<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อวานผมได้ไปประชุมกลุ่มย่อยในการสรุปประเด็นการรับฟังความคิดเห็นเรื่อง “พรบ น้ำแห่งชาติ”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> ผมประทับใจและซึ้งใจกับเพื่อนร่วมงานที่ทุกท่านทำงานแบบอิงระบบ แบบสุดๆ </p><h3> ที่ทำให้การทำงานและการขับเคลื่อนแนวคิดจากภาคส่วนต่างๆ เข้ามาประสานกันเป็นหนึ่ง ที่เอาใจออกมาแลกกัน แบบไม่อ้อมค้อม “เพื่อชาติ” จริงๆ </h3><p>เพื่อความสะดวกในการเล่าเรื่องที่ไม่กระทบใคร ผมขอใช้ตำแหน่งสมมติในการทำงานแทนชื่อในการเล่าเรื่องนะครับ </p><p>“ท่านประธาน” </p><p>ปัจจุบันเกษียณแล้วจากตำแหน่งบริหารระดับสูง จึงมีคนในหน่วยงานนับถือมาก มีลูกน้องเก่ามาก </p><p>พูดอะไรมักจะไม่ค่อยมีคนขัด จะเห็นด้วย ไม่เห็นด้วยก็ไม่แน่ใจ ไม่มีใครแย้ง </p><p>แต่ท่านก็ทุ่มเท พยายามทำให้ทุกคน (รวมทั้งผม) ที่ร่วมงานทำงานแบบ “อิงระบบ”“เชิงประจักษ์” เอาใจทุกฝ่ายกันทุกคน ที่ทำให้ทั้งฝ่ายรัฐ ประชาชน และข้าราชการได้ร่วมกิจกรรมกันอย่างเต็มที่ </p><p>เพื่อให้ พรบ. มีจุดอ่อนน้อยที่สุด ถูกใจทั้งชาวบ้าน คณะกรรมการกฤษฎีกามากที่สุด </p><p>และทันเวลาในทุกเรื่อง การส่งงาน และแม้แต่เวลากลับบ้านของผู้เข้าร่วมประชุม </p><p>“ท่านหัวหน้า” </p><p>เป็นนักวิชาการประสานสิบทิศ ทุกฝ่าย ทำงานแบบ “ไม่บ่น ไม่จน ไม่เจ็บ” ทั้งด้านการทำแผนงาน ความคิด ความบันเทิง การวิเคราะห์ข้อมูลบนรถหลังการประชุมทุกครั้ง </p><p>และการทำงานแบบทุ่มเททั้งส่วนตัว และครอบครัวในการทำงานโครงการนี้ (และอีกหลายโครงการ) </p><p>“ท่าน ผอ.” </p><p>เป็นเจ้าของงานที่ต้องการเห็นผลสัมฤทธิ์ ทั้งเสร็จ และสำเร็จ</p><p>ช่วยประสาน และสนับสนุน ทุกอย่างในทุกมุมที่ตัวเองทำได้ ไม่สนใจขีดจำกัดของระเบียบราชการ </p><p>“ท่านผู้ใหญ่” </p><p>เป็นข้าราชการเกษียณแล้วเคยมีตำแหน่งและบารมีสูง ปัจจุบันทำหน้าที่ประสานงานกับนักวิชาการและนักบริหารระดับพื้นที่แบบสุดๆ ในทุกเรื่อง เช่นเดียวกัน</p><p></p><p> “ผม” </p><p>เป็นตัวประสานความคิดของชุมชน NGO กลุ่มองค์กร เพื่อให้ได้ความคิดจากภาคประชาชน และสาธารณะทุกภาคส่วน ให้ผู้คณะกรรมการกฤษฎีกาที่ออกกฎหมายได้รับรู้และนำไปปฏิบัติ </p><p></p><p>“คณะกรรมการกำกับการทำงาน” </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ก็ประกอบด้วยคนที่ทุ่มเท อยากเห็น พรบ คลอดแบบทันเหตุการณ์ ก่อนที่น้ำ(การเมือง) จะลง แบบ “น้ำขึ้นให้รีบตัก”</p><p>ผิดนิดผิดหน่อย ช่วยกันดู ช่วยกันแก้ เสนอแนะแบบกันเองสุดๆ และสร้างสรรค์ แบบ กัลยาณมิตร </p><p>รีบอนุมัติ รีบเบิกจ่ายให้ทัน “ความจำเป็นการใช้เงิน” ของโครงการ และตามแผนงาน </p><p></p><p>“ทีมประเมิน” </p><p> ก็ติดตามการทำงานอย่างใกล้ชิดทุกหนทุกแห่งที่โครงการจัดประชุม ดูทุกข้อด้อยที่จะทำให้งานช้า สะดุด ผิดเงื่อนไข </p><p>ที่จะทำให้การทำงานของเราไม่ผ่าน จึงทำให้เราแก้ไข “วิกฤติการทำงาน” แบบ นาทีต่อนาที </p><p>แม้ผมจะมีปัญหาเรื่องไวรัสคอมพิวเตอร์ ก็ยังมาช่วยแบบไม่เห็นแก่เหนื่อยยาก หรือตามหน้าที่ที่ “เจ้านายสั่งมา”</p><p></p><p> ถ้าผมไม่ได้ทีมงานแบบ “อิงระบบ” ที่ทำงาน ใจถึงใจ“เชิงประจักษ์” แบบครบทีมกันแบบนี้ </p><p></p><p>อย่าได้หวังเลยว่า พรบ ดังกล่าวจะได้เข้า ครม ได้ทัน “กระแสน้ำ” ขึ้นให้รีบตัก ครับ </p><p></p><p>และก็อาจจะเป็นการสูญเปล่าแบบสมบูรณ์แบบเช่นเดียวกับงาน “ราชการ” ส่วนใหญ่ที่เคยเห็นมา ครับ </p>
การทำงานอิงระบบ “เชิงประจักษ์”
ทำให้การทำงานและการขับเคลื่อนแนวคิดจากภาคส่วนต่างๆ เข้ามาประสานกันเป็นหนึ่ง ที่เอาใจออกมาแลกกัน แบบไม่อ้อมค้อม “เพื่อชาติ” จริงๆ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาง ศิริวรรณ หวังดี · 26 ก.ย. 2550
^o^ COM ไขลาน ^..^ · 26 ก.ย. 2550
chuleeporn chaipunya · 26 ก.ย. 2550
chuleeporn chaipunya · 26 ก.ย. 2550
packdee · 26 ก.ย. 2550
พลเดช วรฉัตร · 26 ก.ย. 2550
ท่าน ดร.แสวง ครับ
อ่านแล้วเห็นถึงความเชื่อมโยงของตัวละคอนทุกตัวที่อาจารย์สมมมติขึ้นมา.....เชื่อมกันด้วยใจจริงๆ...งานจึงเสร็จทันกำหนด พ้นวิถีราชการไปได้....นี่ถ้าเป็นแบบราชการจ๋า...ผลจะเป็นอย่างไรก็น่าจะรู้ๆกันอยู่
เป็นกรณีศึกษาที่ดีครับ
สวัสดีครับท่าน ดร.แสวงครับ