การนับเวลาที่ออกกำลังกาย ต้องนับเฉพาะช่วงที่ออกกำลังกายแท้จริง (HR ถึง target ที่ตั้งไว้)

หลังพักรับประทานอาหารว่าง เราใช้ห้องประชุมใหญ่ข้างๆ เป็นพื้นที่สำหรับให้ผู้เข้าประชุมได้เรียนรู้ขั้นตอนการออกกำลังกาย ตั้งแต่วิธีการยืดเหยียดกล้ามเนื้อ การ warm up – ออกกำลังกาย – cool down

อาจารย์สมนึกให้มีการจับชีพจรขณะพัก คำนวญ HRmax ให้ลองออกกำลังกายโดยเริ่มจากเดินช้าๆ แล้วเร็วขึ้นจนวิ่ง เมื่อเริ่มเหนื่อยก็ให้เพื่อนจับชีพจรให้และบันทึกไว้ (จับคู่สลับกันทำ) แล้วออกกำลังต่อจนค่อนข้างเหนื่อยก็ให้เพื่อนจับชีพจรอีกครั้ง แล้วผ่อนการออกกำลังกายลงจนหยุด

 

 จับคู่ -จับชีพจร

ต่อจากนั้นทุกคนกลับมารวมกันในห้องประชุมของเรา ลองเอาข้อมูลชีพจรของแต่ละช่วงมาคำนวณ %HRmax ให้เห็นจริงว่าตอนพักเป็นกี่% เมื่อเริ่มเหนื่อยเป็นกี่% ค่อนข้างเหนื่อยเป็นกี่% อาจารย์สมนึกทบทวนหลักการ เช่น การนับเวลาที่ออกกำลังกาย ต้องนับเฉพาะช่วงที่ออกกำลังกายแท้จริง (HR ถึง target ที่ตั้งไว้) ความหนักถ้าต้องการออกกำลังกายเพื่อลดไขมันหรือเพื่อความฟิต เป็นต้น

ผู้เข้าประชุมมีคำถามแบบที่ฟังแล้วเห็นภาพว่าคนที่จูงหมาเดินทุกๆ วันเป็นการออกกำลังกายไหม คนที่จูงวัวไปเลี้ยงวันละ ๓ กม. เป็นการออกกำลังกายหรือไม่ คำตอบก็คือไม่ใช่ เพราะเบาไป ไม่นานพอเนื่องจากมีการหยุดเป็นช่วงๆ (ตามหมาและวัว) แต่เป็นการเคลื่อนไหวร่างกายทำให้มีการใช้พลังงาน เราคิดกันสนุกๆ ว่าอย่างนั้นต้องพาวัวเดินอ้อมไปไกลๆ ต่อเนื่องอย่าให้เจอหญ้าจนกว่าจะได้ ๓ กม.

๑๖ น.กว่าเล็กน้อยเป็นช่วงแจกรางวัลจากฐาน “ปาเป้า เร้าใจ” คุณชนิกาและคุณจุฑามาศเป็นพิธีกรที่ต้องทำเสียงดนตรี สร้างบรรยากาศไปด้วย กลุ่มที่ได้รางวัลจะต้องมาร้องเพลงประจำกลุ่มแล้วเต้นให้ดู เราเชิญคุณหมอจิ้นมาเป็นผู้แจกรางวัล กลุ่มที่ได้รางวัลที่ ๒ คือกลุ่มมดแดง กลุ่มที่ได้รางวัลที่ ๑ กลุ่มใหญ่ทีเดียวคือกลุ่มกลูโคส 

 

 กลุ่มนี้ (มดแดง) ได้รางวัลที่ ๒

 

 กลุ่มนี้ (กลูโคส) ได้รางวัลที่ ๑

ปิดประชุมวันนี้ด้วยบรรยากาศดีๆ นัดเจอกันใหม่พรุ่งนี้เวลา ๐๘.๓๐ น.

อาจารย์สมนึกและคุณยุพาเดินทางกลับกรุงเทพเย็นนี้ น้องเรียมรัตน์และทีมไปส่งพร้อมกับรับอาจารย์ศัลยา อาจารย์สมเกียรติและคุณธิติ ด้วย ดิฉันและคุณชนิกาขอแยกตัวไปรับประทานอาหารเย็นกับทีมจอห์นสัน มื้อนี้เป็นอาหารเวียดนามที่ร้านอินโดจีน ด้วยความหิวเราลืมนับ “คาร์บ” และแคลอรี่ไปเลย

วัลลา ตันตโยทัย