บันทึกวาทะแห่งรัก (2) บางครั้งของความรัก ....

แผ่นดิน

(๑)   

 

 

บางครั้ง

 

การทุ่มเทใจรักใครสักคน

 

กลับกลาย

 

เป็นการทำร้ายใครอีกคน

 

ที่ทุ่มเทใจรักเรา

 

โดยปราศจากเงื่อนไขใด ๆ

(๒)    

บางครั้ง

 

หัวใจของคนเรา

 

เป็นดั่งห้องหับอันกว้างใหญ่

 

แต่มีบานประตู

 

ที่ปิดไว้อย่างมิดชิด

 

และความรัก

 

ก็ซ่อนตัวอยู่ในห้องนั้นอย่างเงียบ ๆ

    

(๓)

   

บางครั้ง

 

ความรัก -

 

มักย่องมาเคาะประตูหัวใจอย่างสุภาพ

 

และท่องเล่นในห้องหัวใจ

 

อย่างละมุน ละไม

 

แต่บางครั้ง

 

ความรัก

 

ก็ติดปีกโบยบิน

 

หนีหายไปทางหน้าต่าง

 

โดยปราศจากคำเอ่ยลา

(๔)   

 

บางครั้ง

 

ความรัก -

 

เป็นดั่งฝนแรกแห่งฤดู

 

ฉ่ำงาม  มีชีวิต ชีวา

 

แต่บางครั้ง

 

ความรัก -

 

เป็นดั่งพายุฝน

 

โหมซัดแรงและเร็ว

 

ทำเอาหัวใจ

 

บอบช้ำ ไร้ซึ่งชีวิต, ชีวา

    

แล้วท่านล่ะครับ,  บางครั้งความรักของท่านมีห้วงทำนองเป็นเช่นใดบ้าง ?

   

๒๔  สิงหาคม o

 

๒๑ .o  น.

 

บนรถทัวร์ชานชลาหมอชิต

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin

คำสำคัญ (Tags)#ความรัก#โลกและชีวิต#ลำนำ

หมายเลขบันทึก: 121984, เขียน: 25 Aug 2007 @ 13:38, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:03, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 31, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (31)

สวัสดีค่ะ น้องแผ่นดิน...

  • มีความรักกุ๊กกิ๊กกับเขาด้วยหรือคะ...น่ารักจริงๆค่ะ

สวัสดีค่ะ ครูแผ่นดิน ถิ่นสยามที่น่ารัก

            สบายดีนะค่ะ ตอนนี้หนูกำลังหารายละเอียดเกี่ยวกับ มหาวิทยาลัยมหาสารคามด้วยเจ้าค่ะ  เผื่อจะเข้าได้บ้าง คิคิ

             เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ โควต้าเข้ามาเยอะมากๆ สอบไม่ไหว แต่ไม่รู้จะติดหรือเปล่า  เข้ามาเยี่ยมเจ้าค่ะ

            ขอบคุณเจ้าค่ะ -------> น้องจิ ^_^

ศิลปินหมอชิต

นั่งรอรถ เขียนกลอน

นั่งบนรถ คิดกวี

ลงรถ บันทึกคำกลอนและบทกวี

ทำได้ยังไงครับ

สะ-มะ-นึก
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 16:27

สวัสดีครับคุณแผ่นดินP

  • คงไม่กล้าเปิดประตูใจให้ใครเข้ามาเดินเล่นหรอกครับ
  • กลัวมาเล่นแล้วติดใจ  ไม่ยอมออกไป ละแย่เลย..อิอิ
dejavu monmon
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 16:27
  • และบางครั้ง ความรักก็หายไปจากใจฉันเหลือเพียงความงุนงง...โอ ความรักเป็นไฉนหนอ :-) ความคือความไม่จริง ความรักคือความสุข ความรักสิ่งที่ไม่ได้ทำให้พ้นทุกข์จริง ความรักคือความชุ่มชื่น ... อะไรนี่ :-)
  • สวัสดียามพระอาทิตย์คล้อยลงสู่พื้นดินครับ ;-)

