ความสุขระยะสั้น  เป็นความสุขชั่วครู่ชั่วยาม  ชั่วประเดี๋ยวเดียว  ถ้าเราทานน้ำตาล  เราจะ"รู้สึก"(จิต) ว่า "หวาน"(คุณภาพของความรู้สึก)  + ความ "รู้สึก" อร่อย, พอใจ,ชอบ(เจตคติ - อยู่ในกลุ่มของอารมณ์)

ถ้าไม่มี --- น้ำตาลเข้าปาก เกิดละลาย เร้ารีเซ็พเตอร์ เปลี่ยนแปลงทางเคมี เป็นสารทางเคมีบางอย่าง  แล้วเดินทางไปตามเส้นประสาท  ถึงแดน "การรู้สึกสัมผัสรส"  กระบวนการนี้เป็นกระบวนการทาง"กาย" แล้วเกิด "การรู้สึกสัมผัสความหวาน" (จิต) และรู้สึกว่า "หวาน"(จิต) + รู้ว่าเป็นน้ำตาล(รับรู้ - จิต) + รู้สึกอร่อย (อารมณ์ - จิต) + ชอบ,พอใจ,อยากทานอีก(จิต - อารมณ์/เจตคติ)  ------  แล้ว  --- จะไม่เกิดเหตุการณ์เหล่านี้

เหตุการณ์ที่เกิดในจิตตามตัวอย่างนี้คือ สิ่งที่เรียกว่า "ความสุขระยะสั้น, ความสุขชั่วคราว"  ถ้ามันเกิดขึ้นในเวลาสั้นๆ แล้วหายไป  ถามว่าสั้นแค่ไหน  ขีดยากครับ  ประมาณเอาก็แล้วกัน(นี่คือ - ความยาก - ที่จะทำจิตวิทยาให้เป็นวิทยาศาสตร์ครับ)

ถ้าจะตีความเชิง "สาเหตุ และ ผล" แล้ว  น้ำตาลเป็นสาเหตุ - รู้สึกสัมผัส + เหตุการณ์อื่นๆถัดไป  เป็น ผล

สำหรับ "รางวัล" นั้น คือ "อะไรก็ได้ที่มีผู้ต้องการซึ่งได้ถูกนำไปตามหลังการกระทำใดๆของผู้อยากได้" เช่น "ผู้วิ่ง - วิ่ง - ถึงเส้นชัยก่อนเพื่อน - ตามหลังการถึงเส้นชัยด้วยถ้วยรางวัล"  สังเกตว่า "รางวัลจะตามหลังการกระทำเสมอ  เราไม่ยื่นรางวัลให้ก่อนออกวิ่งนะครับ  ใครทำก็ตลก !!

ต่อไปก็ + ดีใจ ร่าเริง หัวเราะ น้ำตาไหล ----  (เป็นผลเกิดตามมา - เป็นอารมณ์ - เป็นสุขระยะสั้นๆ)  แต่ถ้าเกิดสุขต่อเนื่องกันไปนานเป็นวัน เป็นสัปดาห์  ก็เป็นความสุขระยะยาวได้นะครับ

ความสุขระยะสั้น กับ สาเหตุ หรือกับ รางวัล  สัมพันธ์กันนะครับ

คราวนี้  ลองคิดต่อไปซิครับ -- ความสุขระยะสั้น นี้ "เป็นผลพลอยได้ !!  จากสาเหตุ"  หรือว่า "มันไม่มีอยู่จริง แต่เราไป - สร้าง - มันให้เกิดขึ้นมา"  หรือว่า "มันมีอยู่แล้วเราไป - เรียก - มันมา !!"

ช่วยคิดที