ตอนที่๒ บรรยากาศภายในโรงเรียน..ที่ผู้ชายไม่มีสิทธิเข้าฮะ...

  .....ห้องนี้มีประวัติศาสตร์ของฉัน....แสบๆทั้งนั้น  

(เรื่องเล่าต่อจาก เรื่องเล่า....จากความทรงจำในอดีต.. “นักศึกษาพยาบาลจุฬาฯ”  ค่ะ)


เมื่อฉันเดินลัดเลาะผ่านตึกสุทธาทิพย์
แล้วแอบย่องเข้ามาภายในรั้วเขตวิทยาลัยฯ...พบอาจารย์สองท่านที่อาวุโสมาก...กำลังถ่ายภาพกันอยู่พอดีค่ะ  อาจารย์ยังสวยมากๆทั้งคู่ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ขอประทานโทษค่ะ ที่มิอาจเอ่ยนาม อาจารย์ยินดีให้ศิษย์..ลุยได้ค่ะ....

 

ถัดจาก"ตึกสุทธาทิพย์" เข้ามาด้านใน ก็พบ "ตึกศักรินทร์"

  

   

 บันไดทางขึ้นตึกศักรินทร์...มีทั้งด้านซ้ายและขวาค่ะ

 

ชั้่นล่างของตึกเดิมเป็นห้องสมุด ส่วนชั้นบนใช้ทำพิธีสำคัญ ๆ ต่างๆ เช่น ไหว้ครู  พิธีรับหมวกพยาบาลสำหรับปีหนึ่ง รวมถึงพิธีรับพระราชทานอนุปริญญาบัตรจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ในตอนนั้น

และตึกนี้แหละค่ะ ที่ อ.สุนีย์ สินธุเดชะ ผู้สอนภาษาไทยพวกเรา...(ให้ได้ฮาทั้งชั่วโมง ไม่หลับ) หนีบเอาหนุ่มนิสิตวิศวะฯจุฬาฯ  มาโต้วาทีกับสาวพยาบาลจุฬาฯ  โต้กันเรื่องอะไรจำไม่ได้แล้วค่ะ... เพราะมองหาแต่หนุ่มๆ

 

 ต้นหูกวางต้นนี้เก่าแก่...ต้นเดิม...ต้นที่พวกเราชอบมานั่งเล่นกันหน้าตึกนี้ 


ถัดไปเป็นตึก 7 ชั้นค่ะ ชั้นล่างเดิมเป็นห้องอาจารย์แม่บ้าน ที่มีชื่อว่า "ครูไข่มุก"


ห้องเก่า...ครูไข่มุก (อาจารย์แม่บ้านที่เนี้ยบและเฮี้ยบสุดๆ...เราเรียกกันย่อๆว่า...ครูไข่ )

 

ห้องนี้มีประวัติศาสตร์ของฉัน...

  • ฉันเคยมานั่งล้างจานตรงก็อกน้ำข้างลิฟท์  เพราะแอบทานข้าวกับเพื่อนแล้วซุกจานไว้ไม่ล้าง...ถูกจับได้...ฮา.....
  • ฉันมาเสียบๆ..ถอดๆปลั๊กไฟ  เข้าๆ... ออกๆ... เป็นหลายสิบครั้งเพราะฉันลืมถอดปลั๊กที่ห้องนอน  อาจารย์เลยจับมาทำโทษ...ให้เสียบซะให้เข็ด....มีการถามว่า "จำได้หรือยัง" แถมฉันตอบไปว่า "ยังค่ะ"  ก็มันยังจริงๆง่ะ  เลยโดนเสียบต่อ...อิ...อิ...สมน้ำหน้าตัวเอง
  • ฉันเคยยกรองเท้าขึ้นลงๆ...บนชั้นวางรองเท้าเพราะลงมาเรียนแล้วไม่เก็บขึ้นชั้น...ฮา.....

เวลา"ครูไข่มุก" มาตรวจหอ ไอ้เพื่อนที่อยู่ปากซอยจะส่งสัญญาณ...

"เฮ้ย... ครูไข่มาๆ..." 

ใครทำอะไรประหลาดๆต้องรีบทำลายหลักฐาน

มองย้อนอดีตแล้วสนุกดีชะมัด... ไม่อายกันละค่ะเพราะไม่มีพวกผู้ชาย แต่ที่ห่วงคือมีคุณอาเป็นพยาบาลอยู่คลังเลือดกลางนี่แหละ... กลัวเรื่องเข้าหูจะแย่...

