<h4 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันศุกร์ที่ผ่านมาเป็นวันที่น้ำตาฉันต้องตก(ข้างใน) เพียงเพราะเพื่อนฉันทุกข์ใจ เราจึงเกิดความรู้สึกทุกข์ตาม  </h4><p> ………. เพื่อนคนที่หนึ่ง…..ปรับทุกข์กับการทำงาน กับเรื่องหัวหน้า  เธอทุกข์ใจถึงขั้นร้องไห้อย่างหนัก  ฉันนิ่ง…คิด….เพราะว่าเธอเป็นเพื่อนรุ่นน้องที่ฉันดูแลมาตลอด เหมือนน้องคนเล็กของบ้าน  ยามเธอทุกข์ฉันทุกข์ด้วย   ด้วยอารมณ์โกรธตาม…ฉันให้เธอตัดสินใจว่าจะอยู่หรือไป….เพราะฉันก็ทนไม่ค่อยไหวเหมือนกัน…..ยามนั้น “เรา” ขาดสติกันทั้งคู่  เพียงเพราะการเข้าข้างกัน ….ฉันพยายามถอยกลับมาหนึ่งก้าวเพื่อคิด ด้วยความเป็นพี่ แต่ความคิดฉันก็ยังติดเดิม ๆ …เธอจะทนอยู่ใย…ทนในสภาพนี้หรือ…..ฉันบอกให้เธอตัดสินใจ….. </p><p>…….. </p><p>เกือบถึงเวลาเลิกงาน….เพื่อนร่วมงานอาวุโสท่านหนึ่ง “โทร” มาให้สติ  ให้คิดทบทวน ให้คิดถึงอนาคตข้างหน้า คิดถึงหลาย ๆ เรื่อง  เธอเป็นเพื่อนรุ่นพี่ที่ให้คำแนะนำที่ดีแก่พวกเราเสมอ ๆ ๆ ๆ  ต้องขอขอบคุณเพื่อนรุ่นพี่ท่านนี้ไว้  ที่ช่วยเตือนสติ เรา </p><p>……… </p><p>หลังเลิกงาน ฉันกลับบ้านด้วยความอ่อนเพลีย  กำลังลงจากรถ  ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนรุ่นพี่อีกท่านหนึ่ง “พี่ไม่อยากอยู่แล้ว  พี่เหนื่อยเหลือเกิน  เหนื่อยกับการใช้ชีวิต ทำไมทุกสิ่งทุกอย่างมันประดังประเดเข้ามาในชีวิตพี่มากมายเหลือเกิน  เกินจะทนไหวแล้ว”  ฉันรีบปรับอารมณ์ตัวเอง  เรียกพลังใจกลับคืนมา เพียงเพื่อจะยืนเคียงข้างเพื่อนยามเธอทุกข์….ฉันบอกให้เธอใจเย็น ๆ  ค่อย ๆ คิด  ค่อย ๆ เล่า  ฉันเข้าใจว่าคนเรามันต้องมีวันอ่อนล้า มีวันพ่ายแพ้  มีวันที่รู้สึกทุกสิ่งทุกอย่างดูมันช่างหมดหวัง  ฉันให้กำลังใจเธอ  บอกเธอว่า  วันนี้ มันเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของชีวิต  เราทุกข์ใจในวันนี้มันน้อยนิด เมื่อเทียบกับชีวิตที่เราดำเนินมา  ทกสิ่งทุกอย่างมันเกิดขึ้นได้  เราต้องยอมรับกับมัน  เราทำดีที่สุดแล้ว  ทำดีในทุกวัน ในทุกเรื่อง อย่าท้อ  ผลที่เราทำดีมันจะย้อนหลับมาหาเราเอง ……ฯลฯ    “ให้ไปหาไหมคะ”  เธอบอกไม่เป็นไร เดี๋ยวลูกมารับแล้ว  ฉันจึงบอกพี่ยังมีลูก มีครอบครัวที่อบอุ่น  อย่าคิดอะไรในสิ่งที่ทำให้ตัวเองรู้สึกไม่ดี  ทุกคนให้กำลังใจและอยู่เคียงข้างพี่เสมอ  เธอขอบคุณ และวางหูเพราะลูกสาวมารับแล้ว “ฉันสบายใจ” .</p><p>……… </p><p>ฉันมานั่งทบทวนดูว่า ในความเป็น”เพื่อน”  มันช่างมีอานุภาพที่ยิ่งใหญ่มากเพื่อนจะอยู่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกับเราเสมอ ๆ ไม่ว่าสถานการณ์ไหน ๆ วันนี้ฉันจึงเอาคำนิยามคำว่าเพื่อนมาฝาก (มีเพื่อนส่งมาให้เช่นกัน) เพียงเพื่ออยากจะบอกว่า  “ความเป็นเพื่อน” ไม่เคยห่างหายไปในยามที่เราต้องการ“ซึ่งกันและกัน” </p><p></p><p align="center">เพื่อเพื่อน : น้อยกว่านี้ได้ไง  </p><p></p><p>นิยามคำว่าเพื่อน </p><p></p><p>คือคอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง
คอย ฟัง ยามเพื่อนขอ
คอยรอ ยามเพื่อนสาย
คอยพาย ยามเพื่อนพัก
คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์
คอยปลุก ยามเพื่อนท้อ
คอยง้อ ยามเพื่อนงอน
คอยสอน ยามเพื่อน ผิด
คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ
คอยเจอ ยามเพื่อนหา
คอยลา ยาม เพื่อนกลับ
คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน
คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว
คอย เคี่ยว ยามเพื่อนเล่น
คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน
คอยหอน ยามเพื่อนเห่า
คอยเฝ้า ยาม เพื่อนฟุบ
คอยอุบ ยามเพื่อนปิด
คอยคิด ยามเพื่อนถาม
คอยปราม ยามเพื่อน หลง
คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง
คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด
คอยอด ยามเพื่อนทาน
คอยคาน ยามเพื่อนล้ม
คอยชม ยาม เพื่อนชนะ
คอยสละ ยามเพื่อนชอบ

แล้ว “เพื่อน” ในความหมายของคุณล่ะ….เป็นอย่างไรบ้างอย่าลืมให้ความสำคัญกับคนที่คุณเรียกว่า “เพื่อน” นะเพราะเค้าคือเพื่อนจริงๆ…
เธอ ทุกข์ - ฉันทุกข์เธอสุข – ฉัน สุข</p>