การเขียนจดหมาย คือ การถ่ายทอดความรู้สึกบางอย่างที่เรารู้สึกได้ ณ ช่วงวันเวลานั้น ๆ การเดินทางของตัวหนังสือเหล่านี้ จะพัดพาความคิดถึงของเราไปหาใครอีกคนอย่างช้า ๆ แต่งดงาม และ การ " รอคอย " ก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกได้มากเป็นพิเศษ
หลายวันก่อน..คนเขียนได้คุยเอมกับ บ.ก.ตัวจริงของจุลสารปิงฟ้าวิลันดาเรื่องจดหมาย และเธอมีความคิดว่า " น่าจะมีการชักชวนสมาชิกจุลสารฯ มาร่วมประกวดเขียนจดหมาย " และจากการที่ได้คุยกันเรื่องจดหมายนี้เอง พอกลับไปถึงบ้าน คนเขียนก็ไปเปิดกล่องสีฟ้าใบเล็ก ๆ ที่อัดแน่นไปด้วยจดหมายของตัวเองที่ไม่มีโอกาสได้เดินทางไปหาใครบางคน จดหมายเหล่านั้นถูกทิ้งให้อยู่ในกล่องด้วยความตั้งใจ..มาเนิ่นนาน และจดหมายของใครบางคนก็อยู่คู่กันในนั้น เช่นกัน
วันนี้..ก็เลยอยากจะขอแนะนำหนังสือเล่มนี้ค่ะ จดหมายรัก ของคุณ 'ปราย พันแสง ที่เธอรวบรวมจดหมายรักอันลือลั่นของคนดังและไม่ดังหลายท่าน มาถ่ายทอดในมุมมอง ความคิด ความรู้สึก ของเธอ แทบจะไม่น่าเชื่อว่า ในจดหมายบางฉบับ ถ้อยคำที่แสนจะธรรมดานั้นจะมีความหมาย จะโศก จะซึ้ง จะเศร้า จะน่าสะเทือนใจ หรือเรียกรอยยิ้มได้ อย่างที่เราเองคาดไม่ถึง ตลอดจนอ่านแล้วรู้สึกใจละลาย จนต้องลุกขึ้นมาเขียนจดหมายถึงใครสักคน ^_^
จดหมายรักไอน์สไตน์
" เมื่อยังหนุ่ม ข้าพเจ้าคิดจะรัก แต่เมื่อย่างเข้าสู่วัยชรา ข้าพเจ้ารักจะคิด "
จดหมายรักของยาขอบ
"นาฬิกาในกุฏิมี 2 เรือน ช้ากว่ากัน 1 นาที ฉันรอจนเรือนช้าตี 5 ที ซึ่งหมายถึงฉันหมดโอกาสที่จะได้ยินเสียงคุณทางโทรศัพท์แล้ว ฉันจึงลงมือเขียนทันที "
จดหมายรัก จาก " เรือ " ถึง " ประภาคาร "
" ได้รักเธอ..ประภาคารก็ดูสวยดี คนที่ฉันกอดได้ ทำให้รู้ว่าโลกสดชื่นสว่างไสว อย่าสนใจเลยนะคนดี ว่ารักเธอแล้วฉันคนนี้จะกอดใคร แค่เชื่อว่าฉันรักเธอตลอดไป..เพียงพอแล้ว "
จดหมายรักกริฟฟิน & ซาบีน
" ผมรู้สึกว่า ผมอยู่คนเดียวบนโลกมาตลอด แล้วคุณก็ปรากฏตัวขึ้น
"
อ๊ะ ๆ ๆ เคยส่งจดหมายผิดซองเสียด้วย อิอิ
จดหมายเป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่มีตัวตน ที่เป็นหลักฐานว่าเราเคยรู้สึก..นะคะ
ขอบคุณค่ะ ^_^
ทำให้ภาพความหลังย้อนมา ว่าเคยเขียนจดหมายทุกสัปดาห์ .. ขำขำ ดีนะคะ
จดหมายรักของต้อมหรือคะ? ก็เป็นตัวหนังสือธรรมดา ๆ ที่ถ่ายทอดความรู้สึกของตัวเองน่ะค่ะ และต้อมเป็นคนขี้ลืมเพราะงั้นต้องเขียนค่ะ ถ้าพูด ถ้าบอก ต้อมจะจำไม่ได้ haha
ในหนังสือของคุณ'ปราย เล่มนี้ คุณจะได้อ่านบางบท - บางตอน ของจดหมายคนดังบางคนที่อ่านแล้วทำให้รู้สึก อื้มมมมมมม เลยน่ะค่ะ อย่างของนักเขียนของไทยนาม "ยาขอบ" ที่เขียนถึง พนิดา ว่า " นาฬิกาในกุฏิมี 2 เรือน ช้ากว่ากัน 1 นาที ฉันรอจนเรือนช้าตี 5 ที ซึ่งหมายถึงฉันหมดโอกาสที่จะได้ยินเสียงคุณทางโทรศัพท์แล้ว จึงลงมือเขียนทันที "
ยิ้มมมมมมมค่ะ ^_^ จดหมายทำให้เรารู้สึกค่ะ
สวัสดีค่ะคุณต้อม....
