ฝนที่ตกลงมาครั้งละมากๆแทบทุกวันในระยะนี้ ทำให้ต้นไม้เล็กๆลู่ลงด้วยน้ำหนักของน้ำฝน แต่ทั่วไปต้นไม้เขียวชอุ่มชุ่มชื่นดี
เห็นต้นไม้ใบหญ้าเขียวๆทำให้ความรู้สึกอยากรับประทานผักสดมากขึ้น ปกติก็เก็บผักจากท่าน้ำบ้านเราเอง เมื่อสองวันก่อนไปกรุงเทพไปแวะที่ร้าน "ไทสบาย" ของบรษัท "เขาค้อทะเลภู" เขามีผักสดปลอดสารพิษหลากหลายวางจำหน่าย ตั้งหลายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน บางชนิดก็พอเคยเห็นแต่นานมาแล้ว
ได้ซื้อผักชนิดหนึ่ง ชื่อ "แปะตำปึง" ดมดูก่อนว่าหอมเชียว กลิ่นคล้ายๆยอดมะกอก บนใบมีขนอ่อนๆ พนักงานเขาบอกว่าจิ้มน้ำพริกอร่อย เลยทดลองซื้อมา เล่าให้คนขับรถซึ่งเป็นคนยโสธรฟัง เขาบอกว่า "บ้านผมเยอะแยะเลยครับ แต่ต้องคนรู้จักถึงจะเลือกเก็บเป็นนะครับ เพราะมันขึ้นทั่วไป" กลับมาบ้านได้ชิมแล้ว กรอบอร่อยมาก เลยถ่ายรูปมาฝากก่อนทานหมด

ผักพื้นบ้านที่มีอยู่ในบ้านซึ่งขึ้นเองคือ "ผักโขมบ้าน" เมื่อมาอยู่ใหม่ๆไม่รู้จัก จนกระทั่งคนข้างกายบอกแกมดูแคลนเล็กๆว่า คนเมืองอย่างเรานี่ช่างไม่ประสา เห็นพืชจากธรรมชาติก็ยังไม่รู้ว่าเป็นทรัพย์ที่กินได้ ต้องกำเงินไปซื้ออยู่ร่ำไป ผักโขมบ้านนี้แกงเลียงอร่อยที่สุด หวาน นุ่มลิ้น นำมาผัดก็อร่อย

อย่าว่าแต่ผู้เขียนที่ไม่รู้จักผักโขมบ้านเลย ชาวบ้านแถวนี้ส่วนใหญ่ก็ไม่ทราบว่ามันกินได้ ลืมความรู้นี้ไปหมดแล้ว เดินเหยียบ ฟันทิ้ง กันหมด น่าเสียดายความรู้ที่จะทำให้เรามีผักสดๆคุณค่าอาหารสูง ปลอดสารพิษ เก็บได้ไม่เสียสตางค์ เป็นความพอเพียงที่มาจากการพึ่งตนเองได้ ด้วยตระหนักในทุนธรรมชาติที่มีอยู่ตำตา ชาวบ้านแถวนี้พอเขาเห็นเราเก็บไปทาน เขาจึงทำตาม ก็ยังดี ใหม่ๆเขาหัวเราะที่บ้านเราเก็บผักอะไรก็ไม่รู้ทานกัน
นำภาพสดชื่นหลังฝนมาฝากกันด้วยนอกจากภาพผัก

ผีเสื้อไม่ทราบชื่อ ตัวใหญ่ บินมากินน้ำหวานดอกมะละกอ ต้นนี้เป็นมะละกอตัวผู้ มีแต่ดอก ไม่มีวันมีลูก แต่ดอกก็หอม มีแมลง ผีเสื้อ และนกมาเวียนหาน้ำหวานเสมอ ให้ดูภาพผีเสื้อทั้งด้านข้าง และด้านหลัง ไปถือกล้องยืนนิ่งๆตั้งนาน บอกเขาในใจว่าขอถ่ายภาพหน่อยซี เขาบินวนไปวนมา จนมาเกาะให้เห็นข้างหน้าเลยจับภาพได้

น้ำขึ้นมาก สีก็ค่อนข้างแดงเพราะไหลมาจากทางเหนือ ไม่ทราบท่านผู้อ่านจะเห็นปลาเสือตัวน้อยมั้ย ที่จริงเขามีเป็นครอบครัว

