ทุกข์ของเพื่อน : น้อยกว่านี้ (ได้ไง)

  

วันศุกร์ที่ผ่านมาเป็นวันที่น้ำตาฉันต้องตก(ข้างใน) เพียงเพราะเพื่อนฉันทุกข์ใจ เราจึงเกิดความรู้สึกทุกข์ตาม 

  ..........   เพื่อนคนที่หนึ่ง..... ปรับทุกข์กับการทำงาน กับเรื่องหัวหน้า  เธอทุกข์ใจถึงขั้นร้องไห้อย่างหนัก  ฉันนิ่ง...คิด....เพราะว่าเธอเป็นเพื่อนรุ่นน้องที่ฉันดูแลมาตลอด เหมือนน้องคนเล็กของบ้าน  ยามเธอทุกข์ฉันทุกข์ด้วย   ด้วยอารมณ์โกรธตาม...ฉันให้เธอตัดสินใจว่าจะอยู่หรือไป....เพราะฉันก็ทนไม่ค่อยไหวเหมือนกัน.....ยามนั้น เรา ขาดสติกันทั้งคู่  เพียงเพราะการเข้าข้างกัน .... ฉันพยายามถอยกลับมาหนึ่งก้าวเพื่อคิด ด้วยความเป็นพี่ แต่ความคิดฉันก็ยังติดเดิม ๆ ...เธอจะทนอยู่ใย...ทนในสภาพนี้หรือ.....ฉันบอกให้เธอตัดสินใจ.....  

........  

เกือบถึงเวลาเลิกงาน....เพื่อนร่วมงานอาวุโสท่านหนึ่ง โทร มาให้สติ  ให้คิดทบทวน ให้คิดถึงอนาคตข้างหน้า คิดถึงหลาย ๆ เรื่อง  เธอเป็นเพื่อนรุ่นพี่ที่ให้คำแนะนำที่ดีแก่พวกเราเสมอ ๆ ๆ ๆ  ต้องขอขอบคุณเพื่อนรุ่นพี่ท่านนี้ไว้  ที่ช่วยเตือนสติ เรา  

.........  

หลังเลิกงาน ฉันกลับบ้านด้วยความอ่อนเพลีย  กำลังลงจากรถ  ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนรุ่นพี่อีกท่านหนึ่ง พี่ไม่อยากอยู่แล้ว  พี่เหนื่อยเหลือเกิน  เหนื่อยกับการใช้ชีวิต ทำไมทุกสิ่งทุกอย่างมันประดังประเดเข้ามาในชีวิตพี่มากมายเหลือเกิน  เกินจะทนไหวแล้ว   ฉันรีบปรับอารมณ์ตัวเอง  เรียกพลังใจกลับคืนมา เพียงเพื่อจะยืนเคียงข้างเพื่อนยามเธอทุกข์....ฉันบอกให้เธอใจเย็น ๆ  ค่อย ๆ คิด  ค่อย ๆ เล่า  ฉันเข้าใจว่าคนเรามันต้องมีวันอ่อนล้า มีวันพ่ายแพ้  มีวันที่รู้สึกทุกสิ่งทุกอย่างดูมันช่างหมดหวัง  ฉันให้กำลังใจเธอ  บอกเธอว่า  วันนี้ มันเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของชีวิต  เราทุกข์ใจในวันนี้มันน้อยนิด เมื่อเทียบกับชีวิตที่เราดำเนินมา  ทกสิ่งทุกอย่างมันเกิดขึ้นได้  เราต้องยอมรับกับมัน  เราทำดีที่สุดแล้ว  ทำดีในทุกวัน ในทุกเรื่อง อย่าท้อ  ผลที่เราทำดีมันจะย้อนหลับมาหาเราเอง ......ฯลฯ    ให้ไปหาไหมคะ   เธอบอกไม่เป็นไร เดี๋ยวลูกมารับแล้ว  ฉันจึงบอกพี่ยังมีลูก มีครอบครัวที่อบอุ่น  อย่าคิดอะไรในสิ่งที่ทำให้ตัวเองรู้สึกไม่ดี  ทุกคนให้กำลังใจและอยู่เคียงข้างพี่เสมอ  เธอขอบคุณ และวางหูเพราะลูกสาวมารับแล้ว ฉันสบายใจ   .

