โครงการวิจัยการพัฒนาการสื่อสารแบบชุมชนมีส่วนร่วม โดยใช้แหล่งเรียนรู้ชุมชนเป็นฐานในการให้ความรู้สิ่งแวดล้อมและสุขภาพแก่เด็กและครอบครัว ในวันที่
12 ก.ย. 50 ที่ผ่านมา ได้ นำ คณะกรรมการปรีย์ทม ศึกษาดูงาน โครงงานสวนพฤกษศาสตร์ในโรงเรียนสุรินทร์ภักดี ต.แกใหญ่ อ.เมือง จ.สุรินทร์
พ่อประดับแลกเปลี่ยนความรู้ เรื่องสมุนไพร
คุณครูแว่นแก้ว พิงคานนท์ และนักเรียน นำเสนอ การศึกษาพืชพรรณ การจัดเก็บ
ผลการศึกษา แก่ คณะกรรมการปรีย์ทม
เข้าชมห้องพฤกษศาสตร์ ของโรงเรียน แม่บ้านจะสนใจสี ต้นไม้ให้สี
พ่อบ้าน จะสนใจเรื่อง สมุนไพร นักเรียนของโรงเรียนก็ถาม พ่อๆ แม่ๆ ในความรู้ที่แตกต่างออกไป ทั้ง ถาษาถิ่น และชื่อ และสรรพคุณ
ทั้งโรงเรียน มีเนื้อที่ 150 ไร่ เป็นป่าธรรมชาติ 70 ไร่ ซึ่งเป็นที่ศึกษาของนักเรียน
ถามกันไปมา ระหว่าง ผู้เยือน และ นักเรียน
ประเด็นที่น่าสนใจ สะท้อนความรู้ของชาวบ้าน
- ชาวบ้านชื่นชมนักเรียนที่นี่ ว่า มีความสนใจ มีความกระตือรือร้น ในจดจำ พืชพันธ์ไม้
ร่วมกับคณะครูอย่างดี ซึ่งในพื้นที่ของชาวบ้านยังไม่เห็นลักษณะนี้ในโรงเรียนในพื้นที่ของตน
- โรงเรียนมีการศึกษา ทำทะเบียนต้นไม้ มีป้ายชื่อ มีการเผยแพร่ให้ความรู้
- ชาวบ้านที่ดูงาน ศึกษาเปรียบเทียบกับพื้นที่ของตน เพื่อปรับปรุง การให้ความรู้เรื่องป่าไม้ เช่น ถามหามาตรฐาน ของการเป็นวิทยากรพาเดินป่า ศึกษาในป่าใหญ่ของชุมชน ว่าน่าจะมีมาตรฐานเดียวกัน
สุดท้าย พ่อประดับ คิดมาจากไหน ไม่ทราบ เสนอแนะเรื่อง การเรียนรู้ที่ ป่าใหญ่ ที่นี่ ว่าน่าจะเพิ่ม จุดเกวียน เส้นทางเดินเกวียนเก่าของชุมชนที่มีป้ายอยู่แล้ว แต่น่าจะได้มีเกวียนจริงๆและวัว นำมาใช้ในชุมชน เพื่อรื้อฟื้นของเก่า....
ประเด็นนี้ คุยกันอยู่นาน บ้างก็ว่าให้ใช้คนลาก เพราะ วัวก็ลากเกวียนไม่เป็นแล้ว ต้องฝึกใหม่ และเกวียนก็หายาก ต้องหาช่างทำ...แต่ทุกคนก็เห็นด้วย กับเรื่อง การเรียนรู้ที่วิ่งได้ แบบนี้ เวลาคุยกัน ต่างคนก็คุยแบบสนุกสนาน คุยเล่นๆ อาจเป็นจริง.....
สุดท้าย พ่อประดับ คิดมาจากไหน ไม่ทราบ เสนอแนะเรื่อง การเรียนรู้ที่ ป่าใหญ่ ที่นี่ ว่าน่าจะเพิ่ม จุดเกวียน เส้นทางเดินเกวียนเก่าของชุมชนที่มีป้ายอยู่แล้ว แต่น่าจะได้มีเกวียนจริงๆและวัว นำมาใช้ในชุมชน เพื่อรื้อฟื้นของเก่า....