ภาพนี้ชอบตรงแสงเงาในน้ำของต้นไม้และเรือ

สวัสดีค่ะ
ติดตามอ่านของคุณมาหลายเรื่องแล้ว ยิ่งเห็นภาพเจ้าของบลอก แลดูใจดีด้วยค่ะ
ที่สถานที่ทำงาน เขาบริจาคให้ก่อสร้างสถานีอนามัย แล้วมีพื้นที่เหลือ ประมาณ 6 ไร่ ว่าจะปรับปรุงทำสวน แต่ยังไม่ทราบว่าจะปลูกอะไรบ้าง เลยให้ภารโรงปลูก ผักบุ้ง คะน้า ฟัก กวางตุ้ง สลับกันไป เวลามีแขกมาเยี่ยม ก็พาเขาไปตัดผักไปกินกันค่ะ
สวัสดีค่ะพี่นุช คุณนายดอกเตอร์
มาชื่นชมบรรยากาศริมน้ำค่ะ บรรยากาศหลังฝนดีจังเลยนะคะ
แปะตำปึงเท่าที่ทราบเป็นสมุนไพรรักษาได้หลายโรค เห็นว่ามาจากเมืองจีนค่ะ
สำหรับผักโขม...จะเคยเห็นแต่ในซุปเปอร์มาร์เก็ตค่ะ แบบนี้ไม่เคยเห็น.. ^ ^
ผีเสื้อก็สวยแบบหรูดีค่ะ สีคลาสสิคมากเลย เหมือนแต่งชุดราตรียังไงยังงั้นเลย ^ ^ ส่วนปลาเสือน่ะ มองไม่เห็นค่ะ 5555
ขอบคุณสำหรับบรรยากาศธรรมชาติริมน้ำนะคะ ดีจริงๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นต้องขอบคุณสำหรับภาพที่สวยและสดใสแถมยังสามารถทานได้อีกด้วย ภาพที่สามที่สี่คือดอกมะละกอออกดอกเยอะนะคะ ส่วนภาพที่ห้าเห็นค่ะปลาเสือกำลังว่ายน้ำน่ารักค่ะ
ที่อาจารย์เล่ามา ผมสัมผัสได้นะครับ
หวังไว้ว่าสักวัน คงได้มีโอกาสใช้ชีวิตกับธรรมชาติ อย่างนี้บ้าง ทุก ๆ วัน
สวัสดีค่ะคุณตันติราพันธ์
ขอบคุณที่มาติดตามอ่านเรื่องกันนะคะ ได้นำบล็อกของคุณเข้าแพลนเน็ตแล้วจะได้แวะเวียนพบกันเป็นประจำต่อไปค่ะ
คนที่รู้จักสนิทๆกันจะทราบว่าปกติเป็นคนใจดี แต่อย่าให้หงุดหงิด โมโหเชียว จะกลายเป็น "นางฟ้า-ผ่า"ได้ รู้ตัวว่าเป็นสิ่งต้องปรับปรุงด้วยตนเอง ใครก็ช่วยไม่ได้ จึงต้องปฏิบัติธรรมให้เข้าใจไตรลักษณ์ ลดอัตตา ความยึดมั่นถือมั่น สิ่งเหล่านี้ต้องรู้มาจากข้างใน ให้เอิบอาบอยู่ในเซลล์ทีเดียว บุญคงมีจึงมีดวงตามองเห็นธรรม เย็นลงได้มากเลยค่ะ
โชคดีจังที่ที่ทำงานมีพื้นที่ให้ธรรมชาติปรากฏกายได้ตั้งหกไร่ ปลูกผักกินได้ ปลูกพืชสมุนไพร ก็ดีแล้วนะคะ ให้ดูเป็นธรรมชาติจริง เคยไปเที่ยวศูนย์ปลูกพืชท้องถิ่นและสมุนไพรที่บึงฉวาก สุพรรณบุรี เขามีพืชหลากหลายมาก แต่น่าเสียดายที่รูปแบบไปทำเป็นสวนสมัยใหม่ ไม่ได้อารมณ์ของธรรมชาติท้องถิ่นเท่าไหร่ค่ะ
ที่บ้านก็ปลูกผัก ตัดแจกผู้มาเยี่ยมเหมือนกัน สนุกดีเวลาเพื่อนๆพาลูกๆมาเที่ยวที่บ้าน เขาจะตื่นเต้นกับมะนาวที่ออกลูกเต็มต้น นำเต้าที่ห้อยย้อยน่ารัก หรือแม้แต่พุ่มยี่หร่า พริกขี้หนู ให้เขาเก็บกันสนุกไปเลยค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต
