แนวโน้มเห็ดป่า เห็ดพิษ มาแรง วิถีชีวิต การกินของชาวบ้านที่ต้องเปลี่ยนไป
วันนี้เห็นเพื่อนครูเอาลูก ( 2 ขวบ ) มาเลี้ยงเองที่โรงเรียนครูแอนถามเขาว่าพี่เลี้ยงหายไปไหน ....คุณครูตอบว่าพี่เลี้ยงแพ้เห็ดป่า..ฟังแล้วนึกถึงตัวเองที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์แพ้เห็ดมาเมื่อ 2 คืนก่อน มันทรมานมากเลย
วันนี้ก็เลยขอแวะไปเยี่ยมถามไถ่อาการ ยังนอนซมอยู่ในห้อง ซูบไปมากเหมือนกัน เพราะน้องเขาเป็นคนค่อนข้างสมบูรณ์ ท่าทางอิดโรย เพราะเสียน้ำ ท้องร่วงทั้งคืน อาเจียน ออกหมด แต่อาการของครูแอนนี่ตาลาย น้ำลายออกตลอดเวลา เฮ้อ...เห็ดหนอเห็ด....น้องบอกว่าไปเก็บในป่าบนดอย ด้วยตัวเอง และรู้ด้วยว่าเห็ดนี้กินได้ และเคยกินมาตลอดไม่เคยเกิดอาการนี้เลย ....
ตอนบ่ายสังเกตเห็นนักเรียน 2 คน มือกุมท้อง บ่นปวดท้อง ลาย เลยสันนิษฐานในใจ กินเห็ดแน่เลย มันก็จริงอย่างที่คิด เด็ก ๆ กินเห็ดป่าที่พ่อแม่ไปเก็บบนดอย ที่กำลังผุดออก เต็มป่าท้าฝนที่ตกกระหน่ำลงมาทุกวัน ต้องแจ้งเตือนนักเรียนกันยกใหญ่ ฝากเตือนผู้ปกครองด้วย แต่ส่วนใหญ่ก็จะบอกว่ากินมานานไม่เป็นอะไรหรอก ครูแอนก็ขอภาวนาให้ชาวบ้านโชคดี ไม่เจอพิษของเจ้าเห็ดตัวร้ายเหมือนครูแอน
ตอนนี้ครูแอนก็ไม่ทราบเหมือนกัน ว่าเห็ดป่า หรือ ของป่าที่ชาวบ้านเคยกินมาตั้งแต่สมัยปู่ย่าตายาย ที่เป็นวัฒนธรรมการกินอาหารป่า วิถีชีวิตชาวบ้านในอนาคต จะต้องเสี่ยงกับชีวิตอย่างนี้หรือไม่ ไม่ว่าจะกินอะไรก็ต้องระวังไปหมดซะทุกอย่าง
ที่สำคัญเราต้องดูแลตัวเองให้ดี ไม่ว่ากินอะไรถ้าเราไม่เคยกินหรือไม่แน่ใจในความปลอดภัย ก็อย่ากินดีกว่าค่ะ
เดี๋ยวนี้อันตรายในการรับประทานของป่ามีมากขึ้นเรื่อยๆ อยากจะให้คนที่ชอบทานของป่าระวังอันตรายในส่วนนี้มากๆด้วย เพราะถ้าพลาด นั่นหมายถึงชีวิต
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขจิต ฝอยทอง
ขอบคุณค่ะ