ตอนนี้ลองมาดูประมาณการค่าใช้จ่าย ที่พี่น้องครูเราต้องกู้หนี้ยืมสินมาจ่ายดูนะครับ
1. ค่าใช่จ่ายที่หน่วยเหนือกำหนด
(ต้องการดูภาพขนาดใหญ่ กรุณาคลิกที่ตัวเอกสารครับ)
ส่วนนี้มากกว่า 5,000 บาทแน่นอน แต่คิดแค่ 5,000 บาท คูณด้วยจำนวนครูที่เข้าอบรม 13,039 คน เป็นเงิน 65,195,000 บาท (หกสิบห้าล้านหนึ่งแสนเก้าหมื่นห้าพันบาทถ้วน) นั่นคือเลือดครูที่ต้องหลั่งลงชะโลมดิน ซึ่งตอกย้ำซ้ำเติมให้ครูจนลงไปอีกแค่ไหน ทุกท่านคงทราบดี และแน่ใจหรือว่าครูทุกท่านที่ลงทุนไปขนาดนี้แล้ว ทุกคนจะผ่านและได้รับเงินประจำตำแหน่งกลับคืนมาเยียวยารักษาอาการอัมพาต อัมพฤกต์ และพิกลพิการทางเศรษฐกิจของตัวเองและครอบครัว อยากให้ดูตรงค่า 4) คณะกรรมการประเมินผล ที่มีค่าตอบแทน 800 x 3 = 2,400 + ค่าที่พัก 300 +ค่าพาหนะ 300 + ค่าอาหาร 200 สรุปว่าครู 1 คนต้องจ่ายให้คณะกรรมการประเมินในวันประเมิน (วันดูกองกระดาษอันแสนวิจิตร)รวม = 3,200 บาท x จำนวนครู 13,039 คน เป็นเงิน 41,724,800 บาท นี่เห็นชัดๆว่าเป็นประโยชน์ของใคร2. ค่าใช้จ่ายอื่น อันเกี่ยวเนื่องจากเกณฑ์ที่กำหนด
- ค่าพิมพ์แผนการสอนหน้าละ 8-10 บาท ทุกคนที่เห็นไม่น่าจะต่ำกว่า 1,000 หน้า อย่างต่ำๆก็เป็นเงิน 8,000 บาท/คน x 13,039 = 104,312,000 บาท นี่ยังไม่รวมค่าเข้าเล่ม ค่าปรับปรุงแก้ไขตกเดิม (ซึ่งบางทีต้องรื้อใหม่หมด เพราะอาจารย์ที่ปรึกษาบอกว่าแบบนี้ใช้ไม่ได้ ไม่ถูก เพราะคนหนึ่งว่าอย่างหนึ่ง อีกคนหนึ่งว่าอย่างหนึ่ง ส่วนนี้เก็บมาจากเสียงบ่นของครูครับ) ฯลฯ
- ค่าอบรม และค่าเอกสารความรู้เพิ่มเติม
- ค่าที่ปรึกษาและค่าผู้เชี่ยวชาญ
- ค่าใช้จ่ายในการผลิตและพัฒนาสื่อการสอน แบบฝึก แบบวัดผลประเมินผล แบบสอบถาม แบบฯลฯ ที่ต้องมีเพิ่มเติม เพื่อให้สอดคล้องกับแผนการสอน
- ค่าใช้จ่ายในการเดินทางต่างๆตามที่จำเป็นต้องไปตามแผนงาน
- ฯลฯ
นี่เป็นส่วนเฉพาะที่ครูต้องจ่ายกันแน่ๆ แต่ค่าใช้จ่ายที่มองไม่เห็นเป็นตัวเงินในทันที เช่น
- ค่าเสียสุขภาพของครู อันเกิดจากการกิน การนอน การพักผ่อนไม่เพียงพอ (ซึ่งผลเสียต่อการสอนแน่นอน)
