คิดว่าจะเขียนเรื่องนี้หลายวันแล้ว แต่ภารกิจมากมายเสียเหลือเกิน เลยต้องค้างมาเขียนในวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่คงไม่ล่าเกินไป เพราะได้ทำตามใจเรียกร้องแล้ว
เมื่อหลายวันก่อนนี้ รู้สึกว่าจะเป็น....วันที่ 22 ที่ผ่านมา
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจที่ได้สวมหัวโขนอันได้รับมอบหมาย..... แบบหนักใจและหนักสมองแล้ว
คิดว่า...โชคร้ายก็แล้วกันที่ได้มาพบโจทย์แบบนี้เข้า
แต่ก็ไม่ได้สิ้นหวังไปเสียหมดทุกหนทาง เพราะยังเหลือความโชคดีไว้ให้ได้พบบ้าง ก็คือ....ครูอ้อยได้พบ เพื่อนรุ่นน้อง ที่น่ารัก.....
เธอเป็นรุ่นน้องของครูอ้อย ที่คิดว่า...จะเหมือนกับครูอ้อยในหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องการทำงานและอุปนิสัยใจคอ
เพราะความเก่งและโชคดีของเธอ ในวันนี้ เราจึงได้มาฉลองกันริมถนน...ในซอยข้างๆโรงเรียนที่ครูอ้อยไปนี่ล่ะค่ะ
|
ว้าว ...เก่งจัง น้องจิอยากเก่งภาษาอังกฤษบ้างจังเลยเจ้าค่ะ ...แต่ก็ยังไม่เอาไหนเลย แหะๆๆ
พูดไทยยังไม่ชัดเลย 5555+++.....เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ
ขอแสดงความยินดีด้วย และขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพเจ้าค่ะ...สู้ๆๆๆๆ....ซื้อขนมที่อเมริกาฝากน้องจิบ้างนะเจ้าค่ะ...
ขอบคุณเจ้าค่ะ ----> คิดถึงครูอ้อย----> น้องจิ ^_^
เมื่อเราสร้างตัวและเป็นคนที่โชคดีแล้ว
เราก็มีหน้าที่..จะต้องสร้างคนอื่น ให้โชคดีเหมือนเรา
เพื่อให้เขาสร้างคนอื่นๆ..ต่อๆไปค่ะ
องค์กร จะได้เจริญก้าวหน้า
ประเทศชาติ..จะได้เจริญรุ่งเรืองค่ะ
สวัสดีค่ะน้องจิ..นางสาว จิราภรณ์ น้องจิ กาญจนสุพรรณ
ขอบคุณค่ะที่เข้ามาทักทาย
เข้ามาชื่นชมกับความคิดที่สมกับเป็นแบบอย่างที่ดีค่ะ....ครูอ้อย
คิดถึงครูอ้อยเสมอ.....ติ๋ว.
สวัสดีค่ะน้องอุบล...อุบล จ๋วงพานิช
รักและคิดถึงค่ะ
สวัสดค่ะตุณติ๋ว.....นาง กฤษณา สำเร็จ
รักและคิดถึงเสมอค่ะ