...ก็ตั้งแต่ไอ้ก้อนความสงสัย มันผุดขึ้นมาอุดตันสมองพวกเธอนั่นไง...
  • สรรพสัตว์ทั้งหลายในขณะที่พวกเธอกำลังแสวงหาหนทางแห่งการหลุดพ้นอยู่นั้น บรรดาต้นไม้ใบหญ้าทั้งหลายมันต่างก็บรรลุภาวะพุทธะไปหมดแล้วไม่รู้กันหรือไง
  • พวกเธอมันเป็นได้แค่นักวิ่งที่ดีแต่วิ่งไปวิ่งมา เพื่อหาอะไรบางสิ่งบางอย่างกันจนเหนื่อยขาดใจตายไปแล้วนับสิบรอบ ก็ยังหาไม่เจอ ตายแล้วเกิด เกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิด เกิดๆตายๆมันอยู่อย่างนี้ไปชั่วกัปป์ ก็ยังหาไม่เจอ ไม่เบื่อหน่ายกันบ้างรึไง
  • ในขณะที่พวกเธอแสวงหา"ทาง"ทางนั้นกันอยู่ให้ขวักไขว่นั้น บรรดาต้นไม้ใบหญ้ามันก็ได้บรลุภาวะพุทธะไปนานแล้ว
  • แล้วต้นไม้ใบหญ้าเหล่านั้น มันบรรลุภาวะพุทธะตั้งแต่เมื่อไหร่ อ้าว...พวกเธอไม่รู้กันรึ ก็ตั้งแต่ไอ้ความสงสัยก้อนแรกมันผุดขึ้นมาอุดตันสมองพวกเธอนั่นไง ตั้งแต่ที่พวกเธอคิดอยากได้ แสวงหาหนทาง"ทาง"นั้นนั่นแหละ ซึ่งเผอิญว่า ต้นไม้ใบหญ้าเหล่านั้นมันไม่มีตีนเดินไปไหนไม่ได้ มันจึงจำใจต้องรับเอาภาวะพุทธะเอาไว้อย่างเสียมิได้จริงๆให้ตายเถอะ ฮะ ฮะ ฮ่า.............

------------------------------------------------------------------------------------------