- ค่าสูญเสียทางเศรษฐกิจของชาติอันเกิดจากใช้พลังงานเกินความจำเป็นของครู(เฉพาะในส่วนนี้)
- ค่าสูญเปล่าทางเศรษฐกิจของชาติ อันเกิดจากการที่ครูทิ้งเด็กไปตามแผนงาน และความสูญเสียเชิงเศรษฐกิจ (ค่าใช้จ่าย พลังงานและเวลา) อันเกิดจากการสร้างชิ้นงานให้ครูที่มากเกินความจำเป็นของเด็ก (เพื่อให้ครูมีชิ้นงานไว้รองรับการประเมิน)
- ค่าเสี่ยงภัยในชีวิตอันเกิดจากการเดินทางต่างๆตามแผนงาน
- ค่าดอกเบี้ยที่เกิดจากค่าใช้จ่ายในส่วนต่างๆ ดังที่กล่าวมา (เพราะเกือบๆ 100% ที่ครูต้องกู้มาจ่าย)
- ฯลฯ
แล้วอย่างนี้ อยากถามว่ามันคุ้มกันไหมกับการที่ครูต้องลงทุนลงแรงกันขนาดนี้ นี่ถ้าใครสักคนไม่ผ่านเกณฑ์คราวนี้ คงต้องได้ยินข่าวคราวอะไรๆที่มันไม่น่าฟังกันอีกล่ะ แต่ถึงไม่ร้ายแรงขนาดถึงเลือดถึงชีวิต แต่ความรู้สึกที่เสียไปของครูล่ะ มันส่งผลดีหรือเสียถึงอะไร ส่วนไหนและใครบ้าง ทุกท่านคงเข้าใจ
ที่จริง ครูมีเงินประจำตำแหน่งในตัวอยู่แล้ว เงินเดือนครูที่มีสิทธิ์ขอมีและเลื่อนวิทยฐานะกันทุกวันนี้ ส่วนใหญ่เดี๋ยวนี้น้อยๆก็ 20,000 ขึ้นไป เพียงแค่หน่วยเหนืออย่ากำหนดกฎเกณฑ์อะไรที่ครูต้องเชือดเนื้อเถือหนังของตัวเองบ่อยๆ(เพื่อการมีวิทยฐานะนี่แหละ) รวมทั้งการให้เงินงบประมาณมันไหลไปถึงโรงเรียน แทนการสร้างเขื่อนใหญ่ไว้ที่ สพฐ. และ สพท. ให้เป็นภาระของครูต้องเสียค่าใช้จ่ายเข้าไปช่วยผลาญงบฯตอนปลายปีงบประมาณ แค่นั้นเงินค่าวิทยฐานะที่ให้มาในรูปของเงินเดือนปกติ ก็จะเหลือในกระเป๋าของครูเองล่ะครับ
ตั้งใจจะให้ตอนนี้เป็นตอนจบของบันทึก "วิบากกรรมฯ" แต่ก็ยังมีประเด็นและแง่มุมที่ยังไม่ได้กล่าวถึงอีกหลายส่วน โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับผู้บริหารโรงเรียน (ในประเด็นที่ครูอ้อย คุณครูอ้อย ให้เกียรติกล่าวถึงว่า "แต่มีคนอยู่ในกลุ่มหนึ่งที่ไม่สามารถกล่าวนามได้...มักจะกีดกัน..และพยายามกางกั้น..ไม่ให้ครูได้สิทธิอันชอบธรรม...เพียงความคิดตื้นๆก็คือ...ครูต้องตกอยู่ใต้...ผู้บริหาร...") การเสนอรูปแบบวิธีการประเมินที่เหมาะสม ทุกฝ่ายได้ประโยชน์จริง และจะช่วยให้การศึกษาของชาติเจริญขึ้นได้จริง ฯลฯ ซึ่งคงจะได้บันทึกเป็นเรื่องใหม่ แต่เนื้อหาต่อเนื่องจากเรื่องนี้ ในโอกาสต่อไปครับ