.........  

ฉันมานั่งทบทวนดูว่า ในความเป็น เพื่อน   มันช่างมีอานุภาพที่ยิ่งใหญ่มาก เพื่อนจะอยู่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกับเราเสมอ ๆ ไม่ว่าสถานการณ์ไหน ๆ วันนี้ฉันจึงเอาคำนิยามคำว่าเพื่อนมาฝาก (มีเพื่อนส่งมาให้เช่นกัน) เพียงเพื่ออยากจะบอกว่า   ความเป็นเพื่อน ไม่เคยห่างหายไปในยามที่เราต้องการ ซึ่งกันและกัน  

เพื่อเพื่อน : น้อยกว่านี้ได้ไง    

นิยามคำว่าเพื่อน  

คือคอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง
คอย ฟัง ยามเพื่อนขอ
คอยรอ ยามเพื่อนสาย
คอยพาย ยามเพื่อนพัก
คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์
คอยปลุก ยามเพื่อนท้อ
คอยง้อ ยามเพื่อนงอน
คอยสอน ยามเพื่อน ผิด
คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ
คอยเจอ ยามเพื่อนหา
คอยลา ยาม เพื่อนกลับ
คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน
คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว
คอย เคี่ยว ยามเพื่อนเล่น
คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน
คอยหอน ยามเพื่อนเห่า
คอยเฝ้า ยาม เพื่อนฟุบ
คอยอุบ ยามเพื่อนปิด
คอยคิด ยามเพื่อนถาม
คอยปราม ยามเพื่อน หลง
คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง
คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด
คอยอด ยามเพื่อนทาน
คอยคาน ยามเพื่อนล้ม
คอยชม ยาม เพื่อนชนะ
คอยสละ ยามเพื่อนชอบ

แล้ว "เพื่อน" ในความหมายของคุณล่ะ....เป็นอย่างไรบ้าง
อย่าลืมให้ความสำคัญกับคนที่คุณเรียกว่า "เพื่อน" นะเพราะเค้าคือเพื่อนจริงๆ...
เธอ ทุกข์ - ฉันทุกข์ เธอสุข ฉัน สุข

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน sompornpcmu

คำสำคัญ (Tags)#เพื่อน#มิตรภาพ#sompornp#สมพร พวงประทุม#ยามเพื่อนทุกข์

หมายเลขบันทึก: 126347, เขียน: 08 Sep 2007 @ 19:40, แก้ไข, 11 May 2012 @ 16:07, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 39, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (39)

สะ-มะ-นึก
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 19:46

สวัสดีครับคุณน้าอึ่งอ๊อบ

  • ขอเป็นอันนี้ครับ คอยหอน ยามเพื่อนเห่า ...อิอิ
  • รักษาสุขภาพนะครับ
pa_daeng
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 19:48
  • สวัสดีค่ะ อาจารย์
  • การมีเพื่อนแท้เป็นลาภอันประเสริฐ
  • หนักแน่นแต่นุ่มนวลลุ่มลึกเข้าไว้นะคะ

 

คุณนึก

มาไวจัง

สุขสันต์วันเกิดนะคร๊าบ

ได้ของขวัญอะไรก็อย่าลืมเล่านะคะ

คอยหอน ยามเพื่อนเห่า

ชอบเหมือนกันค่ะ

ป้าแดง

ขอบคุณค่ะ

มาไวเหมือนใจสั่งมา

ไปดงหลวงด้วยกันไหมคะ

"เพื่อเพื่อนน้อยกว่านี้ได้ไง"

pa_daeng
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 19:57
  • ถ้ามีรถมารับที่อุดรตามที่ท่านบางทรายบอกไว้ ป้าแดงจะไปดงหลวงค่ะ เพื่อเพื่อนน้อยกว่านี้ได้ไง อิอิอิ

