จับเข่าคุย..ตอน รักแท้

 

สองสามบันทึกที่ผ่านมา  คนเขียนได้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับ " ความรัก "    เนื่องมาจากคนเขียนได้ยินเสียงแว่ว ๆ มาจากรายการเรื่องเล่าเช้านี้ที่มีคุณสรยุทธเป็นผู้ดำเนินรายการ   ได้พูดถึงความรักของผู้ชายคนหนึ่งที่มีให้ภรรยาของเขา   และจากความรักของเขา    ทำให้พวกเขาสามารถฝ่าฟันเรื่องร้าย ๆ มาได้   ทันเห็นตอนคุณสรยุทธหยิบนิตยสารแพรวขึ้นมาให้ดู    ก็นึกในใจว่า " วันนี้..ฉันจะไปหาซื้อนิตยสารแพรวฉบับนี้มาให้ได้  จะได้อ่านเรื่องราวของคนทั้งสองนี้ "

คนเขียนหาซื้อนิตยสารแพรวอยู่สองวันก็ไม่เจอ    เอ..ปกติก็มีนี่นา    ไปที่ร้านหนังสือเช่าร้านประจำก็ปรากฏว่ามีคนชิงเช่าตัดหน้าไปเสียแล้ว  โอ้!!  เริ่มหงุดหงิด    เมลไปคุยกับพี่สาวในโลกไซเบอร์คนสวยเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวที่ได้ยินมา    พี่สาวคนสวยย้อนถามกลับมาว่า " เรื่องจริงหรือนี่ "    พยายามนึกว่า เอ..เช้านั้นคุณสรยุทธบอกในจอทีวีว่าจะเชิญคนทั้งสองมาสัมภาษณ์ในรายการจับเข่าคุย    ก็เลยได้แต่รอ

ปกติคนเขียนไม่ค่อยได้ใช้บริการรับชมรายการทีวี   แต่เมื่อคืนก็ดูรายการโน้นนี้ไปเรื่อยเปื่อย    อ่านหนังสือจบไปหนึ่งเล่ม   ดูละครหลังข่าว   เปลี่ยนช่องไปดูรายการอะคาเดมี่ แฟนตาเซีย จนจบรายการ    กดรีโมทกลับไปช่อง 3  รายการท้าเรียงก็ใกล้จะจบ    หันไปดูแม่  อ่าววว  แม่หลับปุ๋ยไปแล้ว  ไหนบอกจะรอดูเป็นเพื่อนกันล่ะ  แหม

และแล้วก็ถึงเวลาของรายการจับเข่าคุย   แขกรับเชิญที่มาร่วมรายการคือ คุณคมกฤษ - คุณจอมขวัญ  จินดาหลวง   

ปี พ.ศ. 2537  คนทั้งสองได้รู้จักกัน  ฝ่ายผู้ชายคือคุณเก่ง  ซึ่งเป็นนักเรียนช่าง ได้เห็นคุณปลื้มที่เป็นนักเรียนพาณิชย์แว๊บ ๆ     คิดว่าเป็นเพื่อน ก็เลยไปทัก    แต่ปรากฏว่าไม่ใช่ก็เลยได้รู้จักกัน  และคุณเก่งรู้สึกชอบคุณปลื้มมาก    แต่คุณปลื้มมีแฟนที่คบอยู่แล้ว    เวลาต่อมาพ่อและแม่คุณปลื้มตกงาน..เลยย้ายกลับไปบ้านที่จังหวัดชัยนาท    และคุณปลื้มเองก็ต้องหางานทำไปด้วย    ในขณะที่คุณปลื้มที่เป็นนักเรียนช่างก็ได้ไปแข่งขันทักษะช่างที่เมืองนอกและกลับมามีงานทำ     คุณเก่งได้มาเจอคุณปลื้มอีกทีก็ตอนที่เธอเป็นวัณโรค อาเจียนเป็นเลือด    คุณเก่งขอเธอแต่งงานด้วยเหตุผลที่ว่าอยากให้เธอรักษาตัวโดยใช้สวัสดิการในการรักษาพยาบาลของคู่สมรสพนักงาน    แต่ฝ่ายหญิงได้ปฏิเสธ   คุณเก่งก็ยังคอยดูแลเธอจนทำให้คุณปลื้มรู้สึกนึกรักผู้ชายคนนี้    วันครบรอบอายุ 21 ปี ของคุณปลื้ม    คุณเก่งก็พาเธอกลับบ้านที่มีงานแต่งงานรอเธออยู่    โดยที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าพ่อแม่และญาติพี่น้องได้เตรียมงานนี้ให้เธอ   

