เมื่อสัปดาห์ก่อน บังเอิญได้พบกับคุณนก หัวหน้าสำนักพัฒนาคุณภาพของ ร.พ.กำลังหาคนที่สนใจไปประชุมเกี่ยวกับโครงการเครือข่ายการเรียนรู้ฯ ที่ พ.ร.พ.จัดที่ ร.ร.หลุยส์ แทร์เวริน์ ด้วยกัน เราต้องถามกลับว่า ถ้าไม่คิดว่าเราอาจจะช่วยงานคุณภาพของคุณนกได้ไม่เต็มที่หลังกลับจากประชุม เพราะเรารู้ตัวเองดีว่า ค่อนข้างจะเข้าใจงานคุณภาพน้อยมาก เกรงว่าจะทำให้คุณนกต้องเสียเวลากับเรามากกว่าจะมีประโยชน์ คุณนกก็อดทนเหลือหลาย แสดงท่าทีมั่นใจเรามากว่า เราต้องทำได้ คงเข้าใจอะไรได้ง่าย เพราะคุณนกเห็นว่า งานเปลี่ยนไตที่เราเข้าไปร่วมอยู่ในทีมด้วยนั้นทำงานที่เกี่ยวกับคุณภาพเยอะมาก แต่อาจจะไม่รู้ว่าคือส่วนไหนหรือเรียกอย่างไร ให้เราลองไปฟังดูก่อน เราเห็นว่าดีเหมือนกัน และจะยิ่งดีขึ้นไปอีก ถ้าเรานำงานที่เราทำมานำเสนอในช่วงเรื่องเล่าจากพื้นที่ เพื่อขอคำวิพากษ์ว่าเราทำถูกทางหรือไม่คงดีกว่ามานั่งฟังเฉยๆ ที่สุดก็ต้องเรียกว่า "หลวมตัว" นำกระบวนการเปลี่ยนไตของ ร.พ.นำเสนอที่ประชุมฟัง ใจคอก็กังวลว่าเราอาจทำให้ผู้ฟังเบื่อหรือเปล่า เพราะเราไม่รู้ว่าจุดไหนที่ทำคือสิ่งที่ พ.ร.พ.เรียกว่าคุณภาพ หรือสิ่งที่ทำไปค้านกับสิ่งที่ พ.ร.พ.คาดหวังหรือเปล่า พรุ่งนี้เราจะเล่าให้ฟังว่า ความรู้สึกของคนที่บังเอิญหลวมตัวเข้าไปอยู่ในบรรยากาศของผู้ที่เข้าใจงานคุณภาพอย่างเชี่ยวชาญและค่ำหวอด เป็นอย่างไร แต่บอกได้คำเดียวว่า "ดีใจที่หลวมตัว"