เห็นคุณครูแต่งกลอนถึงความรัก

พึงประจักษ์แก่จิตคิดสดใส

ครูแผ่นดินคือครูในดวงใจ

ขอฝากตัวเป็นศิษย์ไว้ในกมล

หนูอาจจะแต่งกลอนไม่ค่อยซึ้ง

อ่านอ่านไปรู้สึกอาจสับสน

ว่ากลอนหนูอ่านแล้วดูชอบกน

ต้องฝึกฝนอีกมากนักกวี

พยายามอยากเก่งเหมือนคุณครู

เป็นผู้รู้เรื่องกลอนแนววิถี

ทำประโยชน์เพื่อสังคมน่ายินดี

น้องจินี้ขอชื่นชมด้วยหัวใจ

           คิคิ มาแต่งกลอนบ้าง....มอบกลอนบทนี้ให้ครูแผ่นดินเจ้าค่ะ  อาจไม่ค่อยเพราะนะเจ้าค่ะ ...เพราะแต่งสดๆ 5555++ คิดยังไงก็พิมพ์ยังนั้น...ฝากเนื้อฝากตัวเป็นศิษย์ด้วยเจ้าค่ะ

            ขอบคุณเจ้าค่ะ -------> น้องจิ ^_^

pa_daeng
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 16:31
  • สวัสดีค่ะ อ.แผ่นดิน
  • นั่งรอรถแล้วคิดถึงใครรึป่าวคะ
  • ป้าแดง ยังไม่รู้จักเลยค่ะ ว่าห้วงทำนองความรักมันเป็นอย่างไรค่ะ :-))
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 16:44
  • เคยเป็นแบบนี้
  • แต่บางครั้ง

     

    ความรัก

     

    ก็ติดปีกโบยบิน

     

    หนีหายไปทางหน้าต่าง

     

    โดยปราศจากคำเอ่ยลา

  • แต่ทำใจได้ครับ
  • บางทีเขาอาจไม่ใช่ของเรา
  • ความรักไม่ใช่การครอบครองเนอะ
"JasmiN"
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 17:14

...บางครั้ง การทุ่มเทใจรักใครสักคน กลับกลาย เป็นการทำร้ายใครอีกคน ที่ทุ่มเทใจรักเรา โดยปราศจากเงื่อนไขใด ๆ...

      (..โดนใจหลาย ๆ ..ฮือๆๆ .-_-.)

            ...หากโลก ล้วนคู่รัก

               ...ร้ายคงจัก หมดสิ้นได้

                 ...เพลงรัก ดังก้องไกล

                   ...กลิ่นหอมกรุ่น ขจรขจาย...

             ...หากแต่นั่น คือความฝัน

               ...วันนี้ยัง เป็นฝันร้าย

                 ...รอวัน รักกลับกลาย

                   ...เป็นน้ำทิพย์ อิ่มเปรมใจ...

                                       "JasmiN"

หญ้าบัว
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 19:08
บางครั้ง... ความรัก - มักย่องมาเคาะประตูหัวใจอย่างสุภาพ.. แต่แล้ว.... ความรัก - ก็ติดปีกโบยบิน หนีหายไปทาง.... โดยปราศจากคำเอ่ยลา.... ....ทุกประสบการณ์..เป็นวัคซีน...ให้ชีวิตมีภูมิคุ้มกัน...
Handy
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 08:20

   ชีวิตนั้น สั้นนัก อย่าชักช้า
เอ่ยความจริง ออกมา เถิดหนุ่มสาว
การจะรัก ชอบกัน นั้นเรื่องยาว
เมื่อถึงคราว อย่าเก็บรัก ให้หนักใจ

   บอกความจริง ที่ในใจ ให้เขาจะรู้
แล้วติดตาม เฝ้าดู ได้ผลไหม
ทั้งคอยเสริม เติมสื่อรัก สลักใจ
เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ อย่าคิดทำ.

Handy
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 08:31

   แถมอีกนิดครับ

    ได้ยินคำ  ว่ารัก  ชักหนาวหนาว
ด้วยใจร้าว  ราญแยก  แตกสลาย
ทุ่มเทรัก  จากหัวใจ  ไปมากมาย
ผลสุดท้าย  ต้องแยกทาง  ห่างเหินกัน
     แต่รักใหม่  ที่ฉันมี  นั้นดีนัก
ด้วยเป็นรัก  ยิ่งใหญ่  ไม่แปรผัน
รักจะให้  รักกันได้  ทุกวี่วัน
รักจะแบ่ง  รักจะปัน  สิ่งดีงาม.

แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 22:04

สวัสดีครับ  อ.ติ๋ว

P

ในยามเหนื่อยล้า  ผมก็มักดูแลหัวใจของตนเองด้วยการเขียนเรื่องในทำนองนี้แหละครับ

แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 04:27

สวัสดีครับ  หนูจิ

P

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้มีเวลาในการยู่ในบล็อกเลย  จึงต้องขออภัยที่ตอบบันทึกล่าช้า  หรือแม้แต่การไม่ค่อยได้มีโอกาสไปเยี่ยมเยียนในบันทึก นะครับ

สำหรับในเรื่องการเรียนนะครับ, ขอให้ตั้งใจเรียน  ไม่ว่าเรียนที่ใด หรือสถาบันใดคุณค่าไม่แตกต่างกันนัก  ขึ้นอยู่กับเราเป็นที่ตั้ง

เชื่อว่า หนูจิ .. มีศักยภาพพอที่จะเรียนในสถาบันการศึกษาต่าง ๆ  ได้เป็นอย่างดี

เป็นกำลังใจให้นะครับง..สู้ ๆ

 

แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 04:31

สวัสดีครับ คุณหมอ

P

โดยปกติหากผมรู้สึกเหนื่อยและโศกเศร้า จะเป็นช่วงที่ผมสามารถนั่งนึกอะไรได้อย่างมากมาย  เสมือนการได้กลับเข้าไปอยู่กับตัวเองอย่างลึก ๆ  ถึงก้นบึ้ง  และนั่นคือการสามารถที่จะกลั่นความรู้สึกออกมาเป็นลำนำได้ ...

บ่อยครั้งที่อยู่ระหว่างการเดินทาง,  ผมมักที่จะแต่งกลอนสด ๆ ไว้ในหัวสมอง   จากนั้นก็บันทึกเป็นลายลักษณ์

ระยะหลังเขียนในโน้ตบุ๊คเลยก็บ่อย,  หรือไม่ก็เขียนใส่กระดาษคร่าว ๆ ไว้ก็มาก

ขอบคุณครับ -

แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 04:35

สวัสดีครับ พี่สมนึก

P

ฟังดูไม่ธรรมดาเลยนะพี่เรา ..

  • คงไม่กล้าเปิดประตูใจให้ใครเข้ามาเดินเล่นหรอกครับ
  • กลัวมาเล่นแล้วติดใจ  ไม่ยอมออกไป ละแย่เลย
  • ...

    แต่ก็เชื่อครับ....

    คนบริหารเสน่ห์ได้ดีอย่างมีสมนึก  ใคร ๆ ก็รัก  ใคร ๆ ก็หลง ...อิอิ (จริงไหมครับ ครูอ้อย)

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 04:45

    สวัสดีครับ

    P

    ขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงที่มาช่วยเติมเต็มมุมมองอันเป็นปรากฏการณ์ของความรัก

    และจะว่าไปแล้ว  ความรักก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์  บางครั้งก็ง่ายต่อการเข้าใจแต่บางครั้งก็ยากยิ่งต่อการเข้าใจ ...

    เรื่องที่ผมเขียนนั้น,   ส่วนหนึ่งจึงพยายามสะท้อนมิติความรักในสองลักษณะเสมอ  คล้ายกับกำลังจะบอกว่า  ความรักเป็นเหมือนเหรียญที่มีสองด้าน ...

    ...

    ขอบพระคุณครับ

     

    เมตตา
    เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 04:46

    แท้จริงแล้ว ...ความรักอยู่ในความคิดของเรา...อีกคนจะรู้ด้วยหรือเปล่า...นาน..นาน เจ้ารักในใจเธอและฉันจึงจะดิ้น...จังหวะเดียวกัน...มองตากันก็ซึ้งสักที....

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 20:01

    สวัสดีครับ  ลูกศิษย์ ..คนเก่ง

    P
    ....

    เปิดบ้านรับลูกศิษย์คนใหม่

    มาเรียนรู้ความเป็นไทยในอักษร

    ดื่มเสพ - กาพย์กลอน

    ยืนหยัด,  สื่อสะท้อนวิถีไทย

    ....