ต่อมาคุณปลื้มก็ท้อง    แต่โชคดีที่เด็กเกิดมาแข็งแรงและสมบูรณ์    หลังคลอดเธอมีขนาดน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้น    จึงขอสามีกินยาลดความอ้วน    แต่ว่าคุณเก่งไม่ให้กิน  ดังนั้นเธอจึงต้องแอบกิน   ช่วงสองเดือนแรกน้ำหนักเธอลดลง 4 กก.    เดือนที่สามลดลง 7 กก.   แต่พอหยุดกินยาก็จะเกิดปฏกิริยา yoyo effect   และเริ่มมีอาการมึนหัว  หงุดหงิด  เบลอ  นอนไม่หลับ  ฝันร้าย  ใจสั่น  แล้วช่วงหลัง ๆ ถึงขนาดเห็นภาพหลอน   เมื่อเข้าห้องน้ำก็ออกไม่ได้เพราะเกิดภาพหลอน   ควบคุมตัวเองไม่ได้  ฉี่ราด  อึราด  จนคุณเก่งต้องโหรหาพ่อแม่คุณปลื้มให้ลงมาดูลูกสาว   แต่ตอนนั้นคุณปลื้มไม่รู้จักใครแล้ว  ได้แต่นั่งเหม่อ   วันที่พ่อแม่คุณปลื้มพากลับบ้าน  ขณะที่นั่งรอรถบัสที่หมอชิต    เธอก็วิ่งหนีไปคุ้ยถังขยะมากิน    คุณเก่งต้องคอยกอด  คอยปลอบอยู่แทบจะตลอดเวลา   

เมื่อกลับถึงชัยนาท   คุณปลื้มก็อาละวาด    แม่ต้องคอยถือไม้เรียวขู่ไม่ให้ขว้างข้าวของ    ซึ่งเธอเองก็คลับคล้ายคลับคลา ว่าผู้หญิงที่ถือไม้เรียวเป็นคนที่รู้จัก  ไว้ใจได้  เลยเชื่อฟังบ้าง    แม่คุณปลื้มต้องคอยดูแลแทบจะตลอดเวลา  แม้เรื่องการสวมใส่เสื้อผ้า   ทางบ้านพยายามรักษาด้วยการพาไปรดน้ำมนต์    ส่วนคุณเก่งก็กลับไปทำงานเป็นปกติ  วันจันทร์ - วันศุกร์    พอถึงวันเสาร์ - วันอาทิตย์ ก็กลับชัยนาท ไปดูแลคุณปลื้มที่อาการแย่ลงไปทุกขณะ    แต่คุณปลื้มจำคุณเก่งไม่ได้เลย    ก็เลยไม่ยอมให้เข้าใกล้    ช่วงที่เหตุการณ์แย่มาก ๆ พ่อคุณปลื้มถึงกับเอ่ยปากให้คุณเก่งเลิกกับลูกสาวเขา    เพราะลูกเขาคงไม่หาย   คุณเก่งบอกกับพ่อของคุณปลื้มว่า " ไม่ครับ  เพราะผมสัญญากับเธอว่าจะดูแลเธอตลอดไป "

