อย่าเสียใจไปเลยนะ.....คนดี

kmsabai

ในห้วงเวลา 3  วันที่ผ่านมาได้ร่วมรับรู้ประสบการณ์ความเจ็บปวดของเพื่อนร่วมโลกใบนี้  ทั้งหมดเป็นสตรีเพศ

 

ไม่ขอลงรายละเอียดมากนัก  แต่เพียงอยากเล่ามุมของ และความรู้สึกของตนเอง  ผ่านเรื่องราวของเขาเหล่านี้

เรื่องทั้งหมด  ไม่ต้องการทำให้เกิดความสูญเสีย  หรือว่าเสียหายต่อใคร  เพศใด 

        สิ่คนแรกต้องทำร้ายตนเองด้วยการกินยา  สารเคมี  จากปัญหาเรื่องราว  ความไม่ราบรื่นของชีวิตครอบครัว  และคู่ครอง  แต่โชคดีที่ทุกคน  ผ่านชีวิตตรงนั้นมาได้  ผ่านความตายที่เกือบพรากชีวิตพวกเธอ  ด้วยฝีมือเธอเอง   จากปัจจัยกระตุ้นคือคนที่เธอรัก

       ด้วยการได้ดูแล  ทำให้เราได้รับรู้เรื่องราว

      เรื่องราวเหล่านี้เกิดจากผู้ชาย  เช่นเดียวกับเรา

      เพราะธรรมชาติ  เพราะกิเลสที่ครอบงำเพศชายเรา

     ส่งผลให้เขาสร้างปัญหาให้กับใครบางคน คนที่เขาเคยรัก

 

   สิ่งที่ผมทำได้คือคำแนะนำ  และการให้การดูแลทางกาย  และการให้คำปรึกษาจากทีมจิตเวช  และติดตามอาการ  การคุยกับคนรอบข้าง เป้าหมายเพื่อให้เกิดการเรียนรู้  เข้าใจ  และมีชีวิตอยู่อย่างสันติ และคาดหวังว่ามันจะไม่เกิดปัญหาขึ้นอีก 

 

        หนึ่งคนต่อมาคือหญิงที่ต้องรับเชื้อโรค จากทีรักของเธอ  จากเพื่อนเพศเดียวกัน   เธอเล่าให้ฟังว่าครั้งนี้เป็นครั้งที่3 แล้ว  เธอก็ให้อภัยมาตลอดสองครั้งที่ผ่านมา   เธอเล่าว่าจริงๆแล้วเขามีเรื่องราวที่ทำผิดแล้วผิดอีกมากมาย  เหล้า  ยาเสพติด  ผู้หญิง  แต่เขาก็อภัยและอดทน  อดทนมานาน 18 ปี  เพื่อครอบครัว  เพื่อลูก  และความรักของเธอ

      

             เมื่อได้ยินเรื่องราว  ผมก็ให้การรักษา  ดูแลทางกาย  แต่ทางใจนั้นผมได้ให้เวลากับเคสนี้นานเกือบ25 นาที   เพื่อพูดคุย  ให้คำแนะนำ  และที่สำคัญที่สุดคือ  การรับฟัง  รับฟังและตอบคำถาม  บนความรู้สึกผิดหวังและเจ็บปวดครั้งที่ไม่รู้เท่าใดแล้ว

    

          หวังว่าคำแนะนำจากผมและทีมนั้นจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอได้  ได้ก้าวผ่านวิกฤติของชีวิตขณะนี้  ด้วยสีหน้าเธอที่แสดงความเข้มแข็ง  คำถามที่สำคัญสุดท้ายที่ผมถาม....   เธอตอบและส่ายหน้าด้วยความมั่นใจว่า.....ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน    เพียงแต่เธอบอกว่าจะไม่ยอมให้เรื่องนี้ผ่านไปเปล่าๆอีกแล้ว  อยากจะให้บทเรียนและการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น  กับสามีที่ยังเป็นคนที่เธอยังรักเสมอ  แม้ว่าตอนนี้จะเสียความรู้สึกที่ดีๆตรงนี้ไปก็ตาม

 