แปะตำปึงนั้นเป็นสมุนไพรจากจีน ไม่ทราบว่าเข้ามาแพร่หลายในเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่างไร คนทางเหนือก็รู้จัก แต่ตัวพี่เองเพิ่งเคยได้ยิน ได้เห็น ได้ทานนี่แหละค่ะ เขาบอกว่าทานแก้โรคเบาหวานได้ค่ะ
ดีจังที่อาจารย์รู้จักผักโขมบ้าน คุณพ่อคุณแม่อาจารย์ใส่ใจสอนให้อาจารย์รู้จักพืชท้องถิ่นหลายอย่างเลยนะคะ สมัยนี้ไม่ค่อยเห็นครอบครัวแบบนี้แล้วค่ะ
อยากมาเที่ยวเมื่อไหร่ ก็มาได้เลยนะคะ สำคัญว่าจะหาเวลาว่างที่ไหนมาได้น้อ
สวัสดีค่ะอาจารย์กมลวัลย์
ลองหาเวลามาเที่ยวอยุธยาสักวันซีคะ ไหว้พระในเมืองแล้วมาทานข้าวที่บ้านพี่กัน จะแกงเลียงผักโขมบ้านให้ทาน พี่ชอบมากกว่าผักโขมสมัยใหม่อีกค่ะ
ผีเสื้อสวยจริงๆค่ะ เห็นทีแรกยืนเบิ่งตาดูเลยเพราะไม่เคยเห็นชนิดนี้แถวบ้าน ตัวใหญ่ สีและลายงามมากๆ ดูหรู คลาสสิคอย่างอาจารย์ว่าจริงๆค่ะ
ปลาเสือตัวน้อย คงตัวน้อยไปหน่อย อิ อิ ต้องให้อาจารย์เอาแว่นขยายส่องนะคะ อยู่ที่เงาต้นไม้ ตัวมันค่อนข้างใส มีจุดดำใหญ่สองสามจุดข้างลำตัว
ต้องเชิญมาดูของจริงค่ะ
สวัสดีค่ะคุณปริญากรณ์ สิงห์สัตย์
ขอบคุณที่มาอ่าน ดีใจที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่อีกคนค่ะ
มะละกอตัวผู้นี่เราไม่ค่อยได้เห็นนะคะ เพราะมันไม่ให้ผล ส่วนใหญ่เขาคงตัดทิ้งกัน แต่ที่บ้านให้ปล่อยไว้ ชอบดอกและช่อดอก สวยดีค่ะ
ดีใจที่คุณเห็นปลาเสือตัวน้อย อาจารย์กมลวัลย์หาไม่เจอค่ะ เล็กไปหน่อย กล้องตัวเองกำลังซูมไม่มากเท่าไหร่ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ศศินันท์ ผักโขมที่เห็นนี้ขึ้นเองค่ะ ไม่ได้ปลูก เขานึกจะขึ้นตรงไหนก็ขึ้น มีอยู่มุมหนึ่งขึ้นเป็นดงเลยค่ะ
เป็นผักโขมบ้าน คนละชนิดกับผักโขมที่เรามักเห็นที่ตลาดหรือซุปปเปอร์มาร์เก็ตค่ะ
ต้นไม่และกลิ่นดินหลังฝนแรกๆนั้นหอมนะคะ แต่ตอนนี้ฝนเล่นตกทุกวัน ครั้งละมากๆด้วย แฉะไปหมดเลยค่ะ หากเหยียบที่ดินมันจะติดรองเท้าขึ้นมาเป็นปึกๆทีเดียวค่ะ
ขอบคุณที่มาตามอ่านทุกเรื่องเลยค่ะ
สวัสดีครับท่าน
คุณนายดอกเตอร์
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะคุณหมอจิ้น
