หลังจากสอนนักเรียนมาแล้ว 1 ชั่วโมง   จึงรีบเขียนอีก 1 บันทึก เรื่องเดิมนี่ล่ะ  แต่เป็นตอนที่ 3  ซึ่งต้องเข้าพูดเมื่อวานนี้คือ....  วันพุธ 

แต่เนื่องครูอ้อยมีภารกิจ...ต้องรีบกลับบ้าน  จึงเลื่อนมาเป็นวันพรุ่งนี้  คือวันศุกร์  ที่ 21 ก.ย. 

ครูอ้อยได้รับฟังคำพูด....จากเพื่อนครูผู้เข้ารับการพัฒนาการเขียนรายงานนวัตกรรม....ทำ workshop การเขียนรายงานนวัตกรรม(2)   ตั้งแต่วันแรกว่า....เกรงใจพี่อ้อยจังเลย  หนูอยากรู้  และอยากเขียนเป็น  ระยะปิดภาคเรียน  ที่ว่างเว้นจากการสอน  พี่อ้อยจะมีกิจกรรมนี้ได้ไหมคะ

ครูอ้อยก็อยากมีกิจกรรมนี้ล่ะนะ  แต่ครูอ้อยก็ต้องเรียน  ต้องรีบนำงานการศึกษาอิสระส่งอาจารย์ที่ปรึกษา  ครูอ้อยก็ต้องห่วงตัวเองเหมือนกันค่ะ 

เมื่อปิดภาคเรียน  ครูอ้อยว่างเว้นจากการสอนนักเรียน  ครูอ้อยก็ต้องไปเรียน  ค้นคว้า  หาข้อมูลเพื่อเป็น...ดุษฎีนิพนธ์ต่อไป..

ครูอ้อยพบกับพี่ครูสอนวิชาภาษาอังกฤษเหมือนกับครูอ้อย...ได้ชื่อเรื่อง..นวัตกรรมแล้ว   และนำวัตถุประสงค์มาอวดครูอ้อย..ท่าทางมั่นใจว่า..ทำได้ 

ครูอ้อยยังไม่มีเวลาอ่าน   แต่ก็ดีใจ  ที่การเสียสละเวลาว่างของครูอ้อยได้ทำให้ครูหลายๆคนเริ่มเกิดความใฝ่รู้ใฝ่เรียนขึ้นมาบ้างแล้ว.....

ส่วนเพื่อนครูอีกคนหนึ่ง  ก็เดินมาหา  ถามว่า...วันนี้ไม่เรียนรู้หรือ..ครูอ้อยบอกเหตุผลว่าต้องไปไหน   คงเลื่อนเป็นวันศุกร์...

เพื่อนครูที่สอนภาษาไทยก็เช่นกัน  ได้ให้ข้อคิดกับครูอ้อยว่า....อยากจะเขียนเรื่องการแก้ปัญหา  และในเวลาเดียวกันก็อยากจะพัฒนาไปด้วยกันได้หรือไม่....

ครูอ้อยได้แนะนำว่า...วัตถุประสงค์น่ามีไม่มากข้อ  เพราะมันจะสืบเนื่องไปถึงการใช้ค่าสถิติ  การแปลค่าสถิติ  ตลอดจนการอภิปรายผล....

ควรจะเป็นวัตถุประสงค์ที่เด่นชัด  เพียงอย่างเดียว..ก็พอเพียง 

ส่วนการเตรียมตัวที่จะพูดในวันพรุ่งนี้...ก็คือ  การสร้างนวัตกรรมและการสร้างเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล  ..ซึ่งครูอ้อยมีตัวอย่างมาบ้างแล้วที่พาเพื่อนครูเขียน 

ทำไมครูอ้อยจึงมีความมั่นใจ  หรือ...เก่งกาจอะไรนักหรือ  ที่จะพาเพื่อนเขียน...

อ๋อ...คำถามนี้  เกิดขึ้นเมื่อ...ภาคเรียนที่แล้ว  และคนที่ถามก็คือ  ครูอ้อย  นี่ล่ะ...

หลังจากที่ครูอ้อยเข้ารับกรอบรมการเขียนรายงานนวัตกรรม มา 2 ครั้ง  ครั้งละ  3 วัน  และ ผ่านการเป็นที่ปรึกษาการจัดทำผลงานเพื่อเป็น ...ครูชำนาญการพิเศษ...กรณีพิเศษ..จึงเกิดความมั่นใจว่า...ทำได้...