 

 

 

 

ประตูลิฟท์ขึ้นหอพักตึก 7 ชั้นค่ะ...


ตึกนี้ชั้นบนให้พี่ปี 2-4 อยู่ค่ะ   พอได้ย้ายจากหอน้องปีหนึ่งมาอยู่ที่นี่ ก็ให้รู้สึกว่าเป็นสาวขึ้นมาทันที สมัยก่อนข้างล่างมีตู้โทรศัพท์  เวลาลงมาใต้ถุนตึกเพื่ออ่านหนังสือ ก็อ่านไม่ได้สักที ไม่มีสมาธิ  คิดถึงแต่หนุ่ม เวียนโทรศัพท์อยู่นั่นเอง อิ..อิ..

ตรงข้ามห้องครูไข่มุก  เดิมเป็นโถงโล่งๆ  มีโต๊ะเก้าอี้ให้นั่งอ่านหนังสือ   ลมโชย... เดี๋ยวนี้เป็นห้องพักผ่อนของน้องๆ..fitness กับ karaoke  เปิดถึงเที่ยงคืน ดีจังเลย อยากกลับมาเป็นนักศึกษาใหม่จังเลย


  

ห้อง fitness ของน้องๆ... 

 

เดินมาเรื่อยๆจะพบตึกเรียนใหม่ สวยงามมากค่ะ มีทางขึ้นลง 2 ทางเช่นกัน

   


ชื่อตึกอาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบพระชนมพรรษา สมัยก่อนบริเวณนี้เป็นที่ตากผ้า ที่รีดผ้าและสนามบาสฯของพวกเราค่ะ ตอนนี้เป็นห้องเรียน ห้องฝึกของน้องๆค่ะ

...ขึ้นมาดูชั้นบนกันค่ะ


 

โชคดีจังเลยค่ะ  เห็นน้องๆกำลังเรียนกันพอดี... เสียดายนะคะไกลไปหน่อย  เลยไม่เห็นน้องสวยๆ....

 

 นี่ก็เป็นห้องสมุดค่ะ หนังสือเยอะแยะไปหมด

 

อาจารย์  อ.วรรณฤดี ภู่ทอง(อาจารย์ผู้ดูแลห้องโสตทัศนูปกรณ์ ที่ในห้องเรียนต้องใช้เฉพาะภาษาอังกฤษเท่านั้นค่ะ) และ อ.สุรีย์ ตันชัชวาล(อาจารย์ท่านนี้ที่พาทัวร์) ซึ่งได้รับความกรุณาจาก อ. อังคณา สริยาภรณ์  รองผู้อำนวยการค่ะ

ตามหาเพื่อนอยู่นาน...พบแล้วค่ะ

ผศ. ดาลัด  ทวีทรัพย์ เพื่อนรักในก๊วนได้เป็นอาจารย์อยู่ที่วิทยาลัยฯนี้ พอให้พยาบาลจุฬาฯ รุ่น 64 ได้มีสายใยกับน้องๆ รุ่นใหม่ๆ บ้าง  


ถัดจากตึกนี้ไปท้ายสุดของวิทยาลัยฯ เป็นตึกนอนของน้องปีหนึ่ง...

ตึกนี้มีเรื่องเด็ดมากๆค่ะ มีทั้งเรื่องผี  และ เรื่องsurprise ...คอยติดตามนะคะ

(ต่อ  ตอนที่๓...มีผีที่หอ...จริงเหรอ.. )

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่มที่ ๓ : ชีวิตวันวัน

คำสำคัญ (Tags)#วิทยาลัยพยาบาล สภากาชาดไทย

หมายเลขบันทึก: 124744, เขียน: 03 Sep 2007 @ 21:50, แก้ไข, 26 May 2013 @ 20:59, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 22, อ่าน: คลิก
บันทึกที่เกี่ยวข้อง
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (22)

กมลวัลย์
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 22:56
ดีจังค่ะ พี่ติ๋ว ทำให้เห็นภาพไปด้วยเลย..ทำให้รำลึกบรรยากาศตอนเรียนหนังสือเหมือนกัน แต่บรรยากาศต่างกันลิบ อิ อิ ของพี่ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยดีจังค่ะ ^ ^
Mitochondria
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 05:11
  • ฟังคุณติ๋วเล่า แล้วเพลินดีครับ อดนึกไปถึงสมัยเป็นนักเรียนไม่ได้ ย้อนไปตั้งกว่า 30 ปีเชียวนะเนี่ย สงสัยจะแก่แล้วจริงๆสิ
  • ตอนเด็กๆ ผมไม่ค่อยมีวีรกรรมอะไรครับ เป็นเด็กเรียบร้อย วางตรงไหนก็อยู่ตรงนั้น .....อิ อิ