ป้าแดง

หนูจะขึ้นเครื่องจากเชียงใหม่ไปลงที่อุดร  ท่านพี่บางทรายจะจัดรถมารับ  ฮ่าฮ่า  งานนี้ป้าแดงต้องไปแน่ ๆ อิอิอิ

pa_daeng
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 20:22
  • งั้นคงต้องไปแน่ๆเลยงานนี้
  • ว่าแต่แล้วจะมีรถกลับมาส่งที่อุดรมั้ยคะ
  • อิอิอิ
Little Jazz
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 20:45
เข้าใจเลยพี่ เมื่อคืนก็พึ่งมีเพื่อนโทรมาปรับทุกข์ด้วย คนนี้สิเราไม่รู้จะช่วยยังไง เขาเคยมีอนาคตที่ดี จบเอแบคไปเรียนต่อที่แมรี่แลนด์ กลับมาดันเกรงใจแม่ไปทำงานกับกงสีของญาติ ต่อมาก็ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า มาถึงวันนึงไม่ได้กินยา ด้วยความที่อยู่ในอาการป่วยที่ควบคุมตัวเองไม่ได้เลยเดินออกจากบ้านไปตอนกลางคืน ขึ้นไปบนตึกก่อสร้างแล้วกระโดดลงมา ไม่ตายแต่ขาเดินไม่ได้ ทำกายภาพมาเกือบสองปี ตอนเรารู้เรื่องเขาไปพักฟื้นอยู่ที่สูงเนิน เราขับรถชวนเพื่อนอีกสองคนไปเยี่ยมเขา เป็นกลุ่มแรกในหมู่เพื่อนที่ไปหา ทั้งๆ ที่หลายคนรู้เรื่อง

นี่เขาไปพักฟื้นอยู่กับน้องที่อเมริกาพึ่งกลับมา ช่วงนั้นก็ยังมีความสุขดี แต่ตอนนี้ก็เซ็งเริ่มจะซึมเศร้าอีกแล้ว ที่บ้านเขาพาไปอยู่ที่ศูนย์สิรินธรเพราะไม่ยอมทำกายภาพเอง พอพยาบาลมาก็ทำทีนึง วันอื่นไม่ทำ ก็เลยต้องไปอยู่ศูนย์ เดี๋ยวสิ้นเดือนนี้กลับบ้านแล้ว เขาอยากทำงาน เราก็ลำบากใจ ยังดีที่เป็นคอมกับภาษาดี ว่าจะช่วยหางานมาให้อยู่ แม่กับน้องชายก็เตือนว่าครอบครัวเขาก็มี กลัวว่าจะกลายเป็นภาระที่เขาจะต้องมาติดกับเราตลอด  ให้เราคิดดีๆ ว่าจะเข้าไปข้องเกี่ยวมั้ย นี่ก็ยังไม่รู้ว่าจะตัดสินใจยังไงดี

สงสารเพื่อน แต่ก็ลังเลใจที่จะเข้าไปยุ่งด้วย เขาก็คุยกับเราว่าพอพิการเพื่อนๆ ก็ไม่มีใครอยากคุยด้วย โทรไปก็คุยแกนๆ ไปงั้น มีเรากับเพื่อนอีกสองคนที่ไปเยี่ยมนี่แหล่ะที่คุยด้วยดีและเป็นฝ่ายโทรมาหาบ้าง ... กลุ้มง่ะ T_T เคยกิน เคยเรียน เคยเที่ยวเล่นมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก พอเพื่อนเป็นแบบนี้ก็เศร้าใจ
หญ้าบัว
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 20:56

         สวัสดีค่ะ..