    เอาไว้คุณครูสมองผ่องใสเมื่อไหร่จะมาแต่งกลอนชดเชยให้แล้วกันนะครับ ....

     

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 20:03

    สวัสดีครับ  ป้าแดง

    P
    • สำหรับผมแล้ว,,,คิดถึงบ้าน... มากที่สุดครับ
    • ไปไหนไกลทีละหลายวันไม่ได้ ...
    • อาการคิดถึงบ้านก็มีอันกำเริบหนัก ...
    • ผมเชื่อเหลือเกินครับว่า  ป้าแดง... ไม่เคยร้างความรัก ...
    • ซึ่งหมายถึง  การเป็นที่รักของคนรอบข้าง ครับ -
    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 20:06

    สวัสดีครับ  อ.ขจิต..

    P
    • เมื่อความรักเคาะประตูห้องเราแล้ว
    • อย่าลืมรีบฉุดดึงเข้าห้อง
    • ลงกลอนแน่นหนาทั้งประตู , หน้าต่าง
    • ให้มันรู้ไปว่าจะหนีออกไปทางไหนกัน
    • ปล่อยให้ตายทั้งเป็น ..เลยดีไหมครับ .. อิอิ
    • .....
    • พานพบ ..จากพราก
    • คือ คำบอกกล่าวอันเป็นอมตะของ "ความรัก" ...
    • ผมเชื่อเช่นนั้นครับ -
    paew
    เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 20:13
    มาดื่มด่ำความรักค่ะ ... ได้รับความรักมากๆ นี่ มีอิ่มมั้ยค่ะ
    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 31 Aug 2007 @ 08:43

    สวัสดีครับ

    P

    ...บางครั้ง การทุ่มเทใจรักใครสักคน กลับกลาย เป็นการทำร้ายใครอีกคน ที่ทุ่มเทใจรักเรา โดยปราศจากเงื่อนไขใด ๆ...

          (..โดนใจหลาย ๆ ..ฮือๆๆ .-_-.)

    ....

     

    นั่นนะสิครับ, ..

    ลองหันมารักคนที่รักเราดูบ้างไหม...

    เพราะความรัก บางครั้งก็เริ่มต้นจากการไม่รัก แต่สุดท้ายก็รักแบบหมดใจได้เหมือนกัน..

     

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 31 Aug 2007 @ 16:48

    สวัสดีครับ...

    P
    ทุกประสบการณ์..เป็นวัคซีน...ให้ชีวิตมีภูมิคุ้มกัน...
    ....

    ผมเองก็เชื่อและเห็นด้วยในประเด็นเดียวกันนี้  ซึ่งหมายถึง  ไม่ว่าสุข หรือทุกข์ย่อม  ล้วนเป็นประสบการณ์ที่ดีแก่ชีวิต ,  เป็นวัคซีนให้ชีวิตได้มีภูมิต้านทานต่อโลกและชีวิตได้เป็นอย่างดี

    ขอบคุณนะครับ,  และขออภัยที่ตอบบันทึกล่าช้า ..

     

    "JasmiN"
    เขียนเมื่อ 31 Aug 2007 @ 21:13

        สวัสดีค่ะ..ท่านพี่ แผ่นดิน P 

      ...ลองหันมารักคนที่รักเราดูบ้างไหม...เพราะความรัก บางครั้งก็เริ่มต้นจากการไม่รัก แต่สุดท้ายก็รักแบบหมดใจได้เหมือนกัน..

         ... การทำใจให้รักคนที่เราไม่ได้รัก ..ก็เป็นอีก หนึ่งความเจ็บปวด...

         ...และ การรักคนที่เค้าไม่ได้รักเรา เจ็บปวดยิ่งกว่า...

         ... สรุปแล้ว..รู้จัก รักตัวเอง.. อาจทำให้ ความเจ็บปวด คลี่คลายลงได้บ้าง...ไม่มากก็น้อย ..ใช่ป่ะค่ะ ท่านพี่แผ่นดิน...

