สถานการณ์สร้างคนเก่ง

ช้างเผือกเชือกนี้มี 2 ขานะ ความเป็นมาของการพบช้างเผือกของดิฉัน คือ เมื่อวันที่  17 – 19 ก.ย.  50 พี่ดารณีซึ่งเป็นผู้ปฎิบัติงานด้านธุรการได้ลาพักผ่อนซึ่งดิฉันจะต้องเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนโดยเป็นข้อตกลงกันของสำนักงานเลขาฯที่เราตั้งไว้ว่าถ้าคนใดคนหนึ่งไม่สามารถปฏิบัติงานได้จะต้องมีอีกคนหนึ่งมาปฎิบัติงานแทนและงานธุรการเป็นหน้าที่ต้องปฎิบัติงานตลอดเวลา เพราะมีเอกสารเข้า – ออก ,  แจ้งผู้เกี่ยวข้อง ตลอดเวลา

  แต่ด้วยภารกิจของดิฉันที่รับผิดชอบระหว่างที่พี่ดารณีลานั้นเยอะมาก.....ดิฉันก็คิดว่าจะหาใครมาช่วยดีนะ !!!!! ปิ๊งแว๊บขี้นมาในใจว่าพี่ตุ้ม(วราภรณ์  วงศ์จำปา)ก็ได้นะ  ซึ่งครั้งนี้ขอยกย่องให้เป็นช้างเผือก   “พี่ตุ้มช่วยมาประทับตราลงรับให้หน่อยซิจ้ะ”เสียงอ้อนวอน   ในใจต้องการแค่นั้นจริง ๆ   เพราะจะต้องลงรับ – ส่ง แจ้งเวียนในระบบจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ 

 และแล้วทำให้ทึ่ง..เพราะดิฉันได้แนะนำพี่ตุ้มให้ทดลองทำแล้วแนะนำนิดหน่อย พี่ตุ้มสามารถทำตามขั้นตอนการปฏิบัติงานที่พี่ดารณีทำไว้ได้อย่างคล่องแคล่วพี่ตุ้มได้ดึงความรู้ฝังลึกที่อยู่ในตัวออกมาใช้อย่างเป็นระบบเพราะว่าพี่ตุ้มรู้ว่าหนังสือราชการภายในภายนอกเป็นอย่างไร  เรื่องใดเสนอผู้บริหารท่านใด และส่งให้หัวหน้าเลขาฯสรุปเรื่องก่อนเสนอผู้บริหารอีกครั้งและเมื่อเอกสารออกจากห้องผู้บริหารพี่ตุ้มจัดการแจกจ่ายให้บุคลากรได้อย่างเป็นระบบเสมือนดังพี่ดารณีนั่งทำงานอย่างไงอย่างงั้นเลย

เก่งจังทำไปยิ้มไป

และตอนนี้พี่ดารณีกลับมาปฎิบัติหน้าที่แล้วและบอกว่าไม่พบข้อผิดพลาดอะไร หลาย ๆท่านอ่านมาถึงตรงนี้จะเห็นว่างานแค่นี้ไม่เห็นยากอะไรเลยทำไมดิฉันจึงภาคภูมิใจซะเหลือเกิน แต่ท่านทั้งหลายค่ะ..พี่ตุ้มไม่เคยอบรมเรื่องคอมฯไม่เคยอบรมอะไรเลยพี่ตุ้มจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาเป็นแม่บ้านดีดีนี่เอง   แล้วพี่เค้าดึงความรู้ฝังลึกมาใช้ได้เพราะปกติมีหน้าที่เดินหนังสือจากหน่วยงานหนึ่งไปยังอีกหน่วยงานหนึ่งจึงรู้จักหนังสือราชการทุกประเภทเป็นอย่างดี

ทำให้ระหว่างวันที่ 17 – 19 ก.ย. 50 ทำให้เกิดช้างเผือกสำหรับดิฉัน  และ ขอใช้คำว่า “สถานการณ์สร้างคนเก่ง”