สวัสดีค่ะคุณตันติราพันธ์ ขอบคุณที่มาติดตามอ่านเรื่องกันนะคะ ได้นำบล็อกของคุณเข้าแพลนเน็ตแล้วจะได้แวะเวียนพบกันเป็นประจำต่อไปค่ะ

คนที่รู้จักสนิทๆกันจะทราบว่าปกติเป็นคนใจดี แต่อย่าให้หงุดหงิด โมโหเชียว จะกลายเป็น "นางฟ้า-ผ่า"ได้ รู้ตัวว่าเป็นสิ่งต้องปรับปรุงด้วยตนเอง ใครก็ช่วยไม่ได้ จึงต้องปฏิบัติธรรมให้เข้าใจไตรลักษณ์ ลดอัตตา ความยึดมั่นถือมั่น สิ่งเหล่านี้ต้องรู้มาจากข้างใน ให้เอิบอาบอยู่ในเซลล์ทีเดียว บุญคงมีจึงมีดวงตามองเห็นธรรม เย็นลงได้มากเลยค่ะ

โชคดีจังที่ที่ทำงานมีพื้นที่ให้ธรรมชาติปรากฏกายได้ตั้งหกไร่ ปลูกผักกินได้ ปลูกพืชสมุนไพร ก็ดีแล้วนะคะ ให้ดูเป็นธรรมชาติจริง เคยไปเที่ยวศูนย์ปลูกพืชท้องถิ่นและสมุนไพรที่บึงฉวาก สุพรรณบุรี เขามีพืชหลากหลายมาก แต่น่าเสียดายที่รูปแบบไปทำเป็นสวนสมัยใหม่ ไม่ได้อารมณ์ของธรรมชาติท้องถิ่นเท่าไหร่ค่ะ

ที่บ้านก็ปลูกผัก ตัดแจกผู้มาเยี่ยมเหมือนกัน สนุกดีเวลาเพื่อนๆพาลูกๆมาเที่ยวที่บ้าน เขาจะตื่นเต้นกับมะนาวที่ออกลูกเต็มต้น นำเต้าที่ห้อยย้อยน่ารัก หรือแม้แต่พุ่มยี่หร่า พริกขี้หนู ให้เขาเก็บกันสนุกไปเลยค่ะ