บันทึกของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษเกี่ยวกับมหาชีวาลัยอีสาน

        เนื่องมาจากว่าชายหนุ่มคนนี้ไปนอน  ผู้เขียนเลยลุกมาทำงานต่อตอนตี 4  เช้าวันนี้สดใสมาก เมื่อน้องออตและพ่อครูบาสุทธินันท์หลับไป ฝนตกลงมาเต็มเลย ผู้เขียนชอบฟังเสียงฝนตก ที่บ้านจะมีกลิ่นดิน (ไม่ใช่กลิ่นโคลนสาป ควายนะครับ อิอิอิๆๆ) แต่ตอนนี้อยู่ที่สวนครูบา ฝนตกจะรู้สึกสดชื่น เสียงฝนกระทบใบไม้ จักๆๆๆ เสียงลม สดชื่นดีจริงๆๆ 

          ท่าทางเจ้าของบ้านจะเหนื่อย หลังที่ถูกมิตรทั่วประเทศไล่ไปนอน พอท่านหัวถึงหมอนก็เงียบไป สังเกตว่าท่านนอนง่ายแต่ตื่นเร็วชะมัด คนหนุ่มๆๆแบบเราอาย ทีมของINNOVATION FOOTWEAR CO., LTD. จบการไปแล้วเมื่อวาน พร้อมกับทีมของ แผนกทันตกรรม โรงพยาบาลบ้านฝาง     

 

 

 

       วันนี้มีทีมงานของ UKM11 ของมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม เห็นว่าจะมาเยี่ยมพ่อ ทีมนี้เท่าที่ทราบได้นัดท่าน ผอ เม็กดำไว้ด้วย โดยส่วนตัวนั้น ตัวผู้เขียนชอบการอยู่ชนบท อยากเห็นการพัฒนาสถาบันอุดมศึกษาในชนบท อยากเห็นการทำวิจัยของมหาวิทยาลัยราชภัฎทั่วประเทศที่ทำร่วมกับภูมิปัญญาในท้องถิ่นหรือปราชญ์ชาวบ้านของตน  

  

       ผู้เขียนมีความหวังว่า ในเมื่อเป็นมหาวิทยาลัยในท้องถิ่น ต้องมีจุดเด่นของตนเอง ไม่จำเป็นต้องไปแข่งขันกับมหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานครที่เขามีความพร้อม ทำอย่างไรให้มหาวิทยาลัยของท้องถิ่นมีความเข้มแข็ง ผลิตบัณฑิตออกไปอย่างมีคุณภาพ เป็นบัณฑิตที่ดี มีคุณธรรมมหาวิทยาลัยราชภัฏ ได้รับนามพระราชทานมาจากในหลวง แค่คำแปล ความหมายก็น่าภูมิใจเป็นอย่างยิ่งแล้วครับ…

          ไม่ทราบผู้เขียนหวังมากไปไหม รอดูภาพกิจกรรมวันนี้นะครับ ว่าเป็นอย่างไรบ้าง ฝนซาแล้ว เสียงไก่ขัน แต่ ผู้เขียนสดขื่น สบายใจอย่างบอกไม่ถูก …. 

            เอารูปมาให้ดูครับ คณะเพิ่งเดินทางมาถึง