ตอนอยู่ ม.ต้น เพื่อนต้อมอีกห้องได้รับจดหมายแบบที่ อ.ลูกหว้าได้รับ แต่เพื่อนตอบไม่เป็น ต้อมก็เลยต้องตอบแทน และเพื่อนทางจดหมายคนนี้อยู่ไกลถึงภาคอีสานแน่ะค่ะ คุยกันไม่กี่ฉบับจนถึง ม.ปลายก็เริ่ม ๆ หายไป เพราะตอนนั้น ต้อมคุยไม่เก่งเอาเสียเลย แหม..ลองถ้าเป็นตอนนี้สิ คุยจนลิงหลับ แฮ่ะ ๆ ๆ
ถ้า อ.ลูกหว้าอยากได้จดหมายรักนะ บอกต้อม..ต้อมจะเขียนส่งไปให้เอง จุ๊จุ๊
ขอให้ทำงานด้วยความสนุกสนานนะคะ ^_^ แต่อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วย
จดหมายทุกฉบับมีความหมายและความทรงจำซุกซ่อนอยู่ในนั้นค่ะ ^_^ เนอะเนอะ
จุ๊บจุ๊บ คิดถึง อิอิ....
จดหมายหนุ่ม ๆ ต้อมไม่มีค่ะ เอ..หรือมี แต่จำไม่ได้นะ 555 มีแต่จดหมายสาว ๆ
ต้อมว่า เวลาเราได้หยิบจดหมายบางฉบับขึ้นมาอ่าน หน้าเราก็เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มไหวหรือร่องรอยน้ำตาได้เหมือนกันนะคะ
ต้อมเป็นคนชอบเขียนจดหมายค่ะ ตอนที่ค่อย ๆ บรรจงจรดปลายปากกาหรือดินสอลงไป คล้าย ๆ เราได้ใส่ความรู้สึกลงไปด้วย มีความสุขดีค่ะ
และ ถึงสมัยนี้จะมีจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งและรับได้รวดเร็วก็เถอะ ความรู้สึกก็ไม่เหมือนจดหมายที่ต้องใช้ระยะเวลาเดินทางในสมัยก่อนหน้านั้น จริง ๆ นะ เอ..หรือต้อมคิดมากไปคนเดียว ก็ต้อมรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ อิอิ
ตอนนี้ไม่ได้เขียนจดหมายแล้ว เพราะไม่มีใครให้เขียนถึง แต่จดหมายอิเล็กทรอนิกส์เขียนถึงพี่สาวคนหนึ่งในโลกไซเบอร์ค่ะ อย่างน้อยก็วันละ 1 - 2 ฉบับ อย่างมากก็ 7 - 9 ฉบับต่อวัน ^_^ เยอะไปไหมคะ? ก็พี่สาวคนนี้ไม่ออนเอมนี่นา
ขอบคุณป้าแดงค่ะ
ครูทำให้ต้อมนึกถึงภาพครูเดินไปตามทางระเบียงตอนพักเรียน แล้วจู่ ๆ เครื่องบินกระดาษก็ฟิ้ววววววว ผ่านหน้า ทันใดนั้นครูก็คว้าหมับด้วยความเร็วไวกว่าเสียง โอ๊ยยย นักเรียนหนุ่มน้อยที่อยู่แถว ๆ นั้นหน้าเจื่อน เกิดอาการเซ็งเพราะจดหมายนั้นตั้งใจลอยไปให้ถึงเพื่อนสาวร่วมห้องที่กำลังเดินมาเช่นกัน อิอิ แต่บังเอิญครูรักษ์นะเดินมาเร็วกว่า haha หนุ่มน้อยของเราเลยเผ่นแว๊บบบ หายจ้อยไปเลย ทิ้งให้ครูรักษ์นะอ่านจดหมายไปพลางก็หัวเราะตัวงอ
สวัสดีครับ คุณเนปาลี
ผมเคยเขียนจดหมายรักเหมือนกัน แต่จดหมายรักของผมเป็นจดหมายรูปแบบโบราณครับ เรียกว่า "เพลงยาว" เชยไหมครับ ทำไงได้ครับ หนุ่มโบราณแบบไทยๆ ก็ต้องว่าแบบโบราณครับ ตอนนั้นจีบสาว พอส่งปุ๊บ เธอก็อ่านปั๊บ แล้วก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด เธอเดินมาหา แล้วพูดเสียงดังฟังชัดว่า "อ่านไม่รู้เรื่องโว้ย" จบกันรักอันหวานจ๋อยของผม
"เพลงยาว" ไม่เชยค่ะ ^_^ เป็นการถ่ายทอดความรู้สึกของผู้ชายคนหนึ่งไปยังหญิงสาวผู้ที่จิตหมายปองอยู่
ส่วนมากจดหมายต้อมจะเขียนเป็นเล่ม ๆ น่ะค่ะ อย่างกับเขียนไดอารี่ซะอย่างงั้น
ขอบคุณค่ะ ^_^
ส่วนมากกระดาษของต้อมจะหอม เพราะต้อมชอบเอามือหอม ๆ ไปลูบ อิอิ เว่อร์ไหมคะ? และก็..ตัวหนังสือก็ถือว่าใช้ได้เชียวล่ะค่ะ และก็..ยิ้มก่อนเขียน ยิ้มก่อนปิดซอง ^_^