ทุกๆวันที่ขับรถไปทำงานหรือต้องเดินทางไปไหน ก่อนเดินทางจะอ่านดุอาฮฺ(ขอพร)ทุกครั้ง เพราะเราไม่รู้เลยว่าอยู่บนถนนอะไรมันจะเกิดขึ้น ในขณะที่เราขับรถด้วยความระมัดระวัง เราขับช้า ขับชิดซ้าย และปฏิบัติตามกฏจราจรทุกอย่างแล้ว ก็ใช่ว่าจะปลอดภัย เพราะบนท้องถนนไม่ได้มีเพียงเราคนเดียวเท่านั้น

เราระมัดระวังดีแล้ว ก็อาจจะเป็นเหยื่อของความประมาทของคนอื่น คิดอีกทีก็ต้องทำใจยอมรับความไม่เป็นระบบ ระเบียบที่เกิดขึ้น ก็ต้องยอมรับหล่ะครับว่า ส่วนหนึ่งมันอยู่ที่ระบบการออกใบอนุญาตขับขี่หรือใบขับขี่ เพราะว่า กระบวนการออกใบขับขี่นั้น สั้นมาก แค่พอขับรถได้ และขับให้ได้ตามข้อสอบ 3 ใน 7 ข้อบังคับ ก็สอบผ่านแล้ว

น่าจะมีการปรับปรุงระบบการสอบใบขับขี่ให้เข้มงวดกว่านี้ เพื่อพิสูจน์ความพร้อม ของคนที่จะมาขับรถว่า ขับรถได้ และขับรถเป็น

แต่ที่สำคัญที่สุดคือการเคารพกติกาบนท้องถนนและจิตสำนึก การมีน้ำใจกันบนท้องถนน กติกากำหนดมาเพื่อให้ทุกคนปฏิบัติตาม เพื่อทุกคนจะได้มีบรรทัดฐาน มีเกณฑ์การตัดสินใจ มีกรอบให้เดินเหมือนๆ กัน ซึ่งถ้าทุกคนเคารพและปฏิบัติตาม มันก็จะลดปัญหา และความสูญเสีย

หลักใหญ่ใจความ ผมว่าอยู่ที่การเคารพและการยอมรับ "กติกา" ที่ได้วางไว้ ในต่างประเทศ เช่น สิงคโปร์ จากที่เคยสัมผัสช่วงที่ไปทำงานที่นั่น (บริษัทส่งไปทำงานแก้ปัญหาให้ office สาขาสิงคโปร์) จะเห็นว่า คนที่นั่นเขาจะเคารพในกติกาที่ได้วางไว้ และปฏิบัติตามกันอย่างเคร่งครัด ซึ่งมันเป็นเพราะเขามีรากฐานทางการศึกษาที่ดี และมีการบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด คนที่สิงคโปร์จะกลัวกับการทำผิดกฎหมายมาก เพราะว่า บทลงโทษนั้นรุนแรง และตำรวจก็เอาจริงด้วย

มีตัวอย่างหนึ่งที่ประทับใจ เกี่ยวกับ ชีวิตบนท้องถนนและความมีน้ำใจ และการเคารพกติกาของคนที่นั่น ผมกำลังยืนรอจังหวะให้รถว่าง เพื่อจะเดินข้ามถนนตรงทางม้าลาย เราเห็นว่ากำลังจะมีรถวิ่งมา ถ้าเดินข้ามไปคงไม่ทัน เลยยืนรอไว้ก่อน แต่ผิดคาด รถคนนั้นแทนที่จะรีบขับผ่านไปให้เร็ว เขากลับจอดรถเพื่อให้เราเดินข้ามไปก่อน ถ้าเป็นบ้านเราคงโดนคันหลังบีบแตรไล่แน่เลย

อยากให้ภาพแบบนี้เกิดในบ้านเราจัง อุบัติเหตุและภาพรถติดจะได้ลดลงไปบ้าง