข้อมูลในคอมพิวเตอร์นะครับ หากตั๋วหายก็น่าจะแก้ไขปัญหาได้
สวัสดีค่ะ คุณ
ธนพันธ์ ชูบุญ
เป็นได้ค่ะ เป็นได้ เส้นผมบังภูเขา ..หลืบกระเป๋าบังตั๋ว..เอิ้ก ๆๆ เลยคิดเพิ่มได้อีกอย่างค่ะ ..สติผวา..ทำให้คนตาบอด..ค่ะ ..ฟังเข้าทางไหมคะ
คุณ สุมิตรชัย คำเขาแดง
ก็นั่นสิคะ ..น่าจะสอบถามทางบริษัทก่อน...เรื่องระบบ online ของตั๋ว อย่างว่าไงคะ ..สติผวา ปัญญาหด ..
..อย่าขึ้นรถผิดคับบ่อย ..นะคะ.. เดี่ยวรู้ตัวออีกทีไปตื่นที่จุดเริ่มต้น ยุ่งเลย..
อันนี้ไม่ได้เรียกว่า Error แต่เป็นการ Slip เอาเป็นว่าได้กลับมาปางมะผ้า...แล้วแวะดื่มกาแฟที่ปายด้วย..งแต่ก็แอบอมยิ้มกับเหตุการณ์ นี้...โอ้ พระเจ้าช่วย กล้วยทอด..อิอิๆๆ
สวัสดีค่ะ คุณ
. ครูแอน
โอ้ ..พระเจ้าช่วยกล้วยทอด .. กว่าจะรอดมากินกาแฟ ที่ปาย พี่ก็หน้าหงายไปหลายตลบค่ะ ..
กาแฟที่ร้าน "โกโอ" ก็อร่อย เข้มข้นดีนะคะ ..ตาสว่างเลย..เวลาคุณครูแอนจะไปกินกาแฟร้านนี้ ตาอย่าแฉลบ ไปตู้เบเกอรี่ บ่อยนะคะ ..เดี่ยวสติแตก พลุงปลิ้น พี่ไม่รับผิดชอบนะคะ ..เอิ้กๆๆ..
สวัสดีค่ะ อาจารย์
. ขจิต ฝอยทอง
แหม ๆ อาจารย์ก็ช่างทำไปได้นะ ..ลืมได้ไง ..แม่ท้างงคน ...อย่างงี้ คุณแม่ไม่งอนแย่หรือ คะ อาจารย์..
ลืมคุณแม่ไม่เท่าไหร่ ..แต่ลืมแม่คุณ นี่เป็นเรื่องแน่...เอิ้ก ๆๆ..
ฮ่าๆ...ฮุ๊บ ขอโทษครับ อดขำไม่ได้จริงๆ
เรื่องหยิบผิดนี่ผมก็เคยเจอกับตัวเหมือนกัน
ตอนนั้นไปห้าง มันจะมีบัตรจอดรถ กับบัตรฝากของ
ไอ้ผมก็ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงทั้ง 2 ใบ
ตอนกลับจะไปรับของ ดันหยิบบัตรรถ ไปยื่นให้
พนักงานมองหน้าและก็ยิ้มๆ แล้่วบอก "นี่บัตรจอดรถค่ะ"
อ่อ...ผมล่ะหน้าร้อนฉ่าขึ้นมาทันทีเลย รีบดู ในกระเป๋าบัตรฝากของยังอยู่นี่เอง
พอรับของเสร็จก็รีบเดินออกมาจากจุดรับฝากของ
แต่ก็ยังไม่วายได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของพนักงานลอยตามหลังมา
^_^
ฮ่า ๆ เจอบ่อยค่ะเรื่องนี้เหตุเกิดเมื่อวานเลยค่ะ หาบัตรไม่เจอสุดท้ายก็ทำใหม่ สุดท้าย กลับมาดันเจอง่าย ๆ ซะงั้น เหมือนอะไรบังตา กิ๊กๆๆๆๆ เรื่องนี้โดนจริงๆ ค่ะ อิอิ
ขอบคุณค่ะ