  • ปลื้มกับเพื่อนๆ คุณสมพร ที่มีเพื่อนที่ดี สามารถให้คำแนะนำเวลาทุกข์.....เป็นเพื่อนแท้ยามทุกข์........... ความเป็นเพื่อน ไม่เคยห่างหายไปในยามที่เราต้องการ ซึ่งกันและกัน 
  • ขออนุญาต นำ นิยามคำว่าเพื่อน ไปให้หลายๆคนสำรวจตัวเองกันบ้าง  นะค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

ป้าแดงขา

ขากลับพี่บางทรายก็ส่งค่ะ

ถ้าไม่ส่ง ก็ตัวใครตัวท่านค่ะ

อิอิ

ซูซานคะ

ทางพุทธหรือคริสต์ พี่ว่าการสอนย่อมไม่แตกต่างกัน

จะสอนให้ช่วยเหลือคนให้พ้นทุกข์ หรือยามคนมีทุกข์

ถ้าเหตุมันผูกกันมาให้เราต้องเข้าไปมีส่วนในการหาทางแก้  พี่ว่าให้เราปฏิเสธแค่ไหนมันก็ต้องมีเหตุให้เข้าไปหา

ทุกอย่างมีเวลาของมันนะคะ

บางครั้งพี่ก็คิดเหมือนกันว่า  ทำไมเราต้องมามีความผูกพันกัน ทำไมเราต้องมาเกี่ยวข้องกัน ทั้งที่ญาติก็ไม่ใช่  บางครัง้เราก็ต้องมาตามแก้ปัญหา มาตามแก้ทุกข์ให้กัน หรือร่วมกันแบกมันไว้  บางรายก็อยู่ในห้วงเวลาอันยาวนาน บางรายมาเดี๋ยวเดียวก็ไป  ทุกอย่างมันมีเหตุค่ะ 

ดังนั้น  กรณีของน้องพี่ว่า ทุกอย่างมีทางออก  ให้เวลา  ให้เวลา  แล้วจะมาค่ะ

ถ้ามันต้องเป็น "เรา"  มันก็ต้องเป็นเราค่ะ  พี่เชื่อเช่นนั้น  แล้ว "เรา" ก็เลือกได้ค่ะ

ครูหญ้าบัวคะ

เพื่อน จะช่วยเหลือซึ่งกันและกันยามเราทุกข์ค่ะ

เราสุข ก็จะชวนเพื่อนร่วมเสพค่ะ

ตอนนี้ "เรา" เป็นเพื่อนกันแล้วนะคะ

 

โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 21:34

เข้ามาชื่นชม"เพื่อน"ที่ดีๆทั้ง 2 ท่านค่ะ น้องอึ่งอ๊อบและน้องซูซาน บางทีแค่รู้ว่ามีคนที่เข้าใจก็ช่วยคนทุกข์ไปได้เยอะมากแล้วนะคะ ขอเอาใจช่วยทั้ง 2 คนให้ทำหน้าที่ "เพื่อน" ของเพื่อนได้อย่างที่รักษาตัวและใจของเราเองเอาไว้ด้วย ชีวิตคนเรามีการทดสอบอยู่เสมอค่ะ ขอให้มองคนที่ทุกข์กว่า แล้วจะเห็นว่ามีเสมอค่ะ ยิ่งคนที่"บอกว่าทุกข์"ได้ โทรหาเราได้นี่ แสดงว่าเขายังโชคดีที่มีเราเป็น"เพื่อน"

เอาแค่เรื่องที่คุณอึ่งอ๊อบเล่า พอเทียบกับเรื่องเพื่อนน้องซูซานเราก็ยังรู้สึกว่าเคสหลังนี่ทุกข์กว่าอีกนะคะ ทุกข์ไปถึงคนรอบข้างด้วย

เป็นกำลังใจให้"เพื่อนที่น่ารัก"ทั้ง 2 คนนะคะ

 

