คุณ เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ เปิดประเด็นเรื่องเด็กติดเกมส์ไว้ (http://gotoknow.org/blog/combudda/123734) โดยยกบทความมาจาก http://hilight.kapook.com/view/14881 อีกทีหนึ่ง

มีประเด็นที่น่าคิดในบทความนี้คือ การที่จะเป็นคนเก่งเรื่องคอมพิวเตอร์หรือเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างแท้จริงนั้นพื้นฐานที่สำคัญอยู่ที่ความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ ... แต่สิ่งที่ผิดก็คือ เราเกิดไปเข้าใจแบบผิดๆ ว่าการส่งเสริมให้เด็กได้ “เล่น” กับคอมพิวเตอร์ คือ วิธีพัฒนาเรื่องนี้

มีข้อยกเว้นอยู่เหมือนกัน แต่แนวโน้มใหญ่ ผมเชื่อว่า จริงอย่างยิ่ง

ผมเคยพบเห็นกรณีที่นักศึกษาติดเกมส์งอมแงม ราวติดยาเสพติด มาแล้ว พ่อแม่ทำอะไรไม่ได้ ผลการเรียนไม่ต้องพูดถึง เละเป็นวุ้น

เคยเจอรายที่ทำให้แม่เขาหลั่งน้ำตามาแล้ว ผมก็ว่าเขาไปต่อหน้าแม่ ว่าคนที่ทำให้คนเป็นแม่ต้องหลั่งน้ำตาเสียใจ ไม่อำมหิตไปหน่อยหรือ ?

เด็กที่ติดเกมส์หนักบางคนที่ผมเคยเจอ ผมว่าเขาฉลาดขั้นปราดเปรื่องมาก ๆ แต่กลายเป็นคนเซื่องซึม แยกโลกจริงกับโลกเกมส์ไม่ออก ใครไม่รู้มาก่อน ดูเผิน ๆ อาจนึกว่าเป็นคนปัญญาอ่อน

เห็นแล้วใจหายครับ