ซูซานคะ
ทางพุทธหรือคริสต์ พี่ว่าการสอนย่อมไม่แตกต่างกัน
จะสอนให้ช่วยเหลือคนให้พ้นทุกข์ หรือยามคนมีทุกข์
ถ้าเหตุมันผูกกันมาให้เราต้องเข้าไปมีส่วนในการหาทางแก้ พี่ว่าให้เราปฏิเสธแค่ไหนมันก็ต้องมีเหตุให้เข้าไปหา
ทุกอย่างมีเวลาของมันนะคะ
บางครั้งพี่ก็คิดเหมือนกันว่า ทำไมเราต้องมามีความผูกพันกัน ทำไมเราต้องมาเกี่ยวข้องกัน ทั้งที่ญาติก็ไม่ใช่ บางครัง้เราก็ต้องมาตามแก้ปัญหา มาตามแก้ทุกข์ให้กัน หรือร่วมกันแบกมันไว้ บางรายก็อยู่ในห้วงเวลาอันยาวนาน บางรายมาเดี๋ยวเดียวก็ไป ทุกอย่างมันมีเหตุค่ะ
ดังนั้น กรณีของน้องพี่ว่า ทุกอย่างมีทางออก ให้เวลา ให้เวลา แล้วจะมาค่ะ
ถ้ามันต้องเป็น "เรา" มันก็ต้องเป็นเราค่ะ พี่เชื่อเช่นนั้น แล้ว "เรา" ก็เลือกได้ค่ะ