บางทราย
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 21:48
  • หวัดดีครับ
  • ชอบและดีมาก ถูกจายยยยยนี่
  • ฉันให้กำลังใจเธอ  บอกเธอว่า  วันนี้ มันเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของชีวิต  เราทุกข์ใจในวันนี้มันน้อยนิด เมื่อเทียบกับชีวิตที่เราดำเนินมา  ทกสิ่งทุกอย่างมันเกิดขึ้นได้  เราต้องยอมรับกับมัน  เราทำดีที่สุดแล้ว  ทำดีในทุกวัน ในทุกเรื่อง อย่าท้อ  ผลที่เราทำดีมันจะย้อนหลับมาหาเราเอง
  • ตั้งสติแล้วกลับมายืนที่เดิม..ก้าวไปข้างหน้า ค่อยๆแก้มันไปมันจะผ่านไปครับ
  • เป็นกำลังใจให้นะครับ
แอมแปร์
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 21:49

สวัสดีค่ะพี่อึ่งอ๊อบ

อ่านนิยามคำว่า"เพื่อน"แล้วชื่นใจดีค่ะ  เห็นความเป็น"เพื่อน" ในนี้แล้วก็ยิ่งรู้สึกดีนะคะ   : )

หญ้าบัว
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 21:51

คุณสมพรค่ะ

  • ขอบคุณค่ะที่ยอมรับความเป็นเ พื่อน...รู้สึกดีมากๆเลยค่ะ....
  • ครูบ้านนอก     บางครั้งต้องระวังตัว,  ระวังคำพูดกับ บุคคลที่เขาอยู่ ระดับที่ เราควรละเว้น......แต่ Gotoknow  ให้ความรู้สึก เป็นกันเองมากขึ้น  ความมั่นใจเริ่มมีมากขึ้นตอนที่เข้ามารู้จัก Gotoknow  นี่แหละค่ะ
  • ขณะนี้ บางครั้งยังติดความคิดเดิมๆค่ะ.....นำบล็อกบางท่านเข้า แพลนเน็ต  ติดตามอ่านบันทึกเหล่านั้น.....แต่ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น........แต่สำหรับบางท่านเราก็เริ่มที่จะขอเข้าไปรู้จักหรือเข้าไปแสดงความคิดเห็น.....
  • ทั้งหมดทั้งสิ้น....เพียงใจเราไม่กล้า....ยิ่งเห็นคำว่า ดร. นำหน้า ยิ่งต้องระวังค่ะ.........ด้วยความเป็นครูบ้านนอกนี่แหละค่ะ
  • ครูหญ้าบัว ให้ความรู้สึก กับคำว่า เพื่อน มากค่ะ

           ตอนนี้ "เรา" เป็นเพื่อนกันแล้วนะคะ

โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 22:21

เพราะบันทึกนี้ ก็เลยมีบันทึกนี้กลับมาฝากค่ะ สำหรับ"คนเป็นเพื่อน" ทุกๆคน

โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 22:23

เพราะบันทึกนี้ ก็เลยมีบันทึกนี้กลับมาฝากค่ะ สำหรับ"คนเป็นเพื่อน" ทุกๆคน

ทุกปัญหามีทางแก้

ให้มองคนที่ทุกข์กว่าเรา แล้วทุกข์ของเราจะเบาลง

คิดก่อนทำ ปรึกษาเพื่อนๆ แล้วด้วยกับการถอยหลังเพื่อตั้งหลักใหม่ ครับ

ขอให้ผ่านพ้นปัญหา ได้อย่างมีความสุขครับ

paew
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 23:27

สวัสดีค่ะน้องอึ่ง

ขอบคุณสำหรับคำนอยามของคำว่าเพื่อน

ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อนที่น้องอึ่งมอบให้

พี่สงสัยนิยามที่ว่า " คอยหอน ยามเพื่อนเห่า 
" อันนี้พี่ไม่แน่ใจว่าต้องทำอย่างไรค่ะ อิอิอิ

ปล. วันนี้ คุณพ่อของลูกสาวใจดี ให้ช่างมาต่อ internet ความเร็วสูงให้ลูกสาว ... พี่เลยโชคดีค่ะ... แต่เข้า MSN ไม่ได้ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น...

