สวัสดีครับทุกท่าน

         สบายดีกันทุกคนนะครับ ผมเองยุ่งมากครับช่วงนี้ เจอบทความหนึ่งในเมล์ส่งต่อ เลยเอามาฝากให้อ่านกันเป็นข้อคิดครับ

                        ชายคนหนึ่งเพิ่งจะมาพูดได้ตอนอายุ 4 ขวบ
                        ชายคนนั้น...เพิ่งจะมาอ่านหนังสือออกตอนอายุ 8 ขวบ
                        ชายคนนั้น...เคยถูกไล่ออกจากโรงเรียน
                        ชายคนนั้น...เคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนอาชีวะแห่งซูริค
                        ชายคนนั้น...เคยถูกอาจารย์ระบุว่า
                        "สมองช้า ไม่ชอบสังคมและล่องลอยอยู่ในความฝันอันโง่เขลาของตัว เองตลอดเวลา"
                        ชายคนนั้น...ชื่อ "อัลเบิร์ต ไอสไตน์" บิดาแห่งปรมาณู


                        ชายคนหนึ่งเคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนเตรียมทหารเวสต์พอ ยต์
                        ชายคนนั้น...ลองสมัครใหม่ดูอีกที
                        ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอีกครั้ง
                        ชายคนนั้น...พยายามเป็นครั้งที่สาม
                        ชายคนนั้น...ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียน
                        ชายคนนั้น...ได้เป็นทหารสมใจ
                        ชายคนนั้น...เข้าไปอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์สงครามโลก ครั้งที่สองได้สำเร็จ
                        ชายคนนั้น...ชื่อ "นายพล ดักลาส แมคอาเธอร์" ผู้พิชิตแปซิฟิคแห่งสงครามโลกครั้งที่สอง


                        ชายกลุ่มหนึ่ง...เป็นนักดนตรี
                        ชายกลุ่มนั้น...เคยถูกปฎิเสธจากผุ้บริหารคนหนึ่งจากบ ริษัทเดคคาเรคคอร์ติ้ง
                        ชายกลุ่มนั้น...ถูกปฎิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า "เราไม่ชอบเสียงเพลงของพวกเขา
                        และกลุ่มนักดนตรีที่เล่นกีตาร์กำลังจะหมดสมัยแล้ว"
                        ชายกลุ่มนั้น...มีนามว่า "เดอะ บีเทิลส์" สี่เต่าทองแห่งตำนาน


                        ชายคนหนึ่ง...เป็นนักกีฬา
                        ชายคนนั้น...เล่นบาสเกตบอลให้กับทีมโรงเรียนมัธยม
                        ชายคนนั้น...เคยถูกคัดออกจากทีมโรงเรียน
                        ชายคนนั้น...ชื่อ "ไมเคิล จอร์แดน" หนึ่งในนักกีฬาบาสเกตบอลที่ทำเงินมากที่สุดในโลก


                        ชายคนหนึ่ง...เป็นนักแต่งเพลงชาวเยอรมัน
                        ชายคนนั้น...สูญเสียความสามารถในการฟังลงเรื่อยๆ
                        ชายคนนั้น...หูหนวกสนิทเมื่อมีอายุได้ 46 ปี
                        ชายคนนั้น...ได้ใช้ช่วงเวลาบั้นปลายชีวิตประพันธ์เพล งที่ยอดเยี่ยมที่สุด
                        ชายคนนั้น...ชื่อ "ลุดวิก ฟาน บีโธเฟน" นักประพันธ์เพลงชื่อก้องโลก


                        ชายคนหนึ่งสอบตกประถม 6
                        ชายคนนั้น...เคยมีชีวิตที่พ่ายแพ้และล้มเหลวมาตลอด
                        ชายคนนั้น...ล้วนทำประโยชน์ครั้งใหญ่ๆเมื่อเขากลายเป ็นผู้สูงอายุแล้ว
                        ชายคนนั้น...ได้เป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษเมื่ออายุ 62 ปี
                        ชายคนนั้น...ชื่อ "วินสตัน เชอร์ชิล" อดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษ


                        ชายคนหนึ่งเรียนปริญญาตรี
                        ชายคนนั้น...เคยถูกจัดให้เป็นแค่นักศึกษาระดับกลางเท ่านั้น
                        ชายคนนั้น...เคยสอบได้อันดับที่ 15 จากนักศึกษา 22 คนในวิชาเคมี
                        ชายคนนั้น...ชื่อ "หลุยส์ ปาสเตอร์"


                        ชายคนหนึ่งเป็นนักร้อง
                        ชายคนนั้น...เคยถูกผู้จัดการของ แกรนด์โอเลโอเพรย์ไล่ออก
                        ชายคนนั้น...เคยโดนดูถูกว่า "แกมันไปไม่ถึงไหนเลย แกควรกลับไปขับรถบรรทุกมากกว่า"
                        ชายคนนั้น...ชื่อ "เอลวิส เพรสลีย์"