ตลอดระยะเวลาสามเดือน  คุณเก่งต้องกลับชัยนาททุกอาทิตย์    แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น    และก็ไม่รู้ว่าสาเหตุที่คุณปลื้มเสียสตินั้นเป็นเพราะอะไร    พิธีกรได้ถามคุณเก่งว่า ทำไมถึงไม่ยอมทิ้งคุณปลื้ม   คุณเก่งตอบว่า .. " ผมรักเขา   คิดในใจว่า สักวันหนึ่งเขาต้องหาย "    พิธีกรรายการถามต่อไปว่า " ทำไมไม่ส่งเข้าโรงพยาบาลบ้า "    คุณเก่งตอบว่า " ถ้าส่งภรรยาเข้าโรงพยาบาลบ้า    ผมก็จะไม่ได้ดูแลเขาด้วยความรัก  ความอบอุ่น  "     ถึงแม้ว่าคุณปลื้มจะทีอาการเหมือนคนบ้า  วิ่งชนต้นไม้  ควบคุมการขับถ่ายไม่ได้   แต่พอเวลาผ่านไปก็เริ่มดีขึ้น  ที่บ้านเริ่มให้เด็กมาหัดคุณปลื้มขีด ๆ เขียน ๆ   หัดวาดรูป  และเมื่อเวลาผ่านไปราวหกเดือนคุณปลื้มก็ยอมให้คุณเก่งเข้าใกล้

คุณปลื้มให้สัมภาษณ์ว่า  ณ ตอนนั้น เธอเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร    แต่บอกกับตัวเองว่าจะต้องพยายาม  ต้องนิ่ง  ต้องฟังคนอื่น  เพราะวันหนึ่งแม่มาลูบหลัง แล้วบอกกับเธอว่า " เมื่อไหร่ปลื้มจะหาย  แม่เหนื่อย  แม่จะตายแล้วนะลูก "

ช่วงสุดท้ายของรายการ    คุณเก่งบอกกับคุณสรยุทธว่า  ไม่เคยคิดจะทิ้งภรรยา  กลับเคยคิดที่จะทิ้งงานเพื่อมาอยู่ดูแลเธอ    แต่เพราะลูกที่กำลังเติบโตขึ้นมาทุกวันก็เลยทำให้ต้องทำงานต่อไป

ถึงช่วงนี้แล้ว  คนเขียนก็น้ำตาคลอ    เมื่อคุณปลื้มบอกกับทางรายการว่า  เธอชอบเพลงเก็บไว้นาน ๆ มาก    เขียนไว้หลังอัลบั้มรูปแต่งงาน    และเคยบอกกับสามีว่า เพลงนี้มีความหมายกับเธอมาก   และเมื่อตอนที่เธอมีอาการแย่  คุณเก่งก็มักจะร้องเพลงนี้ให้เธอฟังอยู่บ่อย ๆ   ร้องเพลงนี้ไป  ลูบผมเธอไปด้วยเสมอ  อาจจะเป็นเพราะเหตุนี้ด้วย  ทำให้เธอพยายามที่จะกลับมาเป็นเธอคนเดิม

 

 รายการนี้จบลงด้วยน้ำตาของคนเขียนค่ะ    คนเขียนไม่เคยอายใครเวลาที่ร้องไห้    น้ำตาไม่ได้หมายถึงความอ่อนแอเสมอไปนี่คะ    ผู้ชมหลายท่านที่ได้มีโอกาสดูรายการนี้คงรู้สึกอิจฉาคุณปลื้ม    แต่สำหรับคนเขียนเอง  คนเขียนอิจฉาคุณเก่ง  ผู้ซึ่งได้มีโอกาสได้ดูแลคนที่ตัวเองรัก    เมื่อย้อนกลับมานึกถึงเรื่องราวของตัวเอง    คนเขียนเคยให้สัญญากับใครบางคนว่า จะอยู่ดูแลในวันที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกัน    และถึงแม้กระทั่งวันนี้..คนเขียนก็ยังเก็บสัญญานี้ไว้ในส่วนลึกของหัวใจ    เฝ้ารอที่จะได้ดูแลใครคนนั้นอยู่เสมอ   ถึงแม้ว่าเธอจะได้เลือกทางเดินของเธอแล้ว

และนี่เป็นเรื่องราวที่คนเขียนอยากจะบันทึกเหลือเกินในหลายวันที่ผ่านมา   รักดี ๆ มีอยู่จริงนะคะ  ^_^ 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน one day