พี่โอ๋คะ

ได้กำลังใจจากกันเป็นทอด ๆ

สร้างพลังใจมากเลยค่ะ ก็เลยสามารถถ่ายทอดให้กันและกันได้

เพื่อนช่วยให้เราได้มากจริง ๆ ค่ะ

ยามที่เราท้อ เราได้จากเพื่อนคนนี้ ยามที่เพื่อนท้อ เพื่อนก็ได้จากเรา......

ท่านพี่บางทราย

ท่านรับปากแล้วว่านะรับและส่งเพื่อนที่อุดร วันที่เราไปดงหลวงกันนะคะ

เพื่อนไม่ทิ้งเพื่อน ฮา....(ป้าแดงกลัวว่าจะรับเท่านั้น แต่ไม่ส่งกลับ ให้อยู่เฝ้าดงหลวง...อุอุ)

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากเพื่อนนะคะ

น้องแอมแปร์คะ

เพื่อนไม่ทิ้งเพื่อนเน๊าะ

เพื่อนกันไม่ทิ้งกัน

แต่ถ้าเพื่อนฟันแล้วทิ้งก็ตัวใครตัวมัน ฮา....ล้อเล่น

รู้สึกคุ้นเคยเพราะในความเป็นเพื่อน "เราใช้ใจ" คุยกันซะแล้ว

ครูหญ้าบัวคะ (ชอบเรียก "ครู" เพราะดูขลัง..อิอิ)

ในความเป็นเพื่อน "ฐานะ ฐานันดร" เราวางไว้ค่ะ

เพื่อน เราใช้ใจคุยกัน  ณ  ที่ G2K แห่งนี้มีเพื่อนมากมาย หลายท่าน เป็น ดร. เป็น อาจารย์ ผศ. รศ. ศ.  แต่หลาย ๆ ท่านไม่ได้วางบทบาทท่านไว้ที่ตำแหน่ง เราร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในประสบการณ์ซึ่งแต่ละคนมี

นะคะ

โดยเฉพาะกลุ่มเฮฮาศาสตร์ ทุกท่านถอดไว้ซึ่งตำแหน่ง แต่เราใช้ความเป็นเพื่อน เป็นกัลยาณมิตร ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทั้งการงาน หลวงและราษฎร์ ทั้งเรื่องส่วนตัว ครอบครัว ความรัก (เน้นความรักเป็นพิเศษ...ฮา)

เข้ามานะคะ "เราเป็นเพื่อนกันแล้วค่ะ" คุณครูไม่เชื่อ....ลองเข้ามาสัมผัสทุกท่านได้ค่ะ  แล้วคุณครูจะได้ใจกลับไป...สื่อสารต่อให้เด็ก ๆ ด้วยค่ะ (จริง ๆ แล้ว แอบอยู่ข้าง ๆ คุณครู...เพราะคุณครูจะเอาพลังจากเด็ก ๆ มาแจกจ่ายให้พวกเราค่ะ)

รออยู่นะคะ

 

พี่โอ๋คะ

ขอบคุณสำหรับบันทึกดี ๆ ที่ต่อยอดได้สวยงาม

ขอบคณสำหรับการเติมเต็มในความดีงามให้กันและกันเสมอค่ะ

อยากกอดพี่โอ๋จัง

ฝันดีนะคะ

ขอบคุณหมอต้อมค่ะ

ทุกปัญหามีทางแก้

เดินช้าลงอีกก้าวด้วยใชไหมคะ

ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อนค่ะ (เหมาเอาซะแล้ว)