          .-_-.   แง ๆๆๆๆๆๆ

                                       "JasmiN"

    paleeyon
    เขียนเมื่อ 31 Aug 2007 @ 21:44

    กำปงธมระทมจิตด้วยคิดถึง

    คนที่ซึ่งเฝ้าภักดีไม่มีหาย

    คงต้องโศกระทมเศร้ามิรู้วาย

    เหตุเพราะชายคนเขลาไม่นำพา

    พิรุณหลั่งฟ้าอาดูร

    รามสูรพิโรธไล่เมขลา

    กึกก้องฟ้าคำรามถึงพสุธา

    หลั่งน้ำตากับฟ้าเถิดหนานาง

    กำปงธม วันฟ้าพิโรธ

    มิถุนายน 50

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 31 Aug 2007 @ 22:20

    สวัสดีครับ

    P

    ได้อ่านกลอนอาจารย์ครั้งใด  อดนึกถึงนักกลอนในอดีตไม่ได้  เคร่งครัดฉันทลักษณ์อย่างน่านับถือ  ... และไม่วายที่จะส่งสารทางความคิดที่กระจ่างชัด

    รวมถึงการบอกเตือนสติอย่างน่าประทับใจ ดังว่า

    ชีวิตนั้น สั้นนัก อย่าชักช้า
    เอ่ยความจริง ออกมา เถิดหนุ่มสาว

    ขอบพระคุณครับ

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 31 Aug 2007 @ 22:24

    สวัสดีครับ

    P

    นาน..นาน เจ้ารักในใจเธอและฉันจึงจะดิ้น...จังหวะเดียวกัน

    ผมชอบคำเหล่านี้จังครับ..  และถือโอกาสที่จะนำบทกวีของนักเขียนท่านหนึ่งมาฝาก  ...ซึ่งที่จริงก็นำมาแสดงไว้ในบันทึกต่าง ๆ บ้างแล้ว คือ

     

    ฉันเข้าใจเธอบ้างในบางสิ่ง

    สิ่งทุกสิ่งก็ดูจะมีค่า

    เธอเข้าใจฉันบ้าง บางเวลา

    เวลาทุกเวลาก็ดูจะเบิกบาน

    .....

    ถ้าท่องจำไม่ผิด.. ก็ประมาณนี้แลหะครับ

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 31 Aug 2007 @ 22:26

    สวัสดีครับ อ.แป๋ว

    P

    ผมเข้าใจเอาเองว่า "ความรัก"  ไม่รู้จบ แต่ก็ "อิ่ม" ...

    ขอบพระคุณครับ -

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 01 Sep 2007 @ 08:03

    สวัสดีครับ

    P
    การทำใจให้รักคนที่เราไม่ได้รัก ..ก็เป็นอีก หนึ่งความเจ็บปวด...

    และ การรักคนที่เค้าไม่ได้รักเรา เจ็บปวดยิ่งกว่า...

    สรุปแล้ว..รู้จัก รักตัวเอง.. อาจทำให้ ความเจ็บปวด คลี่คลายลงได้บ้าง...ไม่มากก็น้อย ..ใช่ป่ะค่ะ ท่านพี่แผ่นดิน

    ผมเห็นด้วยทุกประการเลยครับ...

    เพียงแต่อยากให้รู้ว่า  ไม่ว่าสิ่งใดก็ล้วนมีสองมุมและสองด้านเสมอ ... ไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่อง  ความรัก !

    ....

    ขอบคุณครับ

    แผ่นดิน
    เขียนเมื่อ 01 Sep 2007 @ 08:06

    สวัสดีครับ

    P

    พิรุณหลั่งฟ้าอาดูร

    รามสูรพิโรธไล่เมขลา

    กึกก้องฟ้าคำรามถึงพสุธา

    หลั่งน้ำตากับฟ้าเถิดหนานาง

    ....

    เขียนกลอนได้อย่างน่าประทับใจ  ผูกโยงไปถึงเรื่องราววรรณคดี, เรื่องเล่าอันเป็นมุขปาฐะได้อย่างงดงาม

    ความคิดถึงเป็นส่วนหนึ่งของความรัก   แต่บางครั้งความคิดถึงก็ทำให้คนเราร้อนรนและหม่นเศร้าไปบ้าง  แต่ทั้งปวงก็คือส่วนหนึ่งของความรักด้วยกันทั้งสิ้น

    ขอบคุณครับ