คำสำคัญ (Tags)#เรื่องเล่า#รักแท้#สัญญา#ปฏิหาริย์#รายการจับเข่าคุย

หมายเลขบันทึก: 126453, เขียน: 09 Sep 2007 @ 11:29 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:19 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 40, อ่าน: คลิก


ความเห็น (40)

  • ที่เนนักเรียน
  • อิอิอิๆๆ
  • อ่านแล้วซึ้งๆๆ
  • ฮือๆๆๆๆ
  • น่าสงสาร
  • อยากมีแบบนี้บ้างจัง

สวัสดีค่ะน้องต้อม...เนปาลี  

  • หวานซึ้ง  ตรึงใจจริงๆนะคะ
  • ขอบคุณค่ะที่มีสิ่งดีดีมามอบให้..

คิดถึงค่ะ

 

  • ท่านพี่ขจิต โจ บา เอ..

ต้อมแก้แล้วน๊า  แต่กดช้ากว่าท่านพี่ไปนิดอ่ะ  ฮึ ๆ  กลับไปดูใหม่ ไม่มีผิดแล้ว  55

และได้ฟังแล้วซึ้ง  เนอะ  แต่เรื่องราวของพวกเขาทำให้ต้อมรู้สึกมีกำลังใจเยอะเลยค่ะ   ^_^

  • สวัสดีค่ะ  ครูพี่อ้อย ..

วันอาทิตย์   ต้อมก็แสนจะคิดถึงครูพี่อ้อยมากกว่าวันเสาร์ 2 ขีด  อิอิ 

จุ๊บจุ๊บ

  • สวัสดีครับ
  • เข้ามาอ่านแล้ว
  • ขอบคุณครับ
oui
IP: xxx.25.236.60
เขียนเมื่อ 
ให้เกียรติความรักอย่างสูงสุด ไม่ว่ารักนี้มอบแด่ใคร ฐานะอะไร ขอบคุณนะคะคุณต้อมที่เผื่อแผ่เรื่องดีๆอบอุ่นใจเวลาอ่าน น่าเอาแบบอย่างเหลือเกิน
  • สวัสดีครับ
  • ความรักคือสิ่งที่สวยงามที่สุดในโลก
  • ความรักคือการเสียสละ
  • ความรักคือการพยายามทำทุกสิ่งอย่างเพื่อคนที่รัก
  • ความรักคือความมหัศจรรย์ที่สุดที่มีอยู่ในโลกใบนี้
  • ความรักคือทุกสิ่งที่เกิดขึ้นและดับไปของทุกชีวิต
  • ความรักคือ..........
VD
IP: xxx.157.201.191
เขียนเมื่อ 

ความรักเอยงดงามอย่างนี้.. โชคดีของคุณปลื้มที่ได้เจอรักแท้

nisachol
IP: xxx.9.103.227
เขียนเมื่อ 
ความรักดี ๆ ... กับคนดี ๆ สองคน ซึ่งมีความจริงใจ เข้าใจต่อกัน  จะเกิดอะไรขึ้นก็ตามกับความรักของคนทั้งคู่  แน่นอน .... พี่เชื่ออย่างยิ่งเรื่องปาฏิหารย์แห่งรัก  เพราะการเอาใจใส่  ความอ่อนโยน  ความผูกพัน และสายใยแห่งรัก ของเขา  เป็นตัวหล่อหลอมน้ำเลี้ยง  และเป็นยาสมานไปพร้อมๆ กัน  สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้นได้  เอาใจช่วยน้องต้อมค่ะ  หากว่าคนที่น้องต้องการดูแล  เค้ายังมีสายใยแห่งรักเป็นร่องรอยทิ้งอยู่ในใจ  เค้าคงกลับมาสักวันหนึ่ง.........  (( ได้ยินไหม หัวใจฉัน มันกำลังบอกรักๆ เธออยู่  แต่ฉันไม่อาจบอกไปให้ใครได้รู้)) เพลงนี้เพื่อน้องกับเขา... คนนั้น
  • ความรักเป็นสิ่งที่งดงาม.........
  • สายใยแห่งรัก.....เป็นสิ่งที่ผูกพันธ์ให้รักนั้นนิรันด์..
  • หากร้องไห้แล้วมีความสุข....ก็ร้องเถอะค่ะ....เมื่อร้องจนสะใจแล้ว.....จงเข้มแข็ง....ใจเรา...ชีวิตเรา.......สูดลมหายใจเข้าลึกๆ.....แล้วยืดอก...."ฉันก็คนหนึ่งหละ....."
  • สวัสดีค่ะ  คุณ  Mr_Jod ..