 

P กมลวัลย์ อรุณสวัสดิ์ค่ะ น้องตุ๋ย
  • อาชีพของพี่คงต้องการผู้หญิงที่เป็นระเบียบเรียบร้อย...แต่ไม่ใช่พี่  เห็นโต๊ะทำงานน้องเล็กแก้มยุ้ยแล้ว...น่าเป็นนักเรียนที่ถูกใจอาจารย์มากกว่าพี่....พี่ถึงมาเรียนดมยาต่อ...ค่อยอิสระในการทำงานและความคิดหน่อยค่ะ   ไม่ปิดกั้น...
  • แต่ก็ดีค่ะ  ฝึกให้รู้จักวินัย   ความอดทน  อดกลั้น   และมีชีวิตอยู่กับผู้อื่นได้สบายหน่อยค่ะ

พ่อหมูอ้วน

  • ฉันเชื่อว่าคุณเรียบร้อยค่ะ...ส่วนฉันยังเสียดายที่แสบน้อยไปหน่อย   เลยไม่ค่อยได้ประสบการณ์อะไรมากมายนัก   มีแต่เรื่องจิ๊บๆค่ะ
Mitochondria
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 05:50
  • เรื่องจิ๊บๆ ของคุณติ๋ว ไม่เห็นจะจ๊อย สักเรื่อง
  • นี่ยังแสบไม่พอหรือครับ....โอ๊ย แค่นี้ก็สงสารคุณครูจังแล้ว
โอ้ย อยากไปกรุงเทพไว ๆ ๆ อยากหารูปเก่า ๆ เคยดูรูปแม่กุ้ง จริง ๆ แม่ก็ประเภทเด็กห้าร้อยเหมือนกัน ไม่แน่ใจก๊วนเดียวกันหรือเปล่า ฮา....หนุก ๆ ๆ ๆ ไว้จะโพสไปให้แม่อ่าน
โอ...พ่อคุณ ฉันน่ะเป็นเด็กเรียบร้อยยยย.... เรียบร้อย มาเสียเพราะเพื่อนนี่แหละค่ะ (ล้อเล่นน่ะ...ความดียกให้เพื่อนค่ะ) จะว่าไปแสบหฤหรรษ์หลายเรื่องเลยแหละ เล่ามากไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวเสียภาพพจน์ ยิ่งไม่ค่อยจะเหลือภาพดีๆไว้ให้อนุชนรุ่นหลังชื่นชมอยู่ด้วย...อิ...อิ....
Mitochondria
เขียนเมื่อ 05 Sep 2007 @ 05:06
  • ตอนเด็กๆ มีเรื่องแสบๆไว้ก็ดีครับ จะได้เก็บเอาไว้เล่าวีรกรรมเหล่านี้ให้ลูกหลานฟัง แถมยังเผื่อแผ่มายังเพื่อนฝูงก็ได้ อนุชนคนรุ่นหลังได้ฟังแล้วจะได้ชื่นชมวีรกรรม  แต่เอ....หากฟังวีรกรรมจากคุณติ๋ว กับฟังวีรกรรมของคุณติ๋วจากคุณครู....เรื่องราวจะเหมือนกันหรือปล่าวหนอ....ชักสงสัยแล้วล่ะสิ    อิ อิ
ถ้าถามคุณครู  ท่านจะบอกว่าดิฉันเป็นเด็กเรียบร้อยค่ะ..   ไม่ดื้อ...  ไม่ซน...  น่ารักค่ะ...(ไม่ทราบว่าเป็นคุณครูคนเดียวกันไหมนะคะที่ตอบคำถามคุณ)
Mitochondria
เขียนเมื่อ 05 Sep 2007 @ 05:46
  • น่าเชื่อจังเลย
  • กลัวแต่คุณครูจะบอกว่า.....มีเวลาแค่ไหนล่ะคู้น  ยายนี่เขามีวีรกรรมเยอะ ถ้าน้อยกว่า 2 ชั่วโมงละก้อ น้อยเกินไป ฉันสาธยายให้ฟังไม่หมด ไปหาเวลามาให้พอก่อนก็แล้วกัน
ทำไม...ช่างรู้ใจอาจารย์ซะจริงๆล่ะคะ...โชคดีไปค่ะ  อาจารย์รุ่นนั้นเช่นครูไข่มุก และอีกหลายๆท่านเกษียณอายุไปแล้ว  ...ดีจัง   ฟามลับ...ก็ยังเป็นฟามลับ...อิ...อิ....
Mitochondria
เขียนเมื่อ 05 Sep 2007 @ 18:12
  • แม้ว่าอาจารย์จะเกษียณไปเสียแล้ว แต่เพื่อนๆ ก็ยังอยู่ไม่ใช่หรือ ?
  •  ยังไงฟามลับ ก็ยังเป็นฟามลับ ที่รอวันเปิดโปง เอ้ย....เปิดเผย
  • ฝากความระลึกถึงอาจารย์สมบูรณ์ด้วยครับ