คนสุดท้ายเพื่อนไกล้ตัว  กับตัวน้อยเล็กๆ  ผมเพิ่งทราบวันนี้เอง  รู้สึกใจหายพอสมควร   กับการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของชีวิตของเธอ 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ธรรมทั้งปวง เป็นอนัตตา

คำสำคัญ (Tags)#เรื่องเล่า#ความรัก

หมายเลขบันทึก: 123182, เขียน: 29 Aug 2007 @ 21:42, แก้ไข, 11 Jun 2012 @ 03:43, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (10)

pa_daeng
เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 21:45
  • สวัสดีค่ะ อาจารย์
  • ชื่นใจแทนคนไข้ ที่มีคุณหมอที่ดีอย่างนี้ค่ะ
oviiphone
เขียนเมื่อ 30 Aug 2007 @ 09:08
  • ขอแก้นิดนึงค่ะ ไกล้ตัว เป็น ใกล้ตัว ค่ะ
  • ชื่นชมทีมงานและเป็นกำลังใจให้ด้วยคนค่ะ
  • คนที่ให้กำลังใจคนอื่นได้ขนาดนี้ จิตใจต้องเป็นคนที่เปี่ยมไปด้วยกำลังใจที่มากกว่าอีก

เนปาลี
เขียนเมื่อ 30 Aug 2007 @ 11:16
  • สวัสดีค่ะ คุณหมอ ..

เป็นกำลังใจให้คุณหมอได้ทำงานตรงนี้ให้ดีที่สุดค่ะ  และน่าชื่นใจแทนผู้หญิงเหล่านี้ที่มีคุณหมอคอยให้กำลังใจ

kmsabai
เขียนเมื่อ 30 Aug 2007 @ 11:32
สวัสดีครับพี่
P
     ขอบคุณมากๆครับ
     ถ้ามีคำแนะนำเพิ่มเติมอะไรก็ช่วยแนะนำได้นะครับ
    อาจจะมีประสบการณ์ที่เป็นประโยชน์กับคนที่เดินตามอยู่ครับ
kmsabai
เขียนเมื่อ 30 Aug 2007 @ 11:46
สวัสดีครับหนูแก่นจัง
P
    ขอบคุณมากๆครับ
    อืมต้องขอโทษด้วยครับ
   จริงๆ  ผมชอบเขียนตก + เขียนผิด  ทั้งนี้เพราะว่ามาจากการพิมพ์ ไม่ค่อยเก่ง  และพิมพ์สดๆนะครับ
    แต่ว่าจะพยามปรับปรุงให้ดียิ่งๆขึ้นครับ
  ขอบคุณครับผม  ^-^
อนิศรา
เขียนเมื่อ 30 Aug 2007 @ 11:56

          เข้ามาชื่นชมในตัวหมอค่ะ รักษาทั้งทางกายและทางใจด้วย

           ว่าแต่ว่า น่าเรียกอีกฝ่ายนึงมาคุยด้วยเนอะ เผื่อจะเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นบ้าง

ยุวนุช
เขียนเมื่อ 30 Aug 2007 @ 22:54

แม้ว่าคนไข้ของคุณหมอจะมีโรคภัยและมีทุกข์ โชคดีที่เขาเหล่านั้นยังมีคุณหมอที่รักษาด้วยหัวใจเมตตา การใฝ่ธรรมะและเพียรศึกษาปฏิบัติของคุณหมอนั้นได้แผ่ความชุ่มเย็นให้แก่คนผู้มีทุกข์ที่ได้เข้ามาใกล้ค่ะ

 

 สวัสดีค่ะ

 สังคมที่มีคุณหมอดูแล น่าอยู่ค่ะ ขอให้ทำดีต่อๆไป

Sasinand
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 16:26

สวัสดีค่ะ

คุณหมอรักษาคนไข้ด้วยใจนะคะ อ่านบันทึกของคุณหมอบ่อยๆ ชื่นชมด้วใจจริงค่ะ

คำแสนดอย
เขียนเมื่อ 12 Sep 2007 @ 13:23

สวัสดีค่ะคุณหมอ ขอเป็นกำลังใจในการทำงานเพื่อสังคม  ให้กับคุณหมอที่เปี่ยมด้วยเมตานะคะ บันทึกดีๆของคุณหมอ ได้ให้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่างค่ะ