วันนี้เวรเช้าเหนื่อยที่สุดเลย
การทำงานของแต่ละคนจะเหนื่อกันอย่างนี้ไหมน๊าทำไมเราทำงานเราถึงเหนื่อยอย่างนี้วันๆก็ยุ่งไม่มีอะไรที่จะสบายกับการช่วยแก้ปํญหาผู้ป่วยเราน่ะช่างท้อใจกับการทำงานซ่ะเหลือเกินวันนี้พึ่งจะลงเวรเช้าก็เลยนั่งบันทึกซักหน่อยไม่ไหวแล้วเบื่อซ่ะเหลือเกินเมื่อไหร่จะสุขสบายกับการทำงานจะทำงานอะไรดีถึงจะไม่ลำบาก ไม่ทุกข์ใจขนาดนี้ว้าน่าเบื่อจังอยากลาออกไปทำงานอย่างอื่นจังแต่ไม่เป็นไรสู้ไปก่อนเพื่อเราจะได้มีประสบการณ์มีความรู้ ความสามารถในการทำงานมากๆขึ้นไปถ้าไปทำงานที่อื่นๆจะได้ไม่เครียดมากลำบากวันนี้เพื่อความสบายในวันข้างหน้า
สวัสดีครับน้องเกศนี
พี่ได้ผ่านชีวิตบนหอผู้ป่วยมาแล้ว และขอเป็นกำลังใจให้ครับ
ไม่ทราบว่ามีผู้ป่วยสูงอายุมากไหมครับและมีรูปแบบการดูแลผู้สูงอายุอย่างไรบ้างครับ ขอเชิญแวะชมที่ http://gotoknow.org/elderly
และขอแนะนำหลักสูตรปริญญาโทด้านการพยาบาลผู้สูงอายุ
ไว้พิจารณาด้วยนะครับที่จุฬา บรูพา ขอนแก่น เชียงใหม่
สงขลา ครับ
ให้กำลังใจค่ะ ลองอ่านดูนะคะ
“ อย่าเพราะความท้อแท้จึงแพ้พ่าย
แม้นเหน็ดหน่าย เหนื่อยนัก จงพักเสีย
ตราบเมื่อกาย และใจ หายอ่อนเพลีย
สูงก็เตี้ย ไกลก็ใกล้ ใช่ยากเย็น ”
ไม่ต้องท้อหรอกเกด มีคนที่แย่ก่วาเราอีกเยอะ นะ และอีกอย่างพี่เชื่อว่าเกดเก่งออก จริงป่าว เป็นกำลังใจให้นะ คิดถึงเสมอ