เพราะความมีน้ำใจที่แบ่งปันกัน

ยูมิ
สิ่งอยู่ใกล้มองเห็นไม่ถนัดเหมือนมองดูปลายจมูกของตนเอง

หลังเที่ยงวันวานยูมิเข้าไปสู่ตัวเมืองหาดใหญ่  เพื่อต่อทะเบียนรถยนต์  ขับเพลินเกือบหมดอายุ   ทั้ง ๆ ที่ตรากลม ๆ อยู่หน้ารถแท้ ๆ เรายังไม่ค่อยได้ดู  เหมือนสิ่งที่อยู่ใกล้มักไม่ค่อยได้สนใจ  ชอบไปสนใจสิ่งอยู่ไกล ๆ

สิ่งอยู่ใกล้มองเห็นไม่ถนัดเหมือนมองดูปลายจมูกของตนเองก็เห็นเพียงลาง ๆ ความงามในน้ำใจของคนใกล้ ๆ ก็มองไม่ค่อยเห็นแต่ไปเห็นความงามสิ่งอยู่ไกลอย่างนั้น  จริงไหมครับคุณ...

 

หลังจากยูมิหาที่จอดรถได้แล้วก็เดินขึ้นบันไดไปชั้นสอง...โอ้..มีคนมานั่งรอกันเต็มเลยทำยังไงดีหนอเรา...ต้องตามบัตรคิวด้วย...แต่เรามีเวลาอยู่ทำเรื่องนี้จำกัด...

 

เดินไปเดินมาเหมือนเสือติดจั่นเลยคุณ...อยากถามคนในห้องก็หันหลังให้สายตาเขามองทีวีเพลิน ๆ เพราะยังไม่ถึงเวลาเปิดทำงานยังพักเที่ยงอยู่มั่ง...ดูนาฬิกา..เอ..มันเลยพักแล้วนี่นา...

  กำลังคิดอยู่มีคนในเดินขึ้นมา...สวัสดีครับคุณ...ผมมาต่อทะเบียน...เอารถมากี่คันคะ...

แหมดูผมเป็นอาเสี่ยไปซะแล้ว...คันเดียวครับ

 

ท่านไปตรงโน้นได้เลยคะ...น้ำใจงามจริงๆเมื่อยามเราถามเธอก็แนะนำดีครับ...ผมพึ่งรู้ว่ามีบริการสายด่วนต่อทะเบียนรถด้วย...เขาเขียนตรงนั้นว่า

...เลื่อนล้อต่อภาษี...คือเอารถเข้าจอดแล้วยื่นให้จ่ายเงินเหมือนขึ้นทางด่วนเลยครับ...เชยจริงเรา...ไม่ทันสมัยเอาเสียเลย..เกือบเสียเวลาไปครึ่งวัน...ฮา ๆ เอิก ๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#...เลื่อนล้อต่อภาษี...

หมายเลขบันทึก: 123376, เขียน: 30 Aug 2007 @ 11:28 (), แก้ไข: 19 Jun 2012 @ 16:16 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก


ความเห็น (4)

สวัสดีครับอาจารย์

  • เข้ามาครั้งแรกครับ
  • ผมไม่แน่ใจว่าอาจารย์เป็นเพื่อนกับ รศ.สุทธิชัย  ยังสุข  ที่ มน. หรือป่าว  ผมเป็นลูกศิษย์ท่าน และท่านเคยกล่าวถึงอาจารย์ ก่อนที่ผมจะมาอยู่ที่ปัตตานี
  • ผมอ่านงานหลายเล่มของอาจารย์ครับ  เพราะกำลังศึกษาเรื่องจริยธรรมการพัฒนา
  • โอกาสหน้าคงได้ขอความรู้จากอาจารย์อีกมากครับ

ขอบคุณครับ

น้องจิ ( จิราภรณ์ กาญจนสุพรรณ)
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ 

สมัยนี้เทคโนโลยีทันสมัย

ทุกๆสิ่งก้าวไกลไม่ยั้งหยุด

สิ่งเหล่านี้เป็นความคิดของมนุษย์

ความสามารถพิเศษสุดของบุคคล

แม้นวัตถุก้าวไกลไร้ขอบเขต

อินเตอร์เน็ตมีทุกที่ทุกแห่งหน

อยากให้มีคุณธรรมในใจตน

แต่ละคนพัฒนาใจไปพร้อมกัน

ในเรื่องนี้แสดงถึงน้ำใจหญิง

อันเป็นสิ่งน่าชื่นชมใช่เรื่องขัน

เราคนไทยมีน้ำใจให้แก่กัน

สิ่งสำคัญแบ่งปันเรื่องน้ำใจ

          * แวะมาเยี่ยมอาจารย์เจ้าค่ะ......สบายดีนะค่ะ มาแต่งกลอนด้วยเจ้าค่ะ ...หนูเป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---------> น้องจิ ^_^

สวัสดีครับ  ครับคุณ

P
 + ด้วยความยินดีที่ได้รู้จักกันทางนี้ครับ...
 + ผมเจอเพื่อนคนนี้ท้ายสุดเมื่อกลางตุลาปี2547ที่เชียงใหม่..หน้าอวบอิ่มเจ้าเนื้อเมียคงเลี้ยงดี..ฮา ๆ เอิก ๆ...เจอกันทีไรแยกกันไม่ค่อยได้...( คู่หู )
 เพื่อนกันครับผม...อ. สุทธิชัย  เป็นคนรักดี ขยัน  เข้ากับเจ้านายเก่ง...เป็นคนมีอนาคตไปไกล...คือไกลจากบ้านเกิด...ฮา ๆ เอิก ๆ...
 + อยู่สบายดีหรือที่ปัตตานี...
 + ขอบคุณครับ

สวัสดีครับ  คุณน้องจิ

ขอชื่นชมบทกลอนแต่งได้ดีครับ...

ด้วยคนเรามีใจเป็นหัวหน้า...

ส่วนกายาวาจามาทีหลัง...

อาภรณ์ห่มกายใจคือธัมมัง...

ไปถึงฝั่งฟากโน้นได้เพราะใจ...

สิ่งที่เธอเล่าความตามจิตคิด...

บอกมิ่งมิตรว่าโลกนี้ทันสมัย...

อยู่ดงดอนนอนริมเลเท่ห์เหลือใจ...

หวังสิ่งใดให้เธอได้ดั่งใจปอง...เอย. ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