ด้วยความยินดีค่ะ   และขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ที่เข้ามาอ่าน

  • ครูอุ๋ย ขา..

เรื่องราวดี ๆ ทำให้หัวใจเรารู้สึกดีนะคะ  ต้อมรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ  ^_^

  • คุณสายลม คะ ..

สวัสดีค่ะ  ..

ความรักคือความรัก  สวยสดและงดงาม เสมอนะคะ ^_^

  • พี่วดี ขา..

รักแท้เกิดกับใครก็น่าชื่นใจนะคะ

และ  หนูอยากมีมั่ง  TT_TT

  •  ครูหญ้าบัว คะ..

ความรักเป็นเรื่องราวที่ละเอียดอ่อน  และแน่ล่ะ สวยสด งดงาม  ^_^

มาตั้งชมรม ความรักทำให้เราร้องไห้กันเถอะ  อิอิ  สุขก็ร้องไห้  เศร้าก็ร้องไห้  จะมีใครสามารถเหมือนเราเนอะ  เนอะ 

  • พี่นิศาชล คะ..

ขอบคุณกำลังใจที่มีให้ต้อมตลอดระยะเวลาที่ได้รู้จักกัน  ชื่นใจค่ะ

และต้อมรู้ว่า การรอคอยของต้อมมีความหมายมากเพียงไหน  ^_^  ต้อมจะรอคอยด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง - ความสุข  ค่ะ

จุ๊บจุ๊บ 

 

koibito
เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วซึ้งคะ...(แอบน้ำตาซึม)

กะจะดูรายการจับเข่าคุยเต็มที่..แต่ติดงานด่วนก็เลยพลาดไป..

พอวันนี้ ได้เจอที่คุณเนปาลี เขียนไว้..ขอบคุณมาก คะ

รู้สึกดีม๊าก..มาก  รักแท้มีอยู่จริง..(ค่อยมีกำลังใจหน่อย)

  • สวัสดีค่ะ  คุณ  koibito ..

ปกติต้อมไม่ใช่คนที่จะดูทีวีน่ะค่ะ   แต่เพราะเรื่องราวของคนทั้งคู่ทำให้ต้อมตั้งหน้า ตั้งตารอ   แล้วก็..ทำให้ต้อมมีกำลังใจมากมาย 

รักแท้มีอยู่จริงด้วย เนอะ  ถึงจะไม่ได้เกิดกับเราก็เถอะ  ^_^

สวัสดีครับ 

                 เรื่องราวของความรัก  ช่วยสร้างแรง และพลังได้เสมอ   ผมชอบเรื่องราวแห่งความรักทั้งหมด ไม่ว่าในเชิงมิตรภาพของเพื่อนมนุษย์  หรือระหว่างมนุษย์กับสัตว์เลี้ยง ระหว่างความรักของคนหนุ่มสาว  หรือเฒ่าแก่    ได้อ่านหรือดูรับรู้ทีไร ก็ตื้นตันใจเกลือนน้ำลายฝืดคอ ทุกที

            ผมไม่ได้ดูทีวีเหมือนกัน ทีวีผมเสียเป็น2 ปีแล้วมั้ง ก็ไม่ได้สนใจซื้อมาเปลี่ยนซะที ก็เลยไม่ค่อยได้รู้เรื่องราวจากในทีวี  บางทีก็เสียดายเรื่องราวดี ๆ ไปเหมือนกันนะครับ

             ขอบคุณที่นำมาเล่าไว้  คุณเนปาลี เขียนเรื่องได้ดี  คงเป็นนักเขียนด้วย ( หรือเปล่า ) แต่หักมุมมาที่ชีวิตคนเขียนเองในตอนท้าย ผมว่าไม่เข้าเท่าไหร่น่ะครับ