แต่.... เย็นนี้... ผู้บริหารโรงเรียนที่ยังไม่พัฒนาตัวเองอย่างครูวุฒิคนนี้ จะต้องเดินทางไปให้ใครก็ไม่ทราบทำการพัฒนาให้ (ท่ามกลางความเสี่ยงตายอันเกิดจากสายฝนที่กำลังชุกเต็มที่)ที่ภาคเหนือถึงท่าขี้เหล็ก ตามคำสั่งของผู้บังคับและบัญชาระดับ สพท. เป็นเวลา 4 คืน 3 วัน อาจจะหาเวลาเขียนบล้อกไม่ได้นะครับ ถ้ารอดชีวิตกลับมา จะมาเขียนต่อนะครับ
- สวัสดีครับ
วิบากกรรมของครูไทย ใครหนอใครกำหนด? (4)
อยากให้ดูตรงค่า 4) คณะกรรมการประเมินผล ที่มีค่าตอบแทน 800 x 3 = 2,400 + ค่าที่พัก 300 +ค่าพาหนะ 300 + ค่าอาหาร 200 สรุปว่าครู 1 คนต้องจ่ายให้คณะกรรมการประเมินในวันประเมิน (วันดูกองกระดาษอันแสนวิจิตร)รวม = 3,200 บาท x จำนวนครู 13,039 คน เป็นเงิน 41,724,800 บาท นี่เห็นชัดๆว่าเป็นประโยชน์ของใคร?
ความเห็น
- สวัสดีค่ะครู
- ไม่รู้จะพูดว่าอย่างไร
- เป็นวิบากกรรมของครูไทย ใครกำหนดอย่างที่ครูวุฒิพูดจริง ๆ ด้วย
- แถมคงจะเลยไปถึงวิบากกรรมของเด็กค่ะ
- ช่วงนี้ฝนตกตลอดครูวุฒิดูแลตัวเองด้วยนะคะ
- สวัสดีคะคุณครู...แวะมาดูตัวเลขคะครู...อ้าวเสียแค่ 5000..หรือนี่ ชอบตรงหมายเหตุคะ ที่ปรึกษาอาจมีหรือไม่มีค่าใช้จ่ายขึ้นอยู่กับความพึงพอใจของทั้ง 2 ฝ่าย หรือคะ...แล้วมีที่ปรึกษากี่คนละคะ..เรียกคนละเท่าไหร่ดี (ของฟรีมีด้วยหรือคะ)
- รุ่นนี้ยังจ่าย น้อยคะครู (ขนาดน้อยหลายคนหมดเป็นแสนแล้ว)..
- รุ่นที่กำลังตามมาติดๆนี่สิคะ..มีวิจัย 5 บทด้วยใครคิดกฏเหล็กอันนี้คะ...เพราะครูกำลังวิ่งฝุ่นตลบเข้าหาอาจารย์มหาลัย...ที่ไกล้ที่สุด..วันๆไม่ต้องทำอะไรคะคอยรับโทรศัพท์พวก อ.3 ก็บ้าแล้ว
- ให้ช่วยอะไรคงไม่ต้องบอกนะคะ..มือเป็นระวิงเลยจะทันไหมนี่ให้เวลาแค่ 5 เดือนไม่ใช่หรือ..
- ลองฟังตัวอย่างบทสนทนาดูนะคะ..".สวัสดีคะหนูชื่อ....เอ้ออาจารย์ไม่รู้จักหนูหรอกคะ...หนูได้เบอร์อาจารย์....มาจากเพื่อนที่กำลังเรียน ปโทคะ...อาจารย์ขาช่วยหนูด้วยคะ..จะทำวิจัยเรื่องอะไรดีคะ พัฒนานวัตกรรม...ประเมินโครงการ..หรือทดลองเทคนิคการสอน."..
