ความตายไม่ได้อยู่ไกลที่ไหน .. การหมดลมหายใจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ .. หรือใครยังจะบอกว่า ไม่จริง !

    อาจารย์ทศพร ธาราศักดิ์ จากไปแล้วด้วยวัยเพียง 52 ปีเศษ ผมไม่เคยรู้ว่าร่างกายที่ดูแข็งแรง ร่าเริง สนุกสนานของท่าน จะมีเบาหวาน และเรื่องความดัน เป็นโรคประจำตัว ทราบว่าระยะหลังท่านเหนื่อยง่าย เดินขึ้นบันไดสูงก็ไม่ค่อยได้ .. แล้วก็มาจากไปอย่างกระทันหัน ขณะพาลูกๆและภรรยาจะกลับไปทำบุญให้กับแม่ที่บ้าน แถวชลบุรี
    ผมคุ้นเคยกับอาจารย์ทศพรก็เมื่อคราวไปตระเวณศึกษา ดูงาน 5-6 วันที่ Australia ด้วยกัน แม้ช่วงสั้นๆ แต่หลังจากนั้นเราสนิทกันเหมือนพี่น้อง เจอกันทีไรเป็นต้องยกมือขึ้น พร้อมส่งเสียง Hey You ! แหละยกมือไหว้ ตามด้วย “สวัสดีครับพี่” คำ Hey You !  นั้นเป็นการล้อเล่นถึงพรรคพวกคนหนึ่งที่ชอบพูดเมื่อจะทักทาย สอบถามฝรั่ง และผมก็แนะนำเขาว่ามีวิธีที่สุภาพ นุ่มนวลกว่านั้น .. ก็เอามากล่าวแซวกันเล่นๆ เพื่อทบทวนความหลังเท่านั้นเอง
    อาจารย์ทศพร ธาราศักดิ์ เป็นคนดี ตั้งใจทำงาน รักครอบครัว และเป็นกันเองกับคนทั่วไป .. คำกล่าวนี้ไม่ใช่ว่าไปตามแบบที่เขานิยมพูดกัน เมื่อจะกล่าวถึงผู้ที่จากไปแบบไม่มีวันกลับ .. แต่ทุกคำที่กล่าวล้วนมีประจักษ์พยานให้พิสูจน์ได้ทั้งสิ้น ผมสูญเสียน้องชายที่รักไปอีก 1 คน มหาวิทยาลัยสูญเสียบุคลากรคุณภาพไปอีก 1 คน ทั้งๆที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะรวดเร็ว กระทันหันเช่นนี้
    เมื่อวานนี้ 23 กย. 50 ผมได้ไปร่วมส่ง อาจารย์ทศพร ธาราศักดิ์ ด้วยแล้วที่ วัดศรีเอี่ยม แถวๆถนนบางนา-ตราด ตลอดเวลาที่อยู่ในพิธีก็ได้นั่งพิจารณา ทบทวนเรื่องราวในชีวิตทั้งของตัวเองและเพื่อนพ้อง เห็นการโลดแล่นไปในโลกนี้ของแต่ละชีวิต หลากหลายลีลา ด้วยระดับความรู้เรื่องชีวิตที่แตกต่างกัน .. สร้างเหตุ และ รับผล กันอยู่ตลอดเวลา .. มาสรุปลงตรงคำถามที่ว่า .. วันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ .. ถ้าหากเราต้องด่วนจากไปแบบไม่ทันตั้งตัวแบบ อาจารย์ทศพร ธาราศักดิ์ เราจะเสียใจ หรือภูมิใจ ในการใช้ชีวิตแต่ละวันที่ผ่านมา .. เราได้สร้างสรรค์ประโยชน์ไว้ในโลกมาบ้างแล้วแค่ไหน .. หรือมัวแต่เตลิดไปตามกระแสแห่งกิเลส
     ทบทวนเช่นนี้แล้วน่าจะเริ่มทำ ปัจจุบันขณะ ของเราให้เป็นเวลาที่มีคุณค่ากันให้มากยิ่งขึ้นนะครับ .. ความตายไม่ได้อยู่ไกลที่ไหน .. การหมดลมหายใจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ .. หรือใครยังจะบอกว่า ไม่จริง !