              ผมว่าหากพูดถึงความรักแท้ซึ้งซาบขนาดนั้น  ไม่น่าจะมีความดีใจหรือเสียใจ ที่ได้ดูแล หรือไม่ได้ดูแลคนที่เรารักหรือไม่  แต่คือการให้ คนที่เรารักเลือกและการดูแลเขาไม่ใช่การครอบครองแต่รับรู้และยินดี ให้กำลังใจ เขาอยู่ไกล ๆ หรือแค่ความรู้สึกเราที่มีต่อเขายังคงเดิม  นั่นก็พอแล้ว.....

jackmsu
เขียนเมื่อ 

เขาทั้งคู่เป็นคนที่โชคดีมากๆเลยครับที่ได้เจอรักแท้จริงๆ...ขอให้ทั้งคู่มีความสุขมากๆ และมีสุขภาพแข็งแรงตลอดไป

  • พูดถึงเรื่องรักแท้
  • แค่จับเข่าคุย  ไม่พอมั๊งคะ
  • คงต้องกอดเข่าคุยกัน
  • หรือไม่ก็เปิดอกคุยกัน 
  • หุหุ  พูดเปรียบเทียบนะคะ
  • อย่าเปิดจริง  ๆ  หละ
  • เดี๋ยวคุณ  naree  จะตามมาถ่ายไปลง
  • บันทึกนู้ด...เด็ด ๆ  3  อิอิ
  • สวัสดีค่ะ
  • สวัสดีค่ะ  คุณmr. สุมิตรชัย คำเขาแดง ..

ต้อมไม่ได้เป็นนักเขียนหรอกค่ะ  แต่ชอบเขียนเรื่องโน้นนี้ไปหมด  และที่ต้องหักมุมมาที่เรื่อง .. มาที่ความคิดคำนึงของตัวเองนั้น  เพราะว่า ต้อมเป็นคนขี้ลืมค่ะ  ดังนั้นถ้าอยากเขียนอะไร ก็เลยต้องเขียน  ต้องจะเขียน  ^_^   บางเรื่องมันทำให้เราต้องย้อนกลับมาถามตัวเองจริง ๆ นะคะ 

เรื่องราวของความรัก สร้างกำลังใจให้เราได้   ต้อมเองก็เชื่อเช่นนั้นค่ะ   ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบไหน  แบบพี่แบบน้อง  แบบเพื่อน  แบบคนรู้จัก  แบบคนรู้ใจ  ความรักมีหลายรู้แบบเหลือเกินนะคะ    และก็มีหลากหลายนิยามแล้วแต่บุคคลด้วย

ไม่ได้ดูทีวีเลยนะคะ  ถ้าไม่ตั้งใจว่าจะต้องดูให้ได้  หรือถึงตั้งใจบางทีก็พลาดค่ะ 

ขอบคุณที่เข้ามาทักทายกันนะคะ  ^_^

 

  • สวัสดีค่ะ  คุณ  jackmsu ..

ค่ะ   ต้อมเองก็ขออวยพรให้คนทั้งคู่ และทุก ๆ คู่รัก มีความรักที่ดีและแท้จริงแบบนี้  ^_^

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

  • คุณรักษ์นะ ..

วันนี้อีโรติกน่าดูนะคะ  ^_^ 

ถ้าเกิดต้อมฮึดเปิดอกคุยกันจริง ๆ ล่ะ ว่าไงนะ  haha

  • แวะมาแทบไม่ทันคะ...ถือกล้องมาด้วย
  • แว่วๆ...จากคุณรักษ์ว่าคุณต้อมจะเปิดอะไรให้ดูต่อจากที่เปิดหน้าแบบห่างๆไปแล้ว...อิอิ
  • แหมอุตส่าห์ง้างชัตเตอร์แล้วเชียว...ผู้ใหญ่เซ็งเลย...ฮ่าๆ
  • ...ปลื้มกับคุณปลื้มด้วยคะ..ที่มีคนรักที่ทุ่มเทแบบนั้น
  • มีความรักที่งดงามมากมายบนโลกใบนี้คะ
  • บางครั้งการเรียนรู้ชีวิตคนอื่นจะช่วยมาพัฒนาตัวเราเองได้..เราจะได้ไม่ท้อนะคะ
  • คิดถึงคุณจังเลยคะ
  • คุณ naree ..

