บทบาทของพ่อที่ดีพึงปฏิบัติต่อลูก
สื่อความรู้สึกรักและภาคภูมิใจไปยังลูก

ในสภาพวัฒนธรรมไทย พ่อหลายคนอาจรู้สึกขัดเขินต่อการแสดงความรักด้วยการโอบกอด สัมผัส หรือแม้แต่การพูดว่าตนรักลูก ทั้งที่การกระทำเหล่านี้เป็นสื่อที่ดีที่สุดทางหนึ่ง อย่างไรก็ตาม พ่อยังสามารถบอกความรู้สึกรักและภาคภูมิใจในตัวลูกด้วยวิธีทางอ้อมอื่นอีก เช่น การช่วยลูกทำการบ้าน อธิบายข้อสงสัยให้ลูกเข้าใจ ไปชมการแข่งขันกีฬาของลูก ให้กำลังใจลูกในกิจกรรมต่างๆ เป็นต้น

ให้ความอบอุ่นและเป็นที่พึ่งในเวลาที่ลูกต้องการ

ลูกทุกคนต้องการความรู้สึกมั่นคง ปลอดภัย และได้รับความคุ้มครองจากพ่อแม่ เด็กที่ถูกเลี้ยงดูอย่างอบอุ่น มีความมั่นใจในสวัสดิ์ภาพของตนเองเพียงพอ จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่หนักแน่น เข้มแข็ง และมีเหตุผล

ให้เวลากับลูกอย่างเพียงพอ

เด็กทุกคนปรารถนาที่จะใช้เวลาร่วมกับพ่อ เด็กต้องการพ่อซึ่งมีเวลาในการรับฟังปัญหาหรือความรู้สึกของตน สามารถพูดคุยได้อย่างเปิดเผย แลกเปลี่ยนความคิดเห็นได้อย่างสบายใจ

เป็นแบบอย่างในฐานะเพศชายให้ลูก

ลูกชายสามารถเรียนรู้วิถีชีวิตของเพศตนจากบทบาทของพ่อ ขณะที่ลูกสาวจะมองเห็นและเข้าใจแบบอย่างของเพศชาย ความสัมพันธ์กับพ่อ เป็นความสัมพันธ์กับบุคคลต่างเพศคนแรก ที่ลูกสาวสามารถเรียนรู้ และพัฒนาไปสู่การคบหาเพื่อนต่างเพศ ตลอดจนคู่ครองของตนในอนาคต

สอนให้ลูกรู้ถึงกฎเกณฑ์ต่างๆ ของสังคม

พ่อต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์เหล่านั้น เพื่อเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับลูก

มีความคาดหวังในตัวลูกอย่างเหมาะสม

กล่าวคือ คาดหวังว่าลูกจะทำสิ่งต่างๆ อย่างสุดความสามารถ ภาคภูมิใจในความพยายามของลูก แทนที่จะกดดันให้ลูกมีความสำเร็จต่างๆ ตามที่พ่อต้องการ

ส่งเสริมให้ลูกมีโอกาสเรียนรู้สิ่งต่างๆ ในโลกกว้าง

การพาลูกไปเดินเล่นในสวนสาธารณะ พาไปที่ทำงานช่วงปิดเทอม หรือพาไปเที่ยวในสถานที่แปลกใหม่ จะเปิดโอกาสให้ลูกได้รู้เห็นความเป็นไปต่างๆ ของสังคมและโลกภายนอก

ที่มา

* ** สูตรกึ่งสำเร็จสู่การเป็นพ่อที่ดี จากวารสารศูนย์สุขวิทยาจิตวิทยา ปีที่ 3 มกราคม-ธันวาคม 2542 ***