หลายวันแล้วที่เราเตรียมงานกันดึกทุกคืน ผมมีหน้าที่รับผิดชอบทำเอกสารประกอบการสัมมนา (เนื่องจากเป็นชายเดียว ก็เลยต้องออกแรงมากกว่าสุภาพสตรีมากเป็นธรรมดา) ต้นฉบับเอกสารก็มีมากอยู่พอควร กับจำนวน 200 สำเนา 

โดยปกติวัตนธรรมการทำเอกสารของเราจะไม่ใช้วิธีการถ่ายเอกสาร เนื่องจากสิ้นเปลืองมาก เรามักจะใช้วิธีการที่เรียกว่า “ก๊อปปี้พริ้น” คล้ายกับการ “โรเนียว” สมัยก่อน ซึ่งผมก็ทำมานานแล้ว มีความเชี่ยวชาญชำนาญการในระดับหนึ่ง ระดับที่สามารถแก้ปัญหายากๆกับเครื่องได้ หรือไม่ว่าจะเป็นการเรียงเอกสาร เข้าเล่ม ก็ถนัดนัก

เมื่อวานไปช่วยทีมอนุกรรมการจัดการความรู้ มมส. กับมหกรรมKM ส่งท้ายปีงบประมาณ 50 เสร็จประมาณ 16.00 น. แวะเข้าไปบ้านประมาณ 1 ชม. รอฝนหยุดตกพอดี แล้วก็กลับเข้าไปที่ตึกทำงานประมาณ 17.30 น.

พอกำลังเลี้ยวเข้าตึก ก็มีอะไรผิดสังเกต เห็นกลุ่มคน กลุ่มหนึ่ง กำลังทำอะไรไม่รู้อยู่หน้าตึกทำงาน ร้องตะโกน อยู่แค่ คำสองคำ ไม่มีคำใดอะไรไปมากกว่านั้น ทำให้ผมเกิดความมึนงง

ในขณะที่อัดสำเนาอยู่ใต้ถุนตึกไม่ได้เดินขึ้นไปชั้น 3 ห้องทำงาน ประมาณสองทุ่ม ตลอดเวลาก็ได้ยินคำสองคำเช่นเดิม ไม่มีอะไรไปมากกว่านี้

ทำให้ผมหงุดหงิดใจว่า แล้วทำไมไม่พูดกันดีๆ พูดด้วยเหตุผล เพื่อการสร้างสรรค์ พัฒนา องค์กร

ยังไม่ทันจะทำเอกสารเสร็จผมเลยเกิดความเบื่อหน่าย กลับบ้านดีกว่า เหนื่อยใจแทนใครบ้างคนครับ