เขียนเพลงประชดตัวเอง

     หลายปีมาแล้ว...ผมใช้ชีวิตพเนจรอยู่ในเมืองหลวง  นอนห้องเช่าแคบๆ เล่นดนตรีบ้าง(เล่นฟังเอง)  แต่งเพลง แล้วก็ตกงาน...ชีวิตปวดร้าวพิลึก  แต่คิดถึงแล้วก็สนุกดี  จำได้ว่าเคยเช่าห้อง 3 คูณ 3 เมตรนอนคนเดียว  ในห้องมีเตียงไม้ 1 เตียง หมอน ผ้าห่ม พัดลมเก่าๆที่เจ้าของให้ไว้ใช้ด้วยความเวทนา...

      ตอนนั้นแต่งเพลงให้ตัวเองไว้เพลงหนึ่ง  ชื่อเพลง หนุ่มนอนกระดาน  ขึ้นต้นว่า 

พี่นอนกระดานมันเจ็บกระดูก  แต่ยังเมินฟูกกระดูกยังทนยังทาน

อยากได้น้องยามาร่วมชายคาเคียงไม้กระดาน 

คงสุขสำราญ ตาหวานช่วยหันมาแล.....

     ปัจจุบัน น้องชายคนหนึ่งขอเพลงนี้มาทำ  แล้วเอาไปให้น้าหมู พงษ์เทพกระโดนชำนาญ ฟัง  ก็โดนน้าหมูตะคอกใส่ "เพลงไรของม....ว่ะสั้นฉิบ(ยาว 2 นาที 50 วิ) "ไอ้น้องคนนี้ก็เลยให้ผมแต่งเพิ่ม  แต่ผมเขียนไม่ออกแล้ว   มันจบแล้ว  จบตรงนั้นแหละ  เพลงมี 4 ท่อนจะให้ต่อเติมได้ไง  ไอ้น้องก็เลยเขียนเองตรงท่อนแรก  บอกว่า....

     คนจนอย่างเราใครเขาจะมอง........

     แล้วก็เอาเนื้อของผมมาใส่จนจบ....

     ผมยกเพลงนี้มาให้ฟัง  การมิกซ์ดาวน์ยังไม่สมบูรณ์  เป็นเดโมครับ  ฟังแล้ววิจารณ์ด้วยก็ดี  ถ้าจะทำออกขายไม่รู้ใครจะซื้อหรือเปล่า เฮ้อ...  

     อ้อ...คนร้องชื่อ เป็ด ธีรพล  คนโคราชครับ