ดิฉันเขียนบันทึกนี้เมื่อตะกี้ไว้ที่ http://learners.in.th/blog/littleday ตั้งใจไว้ให้นักศึกษาได้อ่าน แต่ว่าแล้วก็อยากนำมาบันทึกไว้ใน GotoKnow ด้วยค่ะ เพื่อเป็นแนวทางให้ครูบาอาจารย์แต่ละท่านที่คิดอยากจะช่วยกันมารณรงค์เรื่องชุดนักศึกษา จะได้มาช่วยกันคิดกันเปลี่ยนความคิดของเด็กๆ ของเราที่นับวันจะแย่ลงทุกวัน

จากบันทึก http://learners.in.th/blog/littleday/62697

หมายเหตุ: ที่ต้องยกขึ้นมาทั้งข้อความเพราะการเข้าใช้ learners.in.th อาจช้าค่ะ

..................

ชุดนักศึกษาคือสื่อแห่งความเป็นผู้นำ ไม่ใช่ผู้นำด้านแฟชั่นคับติ้วอันตรายทางเพศ หากแต่เป็นผู้นำแห่งการเรียนรู้ที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ

ดิฉันอยากให้ดูนักเรียนนักศึกษาของแอฟริกาใต้ในโครงการ Buidling a dream - Oprah Winfrey Leadership Academy for Girls

http://www2.oprah.com/omagazine/200701/omag_200701_academy_350_108.jhtml

 

ภาพจาก Oprah.com

คุณจะได้เห็น ความยากลำบากของเด็กนักเรียนที่แต่ก่อนไม่เคยมีชุดนักศึกษาใส่ ไม่มีหนังสือเรียน ไม่มีคอมพิวเตอร์ใช้

แล้ววันหนึ่งวันที่เขาได้ใส่ชุดนักศึกษา ความภูมิใจของการเป็นความหวังในการพัฒนาประเทศด้วยการศึกษามาพร้อมกับเสื้อชุดนักศึกษาของเขา

................

แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับแตกต่างอย่างสิ้นเชิงในสังคมที่ดิฉันเห็นอยู่ทุกวัน ชุดนักศึกษาบางคับติ้วสั้นเต่อผ่าหน้าผ่าหลัง มีให้เห็นทุกวัน ยิ่งถ้าขับมอเตอร์ไซต์ยิ่งไม่น่าดูเอาเลย

 

ภาพจาก Sanook.com

และอ่านความคิดเห็นของผู้ขายและนักศึกษาบางส่วนได้ที่นี่

(http://news.sanook.com/scoop/scoop_67684.php)

ส่วนใหญ่แล้ว นักศึกษาไทยชอบเปรียบเทียบตนเองกับคนที่เด่นกว่า แล้วก็อยากเป็นอยากได้อยากมีอย่างเขาบ้าง

ทำไมไม่หันไปมองคนที่ด้อยกว่าค่ะ คุณจะรู้สึกว่าตนเองนั้นมีคุณค่ากับสังคมอีกมาก

คุณได้มีโอกาสเรียนมหาวิทยาลัย ถือเป็นความหวังเป็นทรัพยากรบุคคลของประเทศชาติ

ก่อนใส่ชุดนักศึกษา คิดสักนิดว่า เงินทุกบาททุกสตางค์นั้นหายากนัก พ่อแม่ต้องทำงานหนักแค่ไหน นักศึกษาต้องเรียนหนักแค่ไหน

คุ้มแล้วหรือ ที่ต้องมาแต่งตัวคับติ้วเป็นอันตรายเป็นต้นเหตุของอาชญากรรมทางเพศ