ไนแองการา

                                ผมได้มีโอกาสไปอบรมที่นครอ๊อตตาวา แคนาดา …..วันหยุดเขาขับรถพาไปเที่ยวที่โตรอนโตระยะทางขับรถ ๖ ชั่วโมง ….แล้วพาไปดูน้ำตกไนแองการา หลังจากดูหนังเกี่ยวกับความเชื่อเรื่องน้ำตกไนแองการาของชาวพื้นเมือง ที่โรงหนังไอแม็ค (ซึ่งตอนหลังเทปม้วนนั้นมีวางขายที่เมืองไทย) ก็ไปที่น้ำตก…. เห็นแล้วยอมรับว่าสวยจังเลยเคยเห็นแต่ในรูปถ่าย ลงจากรถอากาศหนาวจังหูมือเย็นเฉียบ… ยืนแลสาวๆ บ่าวๆ..ที่เดินผ่านไปมาก็แปลกหนวยตาดี เดินถ่ายรูปฝั่งแคนาดามั่ง ถ่ายไปฝั่งอเมริกาที่น้ำตกไหลลงมามั่ง แต่ไม่ได้ลงเรือเพราะวันนั้นลมแรง ถ่ายอยู่นานจนรู้สึกเย็นมากก็เลยเดินไปซื้อกาแฟร้อนมาถ้วยหนึ่ง ร้อนควันโชยคลุ้งเชียวแหละ แต่ถ้วยที่ถือไม่ร้อน เดินถืออยู่พักหนึงไม่ได้นึกไหรก็ยกมึกเต็มรัก…ฮ่ายๆๆๆๆ..พี่น้องเหอ..อย่าให้แหลงว่าพันพรือ…ลิ้นพอง.ยืนแน่ง.น้ำตาแล็ดเท่าแม็ดหัวครก..ไม่แหลง..ไม่ให้ใครรู้.. กินอาหารหรังไม่ได้ไป ๓ วัน ….จำจนตายหล่าวแหละน้องกาแฟไนแองการาผู้น่ารักเหอ………