ยินดีที่มีโอกาสแบ่งปันเรื่องเล่าจากธรรมชาติเช่นนี้ค่ะ ส่วนมากทุกท่านทำงานประจำอยู่ในเมืองใหญ่อาจไม่ค่อยมีโอกาสเห็นสิ่งเหล่านี้
คุณหมออยู่ต่างจังหวัด คงพบเห็นธรรมชาติได้ไม่ยากนะคะ เพียงแต่ภารกิจที่มหาศาลอาจทำให้ไม่สามารถมีเวลาที่จะมานั่งชื่นชมธรรมชาติอยู่ได้
สวัสดีค่ะน้องแก่นจัง
ไม่พบกันตั้งนาน สบายดีนะคะ
ดีจังที่ทำให้น้องคิดถึงบ้าน จะได้หาเวลากลับบ้านบ่อยๆ มีคนคิดถึง
แปะตำปึงนั้นทานอร่อยนะคะ ใบกรอบมาก ไม่มีรสขม หรือเฝื่อนเลยค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ สะ-มะ-นี-กะ
ขอบคุณที่แวะมาเยือน และข้อมูล "ผักขม" ค่ะ ผักขมจีน ชนิดที่ว่านี้ใส่แกงเลียง คนข้างกายชอบมาก ตัวเองชอบนำมาผัดเฉยๆ แบบตีกระเทียม ใส่แค่ซีอิ๊วขาวนิดหน่อยค่ะ
ผักโขมอีกชนิด ที่ให้หมูกิน ไม่เคยพบแถวนี้เลยค่ะ หากพบแล้วรู้ว่าทานได้ ก็ไม่ให้หมูกินหรอกค่ะ ^ - ^
บ้านนี้อยู่ค่อนมาทางอำเภอนครหลวง มากกว่า ท่าเรือค่ะ อยู่ไม่ไกลจาก "ปราสาทนครหลวง" โบราณสถานตั้งแต่สมัยพระเจ้าปราสาททองค่ะ
ที่บ้านมี แปะตำปึง คะ
สวัสดีค่ะพี่นุช
แวะกลับมาดูปลาเสืออีกรอบ..คาดว่าน่าจะใช่ค่ะ..พอเห็นแล้วค่ะ ๑ ตัวใต้เงาไม้ค่ะ ^ ^
แล้วก็..ถ้าได้ไปอยุธยาอีกครั้ง จะแวะไปหาค่ะ ไปครั้งสุดท้ายสักครึ่งปีที่ผ่านมา .. ไปไหว้พระน่ะค่ะ
ขอบคุณสำหรับคำเชิญนะคะ ถ้าไม่รบกวนเกินไปจะไปหาสักวันค่ะ ^ ^
สวัสดีค่ะคุณnaree suwan
แสดงว่าแปะตำปึงเป็นพืชขึ้นง่ายนะคะ เอาไว้จะหามาปลูกบ้าง ชอบทานผักสดกับน้ำพริกต่างๆ พี่น้อย-แม่บ้าน ตำน้ำพริกอร่อยหลายชนิด ทำอาหารพวกพื้นบ้านรสมือดีมากเลยค่ะ จึงได้ทานผักเป็นประจำ
นำบล็อกของคุณมาเข้าแพลนเน็ตแล้ว (ต้องขอบคุณอาจารย์ขจิตที่สอนให้ค่ะ) ทราบว่าเป็นคนชอบเดินทางและชอบเขียน ดีค่ะ ตัวเองก็ชอบเดินทาง เมื่อก่อนเคยเดินทางบ่อย เดี๋ยวนี้อยู่บ้านมีความสุข นานๆก็ไปไหนๆซะที แบบไม่นานค่ะ
จะเดินทางมาแถวอยุธยา ขอเชิญแวะนะคะ จะพาไปชมสิ่งน่าสนใจที่นักท่องเที่ยวทั่วไปไม่ค่อยไปชมกันค่ะ
จะติดตามอ่านเรื่องของคุณค่ะ ขอบคุณที่มาแสดงตัวให้ได้รู้จักกันค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์กมลวัลย์
ดีจังที่เห็นไม่งั้นปลาเสือตัวน้อยคงต้องน้อยใจนะคะ
มาเลยค่ะ ชวนเพื่อนหรือจะพาคุณพ่อคุณแม่มาด้วยก็ดี รับรองท่านต้องชอบบรรยากาศชนบทอย่างที่บ้าน และอาหารรสไทยแบบสด สะอาด เรียบง่าย (คุยน่าดู)^-^