(ขอโทษค่ะที่ตอบช้า...จริงๆฉันตอบไปแล้วตั้งแต่วันก่อน  แต่ทำไมมันไม่ขึ้นก็ไม่ทราบ...เดี๋ยวตอบใหม่ก็ได้ค่ะ   หนุกดี)

  • เพื่อนๆที่เหลืออยู่ในจุฬาฯก็น้อยมากๆค่ะ  ไปถามใครๆว่ารู้จักกฤษณา สำเร็จไหม...จ้างให้เขาก็ไม่รู้จัก...แฮ่ๆ....ฟามลับก็ยังเป็นฟามลับ...อิ...อิ....
  • วันนี้บอก อ.หมอสมบูรณ์แล้วค่ะว่าคุณฝากความคิดถึงมา...ไม่ช้านี้เธอจะได้เป็นเจ้านายฉันแล้วแหละ...ดีใจจังเลย   แต่ดูท่าว่างานฉันจะหนักมากขึ้นแน่นอนเลย...ทำไงดีน้อ......
Mitochondria
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 08:31
  • ถ้างั้นผมคงต้องขอแสดงความยินดีกับหัวหน้าภาควิชาวิสัญญีคนใหม่ในอนาคตอันใกล้แล้วล่ะซิ   อาจารย์สมบูรณ์ท่านเหมาะสมแล้วล่ะครับ ที่จะนำพาภาควิชาวิสัญญีไปสู่ยุคของการทำงานประจำคู่งานวิจัย และพัฒนางานวิจัยมาสู่งานประจำที่มีคุณภาพ โดยขับเคลื่อนด้วยกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ช่างเป็นยุคที่คุณธรรมคู่งานคุณภาพจริงๆ
  • ....เอ....ผมเข้าใจถูกต้องไหมครับ
  • ทีนี้แหละ.....แม่ไม้ดำหอม จะได้เป็นแม่ไม้ดำผอมแน่เลย.....ของเก่าก็ผอมอยู่แล้ว นี่จะต้องผอมลงไปอีก แถมตาโหลด้วย เพราะทำแต่งาน ไม่ได้อดได้นอน....อิ อิ
  • คุณนี่เป็นสุดยอดนักวิเคราะห์จริงๆ...ถูกต้องและแม่นยำราวตาเห็น (คุณลุงสมบูรณ์..ติ๋วเปล่าบอกนา..อิ...อิ...)...ข้อสำคัญแถมเห็นอนาคตอีกด้วย...ฉันละต้องถอนใจไว้คอยเลย
  • นี่เธอก็เริ่มแล้วค่ะ  สั่งงานแล้วส่งทางmail  แล้วคุณว่า mail น่ะมันมีหมดเวลาราชการไหมล่ะ...สงสัยฉันคงผอมแห้งแหงแก๋.....แต่ไม่เป็นไร  เดี๋ยวให้เพื่อนหมูอ้วนทำอาหารเลี้ยงบ่อยๆเอาก็ได้  เผื่อจะตัวโตอย่างเพื่อนบ้าง  แต่ให้สูงกว่านี้หมดสมัยแล้ว  มีแต่จะทรุด
  • วันนี้ไม่ต้องไปทำงานใช่ไหมคะ
Mitochondria
เขียนเมื่อ 08 Sep 2007 @ 09:52
  • ไปทำมาตั้งแต่ 6 โมงครึ่งแล้วครับ ทำเสร็จจับลงเครื่องตอน 9 โมง แล้วกลับบ้านมาเม้าท์กับเพื่อน ตอนบ่ายว่าจะพาน้องนิกรไปหาหมอ เห็นว่าอยู่แถว Ginza แถวนั้นไม่ค่อยคุ้นเคยซะด้วย แบบว่าคนละคลาส.....เคยไปแถวนั้นครั้งนึง หยิบของแทบจะไม่ลง ไม่ใช่ของไม่มีคุณภาพ เพียงแต่เราไม่มีปัญหาซื้อ หยิบจับอะไรทำไมแจ๊คพ็อตได้แต่ของราคาดีๆทั้งนั้น สุดท้ายก็ซื้อไม่ลง เดินชมอย่างเดียวก็แล้วกัน
  • คุณติ๋วก็บล๊อกหน้าเมลล์ไว้ซิ ต่อไปนี้เข้าเมลล์ไม่ได้ จะได้ไม่ต้องรู้ว่าคุณลุงสมบูรณ์ใช้ให้ทำอะไร อยากให้ติ๋วทำ......เก่งจริงก็หาติ๋วให้เจอซิ ......ดีมั้ย

