การฟังที่ไม่ธรรมดา

มีโอกาสไปสัมมนาที่จังหวัดนครนายก..เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานี่เอง..สิ่งที่ได้จากการสัมมนาในครั้งนี้ คือ..การเรียนรู้ที่มากมายเกี่ยวกับตัวตนของเรา..ซึ่งแตกต่างไปจากเดิมที่เราคิดว่ารู้จักตัวเองดีแล้ว..มองเห็นตัวเองชัดเจนขึ้น..สิ่งที่ได้ฝึกฝนเพิ่มขึ้น คือ..การฟัง..ที่ไม่ธรรมดา..ไม่ใช่แค่ใช้หูเพื่อได้ยินเสียงเท่านั้น..แต่เป็นการใช้ใจในการฟัง..ฟังอย่างลึกซึ้ง..ตั้งใจ..และไม่โต้แย้งหรือตัดสินใดๆ..ซึ่งแต่ก่อนก็คิดว่าเราเป็นผู้ฟังที่ดีพอสมควรเวลามีคนมาคุยด้วย..แต่จริงๆไม่หรอก..เราฟังในสิ่งที่เราอยากฟังหรือเห็นด้วยเท่านั้น..ส่วนเรื่องที่อื่นๆ..บางครั้งเราก็โต้แย้ง-ตัดสิน..โดยใช้ประสบการณ์ของตัวเราเป็นมาตรฐาน..ที่สำคัญคือ.เราฟังลูกของเราน้อยมาก..ฉันเป็นแม่..ลูกต้องฟังแม่เท่านั้น..เอ้ะ.ฉันเข้าข่ายแม่ที่บ้าอำนาจรึเปล่า?..เพราะบางครั้งลูกฉันก็พูดว่า “แม่ๆ..แค่แม่เดินเข้ามา..หมากับแมวที่อยู่ในบ้านยังวิ่งออกจากบ้านไปเองเลย..โดยที่แม่ยังไม่ต้องส่งเสียงไล่..??