ถ้าบ้านนี้เมืองนี้มีความสมานฉันท์ของคนในชาติ อย่างกับที่ชาวblogจะไปพบกันในงานมหากรรมKM.ภูมิภาคที่เมืองสองแคว สยามแผ่นดินทองก็ดูจะร่มเย็นเป็นปกติสุข..ไพร่ฟ้าประชาราษฎร์จะได้หันหน้าเข้าหากัน เรื่องเขตพื้นที่สีแดงสีเขียวก็จะหายสยองทางความคิดกันเสียที

 

การไปเมืองสองแควเที่ยวนี้ ไม่รู้ว่าจะทำอะไรให้คุ้มกับที่ตูนมาชวนไป..ก็ได้แต่มานั่งคิดว่า ..ถ้าเราไปบ้านไหนเมืองไหน ถ้าไม่รู้จักมักจี่ใครเลย จะเกิดความรู้สึกแห้งแล้งในจิตใจ แต่ถ้าเรามีกัลยามิตร เขาและเธอเหล่านั้นจะช่วยเหลือเราทำพันธกิจลุล่วงด้วยดี จะมีความรู้สึกแตกต่างกันมากเลย เปรียบได้กับเส้นแบ่งระหว่างทะเลทรายกับโอเอซีส  เราจะเดินโซซัดโซเซเดียวดาย หรือจะไปไหนมีคนมาทักทายดีใจ ทำให้แต่ละช่วงเวลามีความหมายมีความสุขและมีคุณค่าระหว่างกัน

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">มีBlogเป็นหน้าม้าอย่างนี้ท่านเอ๋ย  เราสามารถบอกล่วงหน้าไปเลยว่าเราอยากจะพบใครผมคิดว่าเครือญาติทางสายใจเหล่านั้นคงยินดี เพียงไม่กี่วันที่กู่ก้องร้องกวน มีคำตอบรับที่ล้วนเป็นเสมือนพวงมาลัยส่งมาถึง  ถ้าบ้านนี้เมืองนี้มีความสมานฉันท์ของคนในชาติ อย่างกับที่ชาวblogจะไปพบกันในงานมหากรรมKM.ภูมิภาคที่เมืองสองแคว สยามแผ่นดินทองก็ดูจะร่มเย็นเป็นปกติสุข..ไพร่ฟ้าประชาราษฎร์จะได้หันหน้าเข้าหากัน เรื่องเขตพื้นที่สีแดงสีเขียวก็จะหายสยองทางความคิดกันเสียที การย้ายผู้ว่าราชการจังหวัด ก็ไม่แน่ว่าจะแก้ปัญหาได้ เว้นแต่จะชวนผู้ว่าฯมาเขียนBlog ชวนคนทั้งจังหวัดมาสมานฉันท์กันผ่านBlog ใครอยากเดินขบวนก็เดินในBlog สังคมนี้จึงจะชื่นมื่นกว่าที่เป็นอยู่นี้มากนัก</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ผมมีคนรู้จักแต่ไม่เคยพบหน้า อย่างอาจารย์ราณีประกาศหาจนเจอตัว ครูสุอีกคน บีเวอร์มานพน้อยเยาวชนคนรุ่นใหม่ที่ใฝ่ดี คุณจินตนา อิ่มรักษา  คุณบอยสหเวช อ้อ!..เจ้ามะหยีนี่อยากเจอที่สุด อีกกลุ่มหนึ่งเคยพบกันบ้างแล้ว แต่ก็ยังยากเจออีกร่ำๆไป เพราะน้ำใจมีแต่จะเบ่งบาน สมานแผลไม่รู้ว่าเหมือนสมานไมตรีรึเปล่า ลูกหว้า หนูตูน อาจารย์บีแมน อาจารย์วิบูลย์ คุณหมอคนชอบวิ่ง จะเข้าทำนอง..ยิ่งเจอยิ่งจับจองคล้องใจจะทำกิจสิ่งใดย่อมสำเร็จ กลุ่มสุดท้ายเป็นก๊วนเฮฮาศาสตร์ งานนี้เราไปกันหลายคน สิงห์ป่าสัก ท่านไร้กรอบ ท่านเล่าฮูแสวง อาจารย์แป๋ว หนูเมตตา ลูกชายโทนทวีสิน น้าอึ่งอ๊อบ และคนที่ร้องแรกแหกกระเชออยากตกเครื่องบิน ขอมาลงสนามบินพิษณุโลกมากกว่าไปโอเรกอน..แสดงว่ามหาวิทยาลัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">นเรศวรจัดงานนี้มีเสน่ห์ไม่เบา </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">หัวใจของKM.ก็คือการประสานใจเป็นพลังหนึ่งเดียวนี่แหละ ผมตีความตามประสาคนป่าคนดอย ด้วยเห็นว่าสังคมเรามันแบ่งเป็นก๊กเป็นกิ๊ก!! เอาสมองไปคิดแต่จะห้ำหั่นกัน เอาความรู้ไปจัดการผิดๆ เจ้าความรู้นี่ก็เหมือนเหรียญ2ด้าน โจรก็ใช้ความรู้ไปอย่างหนึ่ง คนดีก็ใช้ความรู้ไปอีกอย่างหนึ่ง แม้แต่ในองค์กรเดียวกัน อาจารย์ติ๋วญาติที่รักแห่งขอนแก่น เล่าถึงความหย่อนยานทางจิตใจมาว่า.. วันๆเอาแต่นั่งเมาท์แตก….มองเห็นแค่ ICT เป็นเวทีchat…พวกนี้ตาบอดได้ที่จริงๆเลยเน๊อะพ่อเน๊อะ..อิ..อิ..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>  อนึ่ง ผมก็เพิ่งรู้ว่าที่เมืองสองแควก็มีม้าลายด้วย เออ แปลกดีนะ ถ้าเจอม้าลาย ผมตั้งใจไว้แล้วว่าจะถ่ายรูปมาฝากพวกเราที่ไม่ได้ไป อาจารย์แป๋วมือกล้องจากมอดินแดงมางานนี้ด้วย เรื่องภาพเด็ดๆสวยๆจึงไม่น่าห่วง สิ่งที่สวยงามในงานนี้ไม่มีทางหลุดรอดสายตาอันแสนฉับไวของเธอไปได้ ผมยังมีการบ้านฝากมาทำ เช่น สิริพร กุ่ยกระโทก สวัสดีค่ะครูบา <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt"> ครูอ้อยฝากความคิดถึงด้วยการกอด  น้องราณี  ด้วยนะคะ </li></ul><ul><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: purple; tab-stops: list 36.0pt"> จึงขอฝากข่าวไปถึงชาวสองแคว .. </li></ul><p> ด้วยรักและคิดถึง                   </p><p> ด้วยลึกซึ้งจึงถามหา                    </p><p> ด้วยอยากพบนั่งสบตา                   </p><p> ขอพบหน้า5นาที  อิอิ..</p>