ทุกคนจะสนุก และเฝ้ารอคอย

    เช้านี้ ตี3 ลุกไปตลาดกับ อาจารย์หงและน้องๆทีมงานเด็กรักป่าและทีมพี่เลี้ยงชาวฮ่องกง  ไม่ได้ชวน อ.ขจิต ซึ่งเป็นล่ามแปลไปด้วยเพราะเหนื่อยมากแล้ว เราก็ไปกับผู้รู้เรื่องอาหารอย่าง น้ององุ่น

    ขาไปนี่ฉันหลับอยู่หลังรถ ขากลับไม่หลับ เลยคุยกัน มีประเด็นที่น่าสนใจที่ อาจารย์หง พูดว่า  " เด็กฮ่องกง ถูกเลี้ยงมาอย่างสบาย ไม่ค่อยได้เรียนรู้กับธรรมชาติที่แท้จริง "

      รูปนี้ กลุ่มนักเรียนฮ่องกงไปเที่ยวที่ จ. พระนครศรีอยุธยา ก่อนที่จะมาที่เด็กรักป่า จ.สุรินทร์

      ....สภาพแวดล้อมต่างกันคนต่างกัน อาจารย์หง จาก The Chinese University  of Hong Kong ก็พยายามที่จะพาเยาวชนของประเทศมาเรียนรู้ซึมซับสิ่งที่แตกต่าง

         กิจกรรมจะแบ่งเป็นสองช่วง  ช่วงแรก เป็นการรู้จักกันและกัน เรียนรู้วิถีแห่งชนบท ที่สัมพันธ์กับมนุษย์  เรียนรู้ความเป็นอยู่ที่แตกต่าง

ความเชื่อ ความศรัทธา   ช่วงที่สอง ไปที่เขาใหญ่ เรียนรู้ว่า เราก็เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติและจักรวาลนี้

             

      ภาคเช้าวันแรกที่เด็กรักป่า นอกจากแนะนำชุมชนและกิจกรรมความเป็นมาของเด็กรักป่าคร่าวๆ ก็มารู้จักกัน

     

       เด็กฮ่องกง บางคนกลัวแมวมาก ถ้าแมวอยู่ร่วมโต๊ะ เธอก็จะออกมายืนห่างๆ  แต่บางคนก็ชอบที่จะอุ้ม และเกาคางให้มัน

       บางที แมว ก็เป็นอุปกรณ์ให้เราเรียนรู้ตัวเราและเพื่อน ส่วนแมวก็ยินดีที่จะมีเพื่อนใหม่ๆจากทุกๆกลุ่ม

        วันนี้ถือว่าเป็นการสำรวจสภาพแวดล้อมที่ใหม่ๆ รอบๆชุมชน โดยมี พ่อประดับ สาคร พาเด็กๆชาวฮ่องกงเดินป่าเล็กๆที่นี่

      

             

       สนุกกับการย้อมผ้า ย้อมกระเป๋าใช้เอง...การทำของใช้เอง เราจะจำได้ดี ..ครั้งหนึ่งที่เราทำด้วยมือ  ด้วยใจ กับเพื่อนๆ

             

บ่ายๆแก่ๆก็ไป ดูวิถีแห่งการเลี้ยงช้าง ที่ อ.ท่าตูม จ.สุรินทร์

      คืนนี้ ระหว่างทานข้าว ฉันสอนภาษาไทยๆให้เด็กๆฮ่องกง ในบางกลุ่ม ทำให้ได้หัวเราะกัน  ที่โต๊ะทานข้าว จะมีคำถามเยอะมาก

   " นี่อะไร "

   "  นี่ แก้ว....นี่ ช้อน   นี่ โต๊ะ  ...."

  " I'm full ...How do you say in Thai ? "

  ...........พวกเราช่วยกันสอน เพราะพรุ่งนี้ มีงานที่เราจะไปเยี่ยมโรงเรียนมัธยมที่อยู่ใกล้ๆ เข้าไปแนะนำตัวหน้าชั้นเรียนกับนักเรียนไทย

คืนนี้เลยแบ่งกลุ่มและให้การบ้าน วางแผนว่า พรุ่งนี้ เราจะพูดอย่างไร แนะนำตัวเอง และคุยกับเพื่อนคนไทย วัยใกล้เคียงกัน คุยกันอย่างไร

      พอนึกถึงฉากวันพรุ่งนี้ ฉันก็รู้สึกว่า ทุกคนจะสนุก และเฝ้ารอคอย