 

  • เออๆๆๆๆๆ....เข้าท่าแฮะ...ไอเดียร์บรรเจิด..ชอบๆๆๆ....คบเพื่อนไม่ผิด  รู้ใจชะมัดเลย
  • นี่ตอนสิบโมงครึ่งก็จะไปส่งน้องกีตาร์เรียนพิเศษค่ะ...  (ทิ้งลูกไว้แล้วแวะไปภาคฯ  แอบเมาท์กับเพื่อนต่อจนเที่ยงดีกว่า  ขี้เกียจนั่งรอที่โรงเรียน  เมื่อย)..แล้วค่อยไปรับกลับ  พอดีแหละ  บ่ายๆจะได้ไปส่งเพื่อนพาน้องนิกรไปหาหมอ...
  • น้องนิกรเป็นอะไรคะ  มิน่าล่ะ  คุณไม่มีรูปให้ฉันดูเลย
อาจารย์ครับสอนลงรูปหน่อยครับ อิอิ ทำไม่เป็นอ่ะครับ ขอบคุณครับ
  • ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

สอนเรื่องลงรูปในบันทึกใช่ไหมคะ...(แหม..ถามถูกคนเลยค่ะ)ไม่ยากค่ะ  มาๆๆ.....แม่ปูจะสอนให้เดินค่ะ

  • ก่อนอื่นต้องตรวจสอบว่ารูปที่ถ่ายมานั้น...นามสกุล  .jpg  ค่ะ
  • จากนั้นปรับความละเอียดของภาพค่ะ(ถ้าใหญ่มากไปเวลาเพื่อนๆเข้ามาอ่านจะใช้เวลาโหลดข้อมูลนาน) อาจจะเอาสัก300 X ....หรือ  400X... pixels ค่ะ ....แล้วแต่เราค่ะ
  • จากนั้นไปเปิดไฟล์อัลบั้ม...กดนำไฟล์....ขึ้น..browseหา จากนั้นใส่รายละเอียด (ให้หมดนะคะ คำหลักด้วย) แล้วกดนำไฟล์ขึ้น(อยู่ด้านล่าง)ค่ะ
  • ลองทำดูนะคะ...ใจเย็นๆ..เดี๋ยวได้เองค่ะ
  • พอรูปไปอยู่ในไฟล์เราแล้วก็ copy ตรง link ...แล้วเอาไปใส่ในบันทึกที่เปิดแก้ไขรอไว้แล้ว(ตรงต้นไม้ค่ะ...ใส่ในช่อง image URL แล้วก็ insertค่ะ...แค่นี้ก้ไปแล้ว)
  • อ้อ...ต้องเปิด web  2 web คู่นะคะ..จะได้สะดวก

 

Mitochondria
เขียนเมื่อ 09 Sep 2007 @ 18:24

นี่แม่ไม้ดำหอม 

  • คุณภาณุพงศ์ เขาถามเรื่องการเอาภาพใส่ใน comment หรือเปล่า
  • ที่คุณติ๋วอธิบายมานั่นมันใส่ภาพในบันทึก ไม่ใช่เหรอ

 

 

อ้าวเหรอ...มิน่าล่ะ  หายเงียบไปเลย  สงสัยไปหาสำนักใหม่แล้ว...เอ้า..เผื่อเขาแวะมาอีก

  • เปิดไฟน์อัลบัมค่ะแล้วคลิ๊กดาวน์โหลด  แล้วคลิ๊กขวาที่เมาส์.. copy มาวางเลยค่ะ...ง่ายๆค่ะ....

 

ฉันได้อาจารย์ดี  เก่ง  จากญี่ปุ่นสอนน่ะ...อิ...อิ..

 

noname
IP: xxx.90.106.100
เขียนเมื่อ 25 May 2015 @ 12:15

เคยขึ้นไปตอนงาน โอเพ่นเฮาส์ครับ ^^