เมื่อวานมีโอกาสได้ไปพบปะสังสรรค์กับเพื่อน พี่ น้อง ที่ไม่ได้เจอกันนาน ประเด็นหนึ่งของการเสวนา คือ “พฤติกรรมของเด็ก” หลายคนที่ร่วมอยู่ในวงเสวนาบ่นให้ฟังตามประสาผู้เป็นพ่อ แม่ อา ลุง ว่าเด็กๆ ที่อยู่ในบ้านมีนิสัยกร้าวร้าว ด่าเก่ง ซน ดื้อ…..ต่างๆ นานา ทำให้เกิดคำถามขึ้นในใจว่า แล้วเด็กๆ ที่เพิ่งจะเริ่มพูดได้เหล่านั้น สามารถด่าคนได้เนี่ย ใครหละเป็นคนสอน? หรือได้แบบอย่างเหล่านี้มาจากไหน? ผมลองถามไปเล่นๆ ก็ได้รับคำตอบที่ทำให้ไปต้องสงสัยในพฤติกรรมเหล่านั้นเลย เพราะเขาเล่าว่า เด็กๆ ที่พูดถึงจะไปโรงงานกับพ่อทุกวันในฐานะลูกเจ้าของโรงงาน ซึ่งมีคนงานมาจากหลายถิ่น ที่สำคัญเขาเหล่านั้นมักจะอนุรักษ์ภาษาที่ใช้จากสมัยพ่อขุนรามไว้เป็นอย่างดี เผลอๆ ก็จะสอนเด็กๆ ไปโดยปริยาย…..ฟังแล้วก็ไม่ได้ว่าอะไรเขาหรอก เพราะสิ่งแวดล้อมที่แตกต่าง ก็ย่อมทำให้เกิดพฤติกรรมเหล่านี้ได้ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่า ถ้าพฤติกรรมเล่านั้นไม่ใช่เพียงคำพูด แต่เป็นพฤติกรรมอื่นๆ ที่ร้ายแรงกว่า จะเป็นแบบอย่างให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ในสิ่งที่ผิดเพิ่มเติมมาหรือเปล่า และที่สำคัญ คนงานเหล่านั้นเองอนาคตก็คงมีลูก แล้วพฤติกรรมของเขาหละ…จะเป็นเช่นไร…
เด็กและเยาวชน
แบบอย่างที่ดีของเด็ก
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาง ศิริวรรณ หวังดี · 15 ก.ย. 2550
เม็กดำ กล่ม 3 เม็กดำ · 15 ก.ย. 2550
อิฐ ณ ลาซาล · 15 ก.ย. 2550
ดอกแก้ว · 15 ก.ย. 2550
คนหลังม่าน · 15 ก.ย. 2550
นางสาว สารีพัด สะอุ · 15 ก.ย. 2550
การใช้ภาษาของเด็กไทยในปัจจุบันมักเป็นไปตามกระแสสังคมที่มาจากสื่อและคนรอบข้าง ซึ่งทำให้น่าเป็นห่วงอนาคตของชาติและภาษาไทยที่กำลังวิบัติ