                        หญิงคนหนึ่งเป็นนางแบบผู้เปี่ยมไปด้วยความหวัง
                        หญิงคนนั้น...ทำงานให้กับบริษัทบลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจ นซี่
                        หญิงคนนั้น...เคยโดนผู้อำนวยการบริษัท บลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่ดูถูกว่า
                        "เธอควรไปเรียนด้านเลขาฯ หรือไม่ก็แต่งงานเสียดีกว่า"
                        หญิงคนนั้น...ชื่อ นอร์มา จีน เบเกอร์ หรือที่รู้จักกันในนาม "มาริลีน มอนโร" นั่นเอง


                        ชายคนหนึ่ง หลงใหลวิชาการเงินอย่างมาก
                        ชายคนนั้น...ยื่นใบสมัครกับมหาวิทยาลัยธุรกิจฮาวาร์ด อันเลื่องชื่อ
                        ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธในเวลาต่อมา
                        ชายคนนั้น...ไม่ยอมแพ้ เดินหน้าเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธุรกิจโคลัมเบีย
                        ชายคนนั้น...สำเร็จการศึกษา
                        ชายคนนั้น...ปัจจุบันมีสินทรัพย์รวมกว่า 44,000 ล้านเหรียญสหรัฐ จากเงินลงทุนเพียง 100 เหรียญสหรัฐ
                        ชายคนนั้น...ชื่อ "วอเรน บัฟเฟตต์" นักลงทุนอัจฉริยะ อภิมหาเศรษฐีอันดับสองของโลก


                        ชายคนหนึ่ง หลงใหลในคอมพิวเตอร์อย่างมาก
                        ชายคนนั้น...ชอบหมกตัวกับคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ
                        ชายคนนั้น...ถูกเพื่อนมองว่า "สกปรก - บ้าคอมพิวเตอร์"
                        ชายคนนั้น...เคยเสนอซอฟแวร์ระบบให้กับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์
                        ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอย่างไม่ใยดี
                        ชายคนนั้น...ปัจจุบันคือผู้ให้การช่วยเหลือด้านเงินท ุนกับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์
                        ชายคนนั้น...เคยถูก ไอบีเอ็ม มองว่า "แค่เด็ก"
                        ชายคนนั้น...ปัจจุบันเป็นผู้นำบริษัทซอฟแวร์ที่ทรงอิ ทธิพลมากที่สุดในโลก
                        ชายคนนั้น...ชื่อ วิลเลี่ ยม เฮนรี่ เกตส์ ที่สาม หรือที่รู้จักกันในนาม "บิลล์ เกตส์" ผู้ก่อตั้งไมโครซอฟต์ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก ผู้ถือครองสินทรัพย์กว่า 46,000 ล้านเหรียญ



                        ผมเชื่อว่าทุกคนเคยแพ้ ผมเชื่อว่าทุกคนเคยล้มเหลว

                        แต่คนแพ้ไม่ใช่คนที่ล้มเหลว

                        คนล้มเหลวคือ...คนที่ล้มเลิกต่างหาก   

 การถูกปฏิเสธไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นยาชูกำลังต่างหาก

แล้วหากมองถึงคนไทยบ้างหล่ะครับ มีหลายๆ ท่านที่เจอกรณีแบบตัวอย่างข้างบนนี้ ลองยกตัวอย่างกันดูนะครับ ที่น่าเอาเป็นตัวอย่างในสังคมไทยนะครับ ผมจะยกตัวอย่างก่อนเลยซักคนครับ

  • นายดาบตำรวจท่านหนึ่งที่เคยมีชาวบ้านมองว่าท่านเป็นคนบ้า

  • เป็นคนบ้าที่ปลูกต้นไม้ โดยไม่สนใจว่าเป็นที่ของใคร ข้างถนน ทุ่งนา และอื่นๆ

  • ทั้งชีวิต บ้า และทุ่มเทในการปลูกต้นไม้ รวมแล้วกว่าสองล้านต้น ในเวลา 20 ปี

  • ปลูกต้นไม้ด้วยใจ โดยไม่หวังผลตอบแทน

  • ท่านผู้นั้น คือ ดาบตำรวจ วิชัย สุริยุทธ ปราชญ์ชาวบ้านที่น่าเคารพชื่นชม ในหัวใจผมอีกคนหนึ่ง...(รับรู้สัมผัสผ่านทางทีวี ขอบอกว่าประทับใจมากๆ ครับ)

  • 200













<ul>

  • อ่านข้อมูลที่น่าประทับใจได้ที่ http://www.thaiembassy.jp/rte0/content/view/288/47/

  • และยังมีอีกหลายๆ ท่านครับ

    • </ul><h4>ลองช่วยๆ ยกตัวอย่างกันดูนะครับ</h4><h4>ขอบคุณมากครับ</h4><h4>เม้ง สมพร     </h4>