- อ้าวคุณยังไม่รู้อะไรสักอย่าง..แล้วจะทำเองได้มั้ยนี่...ไปลงเรียนวิจัยสักเทอมก่อนท่าจะดีนะ...
- "ไม่ทันแล้วคะอาจารย์ขา..ไว้หนูได้ อ.3 แล้วหนูค่อยมาสมัครเรียนได้มั้ยคะ."..
- ไม่รู้อะไรเลยยังดึงดันจะทำวิจัย..นี่เล่นเอานักเรียนเป็นหนูทดลองนี่นา
- มีถามต่ออีก..."อาจารย์ขาเอ้อ...มีไฟล์ 5 บทเหลือๆ..หรือ..มีไฟล์นวัตกรรมที่เด็กส่งงานให้ยืมบ้างมั้ยคะ..." น้าน...กล้าขอหน้าตาเฉยทั้งๆไม่รู้จักกันนี่นะ
- กล้าขอก็จัดให้ ฮี่ๆ แหมคุณมีเยอะแยะลอยไปลอยมาบนอินเทอร์เน็ตนะ...หาเอาเองซิ...แต่ระวังหน่อยก็แล้วกันลอกกันไปลอกกันมาเดี๋ยวไปเจอคนที่ใจตรงกับคุณละจะยุ่ง...
- ฮ่าๆ ครูวุฒิขา..พวกที่เรียนโท อยู่ยังเอาตัวแทบไม่รอดเลย..บางคนใช้เวลา 5 ปี กว่างานวิจัยจะเสร็จ.ก็เรียนเสาร์-อาทิตย์...วันจันทร์-ศุกร์ก็ต้องสอน..เอาเวลาไหนมาทำละคะ
- อ้อคุณครูวุฒิขาฝากเตือนพวกที่กำลังทำวิจัยด้วยนะคะ...อย่าเข้าหาอาจารย์มหาลัยแบบสุ่มสี่ ..สุ่มหกสิคะ...
- ประเหมาะเคราะห์ดี ไปเจอคนตรวจที่ท่านเถรตรงเข้าแล้วดันไปถามอะไร..แบบไม่รู้เรื่องแบบนี้..คุณจะตกตั้งแต่ยังไม่ทันได้ส่งผลงานแน่ๆ..แล้วโทรศัพท์ทุกวันนี้มันอัดเสียงได้ด้วยนะคะ...แล้วจะหาว่าไม่เตือน..อิอิ
เวรกรรมอะไรก็ไม่รู้ เกิดเป็นคนธรรมดาก็ลำบากอยู่แล้ว ดันมาเป็นครูอีก เดือดร้อน ๒ เท่าเลย ครับ
- สวัสดีครับคุณรักษ์
- ขอบคุณที่แวะมา พร้อมมีความเข้าใจมาฝาก
- ดูแนวโน้มแล้ว ครูไทยคงต้องแสบใส้กันไปเรื่อยๆ กรรมก็ตกที่เด็กแบบไม่มีวันได้ผุดได้เกิดเหมือนเดิม
- ขอบคุณที่เป็นห่วงเรื่องสุขภาพของผม ความแกร่งจากท้องนาครั้งเยาว์วัย พอเอาตัวรอดได้บ้างครับ
- แล้วพบกันนะครับ
- สวัสดีครับ
- หวัดดีจ้ะ แม่สาวห้าวแห่งศตวรรษ
- จะรวบไปคุยที่บันทึกต่อไปนะจ๊ะ
- อย่าลืมตามไปล่ะ
- หวัดดีนะ
บทความในวันเดียวกัน
โด่ง · 16 ก.ย. 2550
นพดล ขัตติยวงษ์ · 16 ก.ย. 2550
นาง ไอนี สุระกำแหง · 16 ก.ย. 2550
ขมิ้นเหลือง เดินดิน · 16 ก.ย. 2550
นาย สุรพล สาระใต้ · 16 ก.ย. 2550
ดอกแก้ว · 16 ก.ย. 2550
