พลันสายตาไปเห็น..หัวใจก็อ่อนยวบขึ้นมา

หลายวันมานี้ผู้เขียนมองไปตามถนนหนทางในกรุงเทพฯ แล้วพลัน ก็อ่อนยวบๆๆๆๆ ขึ้นมาทันทีค่ะ...ไม่ใช่เห็นหนุ่มหล่อนะคะ  แต่...เห็นสีเขียวของต้นไม้ค่ะ 

                                        

ผู้เขียนรู้สึกถึงความอ่อนหวานนุ่มนวลกำลังจะเกิดขึ้นในกรุงเทพฯ ค่ะ    ทั่วทุกหนแห่งเต็มไปด้วยสีเขียวของต้นไม้ที่เพิ่มมากขึ้นจนสังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงได้ชัดเจน ไม่ว่าจะสถานที่ทำงาน เกาะกลางถนน บนสะพานลอย  แม้กระทั่งป้ายรถเมลล์ค่ะที่ถูกแต่งแต้มไปด้วยสีเขียว  มองไปทางไหนก็รู้สึกสบายตา  อ่อนเบา อ่อนหวานขึ้นมาเลยค่ะ  ถึงแม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของผู้คนและการจราจรอันแสนคับคั่ง แต่รู้สึกถึงความสุขเล็กๆ ที่ซุกซ่อนตัวอยู่อีกซอกมุมหนึ่งค่อยๆ ปรากฎกายขึ้นมา  เหมือนกับต้นไม้ที่มีดอกสีสวยค่อยๆ แทรกตัวขึ้นมาจากรอยแตกของก้อนหินเพื่อมารอรับแสงอรุณ
ตอนนี้สีเขียวก็คงเข้าไปแต่งแต้มของหลายๆ คนให้รู้สึกแบบเดียวกับผู้เขียนแล้วล่ะค่ะ  อณูแห่งความอ่อนโยน อ่อนหวานคงจะแผ่ปกคลุมบดบังความสับสนอลหม่าน ความวุ่นวายได้ไม่มากก็น้อย
.....นี่แหละค่ะความสุขเล็กๆ ในกรุงเทพมหานคร