อ.แป๋วขา

มาให้กอดก่อนนอนก่อน แล้วจะเฉลยว่า

 " คอยหอน ยามเพื่อนเห่า" เป็นอย่างไร

ว่าแต่ ตาร้อนนิด ๆ ที่คุณพ่อของลูกสาวให้ช่างมาต่อเน็ตความเร็วสูง  จริง ๆ คุณพ่ออยากให้คุณแม่กลับบ้านไว ๆ ต่างหาก เลยหาเหตุอ้างว่าต่อให้ลูก...ต่อนี้ไปคุณแม่ไม่มีข้อแก้ตัวแล้วนะคะ  จะได้นั่งทำคอมฯ เป็นเพื่อนคุณพ่อดูทีวีไงคะ

อุอุอุ

มีเพื่อนอย่าง อ.แป๋ว เอาสเต๊กมาแลกก็ไม่ยอม...เกี่ยวกันไงเนี่ย...คงหิวยามดึก

 

Little Jazz
เขียนเมื่อ 09 Sep 2007 @ 01:19
ช่ายๆ เห็นด้วยกับพี่อึ่งอ๊อบ พี่แป๋วจะได้กลับบ้านเร็วขึ้น ไม่ต้องนั่งกลัวผีอยู่ที่คณะแล้วไง

หิวเหมือนกันอ่ะพี่ อย่าพูดดิ เดี๋ยวตบะแตก

ใช่แล้วซูซาน อ.แป๋วจะได้กลับบ้านไว ๆ มานั่งทำงานที่บ้านเป็นเพื่อนน้องปลวก จะได้ทำกับข้าวให้พ่อบ้าน ได้ล้างจานให้พ่อบ้านด้วย

ฮา.....งานนี้ พี่อ๊อบแหลกอีกแน่ ๆ

สวัสดีค่ะพี่อึ่งฯ

         สามีและลูกหลับไปแล้ว คุณแม่ลุยต่อได้อีกยาว

อิอิ

          ขอเพิ่มเติมนิยามคำว่าเพื่อนอีกหนึ่งข้อนะคะ

"คอยปลุก  ยามเพื่อนกรน"

ก๊ากส์...............................น้องแป๊ด

แสดงว่าตอนพี่นอนแล้วกรน พ่อไม่ปลุกแสดงว่าพ่อไม่ใช่เพื่อน   ........................ก๊ากส์ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

paew
เขียนเมื่อ 09 Sep 2007 @ 01:58

น้องอึ่ง น้องแป๊ด น้องซูซาน...นอนยังค่ะ เมื่อกี้พี่แอบงีบหลับไปแล้ว ตื่นมาอ้าวแอบเมาท์เราอยู่ตรงนี้เอง...มิน่าเมื่อกี้ถึงฝันไม่ค่อยดี...ว่าแล้วก็ไปนอนด้วยคนค้าาาา...

ว่าแต่ว่าเมื่อกี้สงสัยไม่กรน น้องแป๊ดเลยไม่ปลุก...อิอิอิ

ขอบคุณน้องอึ่ง และน้องซูซาน พี่จะพยายามกลับบ้านเร็วขึ้นค่ะ ...

วันนี้ราตรีสวัสดิ์ สามสาวนะค่ะ...กอด กอด กอด จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ หลับฝันดีค่ะ

Little Jazz
เขียนเมื่อ 09 Sep 2007 @ 01:58
เคยลุกขึ้นเอาตรี๋นยันคนนอนข้างๆ ให้ตื่น แล้วตัวเองรีบนอน แต่ก็ไม่ทันค่ะพี่ เผลอแป๊บเดียวหลับกรนอีกแล้ะ จะถีบให้ตกเตียงก็กลัวโกรธ เลยเอาที่อุดหูมาอุดนอนแทน เซ็งอ่ะ

 อ.แป๋วขา

เอ....ได้ยินเสียงคุณแป๊ดกรนหรือเปล่าคะ ถึงตื่นขึ้นมา

จุ๊ จุ๊ จ๊ อย่าดังคุณแป๊ด เดี๋ยวเจ้าหนูซูซานลุกเอา.....มายันนะคะ.....ฮา.......