ความรักดี ๆ มีให้เห็นก็ชื่นใจ   ^_^

ถือกล้องมา  กะจะทำอะไรน่ะ คุณ  แหม แหม๊

Chopper
เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะคุณเนปาลี มีโอกาสได้อ่านบันทึกของคุณหลายบันทึกแล้วค่ะ รู้สึกว่าชอบสำนวนการเขียนบันทึกของคุณมากเลย เขียนได้ชวนน่าติดตามอ่าน ไม่เบื่อเลยค่ะ
  • ดิฉันเองก็ตั้งใจว่าจะเขียนบันทึกเกี่ยวกับเรื่องความรักระหว่างคุณเก่งกับคุณปลื้มอยู่เหมือนกัน แต่แหมคุณเนปาลี ชิงตัดหน้าเขียนไปซะก่อนและ :)
  • รู้สึกว่าเรานี่ใจตรงกันหลายเรื่องเลยนะคะ เพราะอ่านบันทึกของคุณ มีเขียนเกี่ยวกับเรื่องลีลาวดี ด้วย ฉันเองก็เขียนไว้ด้วยเหมือนกัน
  • และพื้นหลังของบันทึก เรายังใจตรงกันอีกแน่ะ ใช้แบบเดียวกันเลย วู้ววววววววววว

 

สวัสดีค่ะ คุณเนปาลี ชอบบทความที่คุณเขียน
ornsiri
เขียนเมื่อ 

ไม่มีอะไรมากค่ะ แค่อยากชมว่า เขียนได้ดีมากมาก อ่านแล้วลื่นไหล  เป็นนักเขียนได้เลยนะคะเนี่ย

จริง จริ๊ง!!

  • สวัสดีค่ะ   คุณ Chopper..

ขอบคุณที่ตามอ่านบันทึกของต้อมค่ะ  ก็ที่เขียนบันทึกนี่สาเหตุหลัก ๆ ก็คือ ต้อมขี้ลืมน่ะค่ะ  เลยต้องเขียนบันทึกเพื่อเตือนความจำตัวเองเสียหน่อย

เรื่องคุณเก่งกับคุณปลื้มนั้น  ต้อมตั้งใจมาก ๆ และมาก ๆ   มันอาจจะดูเป็นเรื่องราวธรรมดาสามัญที่สามารถเกิดขึ้นจริง  แต่ไหนล่ะ?  มีให้เห็นเป็นกรณีตัวอย่าง  เนอะ เนอะ

เรื่องการเขียน  ก็เป็นคนชอบเขียนด้วยน่ะค่ะ   แต่ละคน  แต่ละท่านจะมีลีลาเฉพาะตัว เนอะคุณ

ดีใจค่ะ  ที่เราใจตรงกัน  ^_^ 

  • สวัสดีค่ะ  คุณ  ิberger0123 ..

ขอบคุณค่ะที่ชม  และที่ชอบ  ^_^  ว่าง ๆ แวะเข้ามาอ่านอีกนะคะ

  • สวัสดีค่ะ  คุณ ornsiri ..

เขียนอย่างที่เราอยากจะได้อ่าน น่ะค่ะ  ^_^  ขอบคุณค่ะที่ชอบ  ดีใจจัง

นักเขียนเป็นอะไรที่แอบฝันใฝ่ถึงน่ะค่ะ  แต่ตอนนี้เป็นนักอยากจะเขียน - นักชอบเขียน ไปพลาง ๆ ก่อนนะคะ  แฮ่ะ ๆ ๆ

