ชั้นโตขึ้นมาทุกวันนี้ มีการงานที่มั่นคง มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น อยู่สุขสบายจากที่เคยเป็นอยู่ ส่วนหนึ่งมาจากคุณตาของชั้นเอง ทำไมนะเหรอ? ท่านเป็นข้าราชการสมัยก่อนแต่หัวคิด แนวคิดแกก้าวหน้ามาก คนสมัยนั้นเรียนหนังสือกันไม่เยอะแต่แกเรียนจบสูงกว่าคนแถวบ้าน แกจะมองอะไรล้ำคนอื่นไปเสมอ แกมักจะนำแนวคิดแปลกๆมาใช้ในบ้าน จนทุกคนเริ่มชินกับแนวคิด วิธีการแปลกๆของท่าน....
แต่ทั้งหมดที่เล่าไม่ได้เกี่ยวอะไรกับการอ่าน แต่จะบอกว่าที่ได้ดีทุกวันนี้ได้จากการอ่านที่ตาเป็นคนปลูกฝังตัวชั้นมาตั้งแต่เด็กๆ คิดดูแล้วกันว่าขนาดเข้าห้องน้ำยังต้องเอาหนังสือเข้าไปอ่าน เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าวันไหนไม่ได้อ่านหนังสือจะเป็นยังไง เลยตัดสินใจห้ามใจตนเองไม่อ่านหนังสือสัก 2 วัน รู้ไม๊ว่าเป็นไง มันอยุ่ไม่สบายตัว กระสับกระส่าย ( ไม่ได้โม้ จริง จริ๊ง ) ทำตัวไม่ถูก เลยคิดเอาเองว่าสงสัยจะเป็นคนประเภทเสพติดหนังสือซะแล้ว แต่ก็ดีกว่าติดเหล้า ติดบุหรี่ เนอะ ว่าไม๊..
ชั้นเริ่มมารู้ว่าตัวเองได้ประโยชน์จากากรอ่านหนังสือก็ตอนที่ทำงานเป็นครูนั่นแหละ เพราะเด็กถามมากมายแต่ก็ตอบได้ทุกครั้ง จนต้องแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน มีบ่อยครั้งเหมือนกันที่เด็กแซวว่ามีอะไรบ้างที่ครูไม่รู้ ชั้นได้แต่ยิ้ม และพูดกับตัวเองในใจว่าขอบคุณคุณตาที่สอนให้ชั้นเป็นคนที่รักการอ่าน และเห็นความสำคัญของการอ่าน ขอบคุณครับคุณตา