good nite นะคะ จุ๊บ ๆ ๆ ๆ

กมลวัลย์
เขียนเมื่อ 09 Sep 2007 @ 09:01

สวัสดีค่ะพี่อึ่งอ๊อบ

เพิ่งได้ตามมาอ่านค่ะ อ่านแล้วเห็นน้ำใจของเพื่อนๆ ทั้งหลายใน gotoknow ที่มีต่อเพื่อนๆ มากเลยค่ะ 

ความทุกข์มันมีหลากหลายรูปแบบจริงๆ บางครั้งทุกข์ก็เกิดจากทุกข์ทางกาย บางครั้งก็เกิดจากทุกข์ทางใจ สำหรับตัวเองแล้ว ทุกข์ใจเป็นสิ่งที่หนักมาก หากเห็นเพื่อนทุกข์แล้วสิ่งหนึ่งที่ต้องเตรียมใจคืออย่าเพิ่งทุกข์กับเพื่อนไปด้วย เพราะอารมณ์จะยิ่งพากันไป จะสังเกตเห็นได้ว่าความทุกข์นั้นเป็นความรู้สึกเป็นอารมณ์ ซึ่งมันจะดับลง หากทุกข์หนักหน่อยทุกข์นั้นจะกลับมาอีกเป็นช่วงๆ เช่นกรณีเพื่อนของน้องซูซานที่มีทุกข์อันเกิดจากกายมาเตือนให้ทุกข์ใจตลอดเวลา แต่ถ้าเป็นทุกข์ที่ไม่ใช่ทุกข์กายมาเกี่ยวข้อง หากทำใจรับทุกข์ ทำความเข้าใจสถานการณ์ทุกข์ของตนเอง ทุกข์ของเพื่อน มองให้เห็นว่าอะไรแก้ได้ด้วยตัวเรา อะไรแก้ไม่ได้ ทุกข์ก็อาจจะเบาบางลง...ซึ่งสิ่งนี้จะขึ้นอยู่กับตัวเพื่อนหรือตัวผู้มีทุกข์เองด้วยค่ะ  ตุ๋ยว่าในฐานะเพื่อน เราต้องมีพรหมวิหาร ๔ ประจำใจด้วยค่ะ

นับถือในน้ำใจพี่อึ่งอ๊อบและเพื่อนทุกคนค่ะ ^ ^

Sasinand
เขียนเมื่อ 09 Sep 2007 @ 09:12

สวัสดีค่ะ

อ่านแล้วสรุปว่า ใครมีคุณอึ่งอ๊อบเป็น เพื่อน เป็นคนที่โชคดีเหลือหลาย เป็นกัลยาณมิตรชั้นยอดจริงๆค่ะ

อ.ตุ๋ยคะ

ในฐานะเพื่อนธรรม อ.ตุ๋ยให้สิ่งดี ๆ ข้อคิดดี ๆ แก่พี่และเพื่อน ๆ เสมอ

ขอบคุณนะคะ

(รู้สึกอารมณ์เย็นลง....มีความเป็นพี่มากขึ้น...อิอิ)

พี่ศศินันท์คะ

พวกเราก็โชคดีที่มีพี่เป็นเพื่อนอยู่ใน G2K แห่งนี้

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งมาให้พวกเราอย่างสม่ำเสมอ

มีโอกาส งานมหกรรมKM แห่งชาติ คงได้เจอพี่ที่กรุงเทพฯ นะคะ (ไม่มาร่วมงานแต่นัดเจอบรรดา blogger ก็ได้ค่ะ)

อ้วน
IP: xxx.28.27.3
เขียนเมื่อ 17 Sep 2007 @ 18:52

เพื่อนคือสิ่งที่สวยงาม

แต่หากว่าเพื่อน...ทำร้ายจิตใจเพื่อน

จะหมายความว่าไงดีนะ