การพาตัวเองกลับคืนสู่โลกแห่งการบันทึกต้องใช้พลังอย่างมาก

ผมเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับเรื่อง “จินตนาการ” ค่อนข้างมาก และกล้าพอที่จะบอกอย่างอหังการว่าตนเองเป็นคนมี “พลัง” อยู่มากพอสมควร /// ผมเป็นคนที่คิดเร็วและทำเร็วอย่างเสมอต้น, เสมอปลาย ///

ในวิถีโลกเงียบของตนเอง หลายคนรู้สึกและสัมผัสได้ว่า ผมมีพื้นที่เฉพาะอันเป็น “โลกแคบ” ของตนเองอย่างลึกเร้น /// แต่ในวิถีแห่งการงาน ผมกลับมีพื้นที่สาธารณะให้ผู้คนสัญจรเข้าสู่อย่างกว้างขวาง /// ….

ห้วงที่ผ่านมา, ผมกักตัวเองไว้ใน “ห้องความคิด” ของตนเองอย่างเงียบสงบ แต่ละวันผมนั่งสนทนากับเรื่องแห่งความสุขและความสุขของตนเองอย่างสนุกสนาน /// เสียงลมทุ่งนำสารจากโลกภายนอกผ่านเข้าสู่หน้าต่างของหัวใจ และสารนั้น ก็คือคำถามอันมากมายที่ผม “จงใจ” ทำหล่นหายไว้นั่นเอง ///

การพาตัวเองกลับคืนสู่โลกแห่งการบันทึกต้องใช้พลังอย่างมาก และผมก็กำลังรวบรวมพลังเหล่านั้นอย่างหนักหน่วง /// ผมอดตั้งคำถามกับตนเองไม่ได้ว่าทำไม “จินตนาการและพลัง” ที่เคยมีอยู่อย่างหลากล้นวูบหล่นไปอย่างไม่น่าเชื่อ /// ….

โลกแคบอันเงียบสงบของผมยังคงรื่นรมย์อย่างที่เคยเป็น แต่เสียงเพลงจากโลกภายนอกก็เป็นสรรพเสียงที่ผมโหยหาอยู่เช่นกัน ../// ผมต้องใช้ “จินตนาการและพลัง” มากแค่ไหน ถึงจะกลับเข้ามาสู่โลกแห่งความรื่นรมย์นี้ได้ ….

ผมกำลังพยายาม ….และพยายาม !!!