เพราะฉะนั้นจึงรักกันเช่นฉะนี้ ///... เป็นเพลงที่ผมพยายามที่จะร้องบนเวทีการแต่งงาน และนั่นคือเพลงแรกและเพลงเดียวที่ผมร้อง /// ...เปิดดูภาพย้อนหลัง ยังขำและอายอย่างไม่รู้จบ ///.................................. ความรักที่ปรากฏในบันทึกยิ่งใหญ่และงดงามเกินการกล่าวอ้างด้วยถ้อยคำใด ๆ /// ... ไม่มีสิ่งใดพิสูจน์ความรักได้ดีไปกว่า "ความรัก" ... ผมอยากคุยกับคุณต้อมในทุกบันทึก แต่ตอนนี้บันทึกของผมมีปัญหาเรื่องเทคนิคจึงไม่อาจคุยได้ยาวดังที่ใจปรารถนา .../// แต่จะกับมาคุยอีกครั้งอย่างแน่นอน
  • สวัสดีค่ะ  คุณแผ่นดิน..

ต้อมไม่เคยร้องเพลงให้คนที่เคยรักฟังเลยสักเพลง  เพราะต้อมร้องเพลงไม่เป็น  ต้อมถนัดแต่ฟัง  แฮ่ะ ๆ ๆ  และที่สำคัญ..เธอร้องเพราะเสียอีก  นี่สิ    ค่ะ..บทเพลงบางเพลงช่างมีความหมายต่อใครบางคนเหลือเกินนะคะ  คุณแผ่นดินว่าไหม?  

ค่ะ และไม่มีอะไรจะพิสูจน์ความรักได้ดีไปกว่า " ความรัก "    ตอนนี้ต้อมกำลังพิสูจน์ความรักของตัวเองที่มีให้ใครบางคนอยู่เหมือนกัน   

คุณแผ่นดินเป็นผู้ชายที่น่ารัก  มีภรรยาและลูกชายวัยซนที่น่ารักน่าเอ็นดู   ^_^    ถ้าต้อมมีพี่ชาย  ต้อมก็อยากจะมีพี่ชายแบบคุณแผ่นดินนี่ล่ะค่ะ  คงเพราะคุณแผ่นดินมีวิถีคิดที่ค่อนข้างจะคล้ายกับพ่อต้อม  

อีกด้านของนางมารร้าย
IP: xxx.24.177.121
เขียนเมื่อ 

ขอให้รักเรานี้คงอยู่คู่กัน

นานตราบฟ้าเเละดินมลาย

ทางเเสนไกลเราจะฝ่าข้ามไป

ขอสัญญา สิ่งที่เธอให้มา

จะรักษาด้วยหัวใจ..อยากเก็บไว้นานนาน

  • สวัสดีค่ะ  คุณอีกด้านของนางมารฯ..

เพลงนี้เพราะนะคะ  ^_^

รักเอยไม่เคยเลยลับ...................นานวันยากกลับ
รักเนาแนบชิดใจกาย

เดือนปีเคลื่อนคล้อยผันผาย..........ฤๅห่างจางหาย
รักแล้วรักเลยรอคอย

เลื่อนลาล้าแล้งเหงาหงอย.............ซึมเซาเศร้าสร้อย
สุขแทรกเศษเสี้ยวสำราญ

ยากเชื่อหากได้พบพาน................ซาบซ่านหวามหวาน
ไม่อาจควานหาจากใคร

พาให้สงวนจิตถนอมใจ.................บ่มเพาะเชื้อไว้
โอบเอื้อเกื้ออุ่น...คนเดียว



รักเอยไม่เคย.......เลยลับ
ฉบัง๑๖

ขอยืนยันค่ะ..ว่ารักแบบนี้...มีจริง
  • สวัสดีค่ะ  คุณจริยา ..

กาพย์ฉบัง ๑๖ ของคุณสวยค่ะ   ขอชื่นชมด้วยค่ะ  ^_^ 

และต้อมก็เชื่อว่า รักแท้นั้นมีอยู่จริง   เพียงแต่บางทีมันก็ไม่ได้เกิดขึ้นกับเราเท่านั้นเอง

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ  ..

ซึ้ง ย้อนหลังจัง เรื่องราวความรักของพี่ ตอนแรกเจอ ก็ แบบว่า ...ชวนติดตาม

  • พี่ใหม่เจ้า..

เล่ามาเลย..  หลังไมค์ก็ได้  อิอิ  ^^