จะว่าไป... ฉันมิได้เป็นผู้บริหาร... ฉันไม่ได้เรียนการบริหาร...แต่ฉันอยากค้นหาความจริงอะไรบางอย่าง....ฉันสนใจ...ใคร่รู้...
ว่ามีอะไรในตัวผู้ชายคนนี้ คนที่ชื่อ พิชัย กรรณกุลสุนทร เมื่อท่านลงสวมบทบาทของ “ผู้นำการสัมมนา KM เชียงใหม่”
......ซึ่งฉันไม่เคยรู้จักท่านเป็นการส่วนตัวเลย ยกเว้นผ่านการบันทึกทาง blog....
ฉันไม่ได้กล่าวถึงท่านในบทบาทอื่นใดนอกเหนือจากนี้.......
Robert Greenleaf ระบุไว้ว่าคนที่เป็น Servant Leader นั้น ต้องเริ่มที่คำว่า Servant หรือผู้รับใช้ก่อน.... ไม่ใช่เริ่มที่คำว่าผู้นำ... นั่นคือจะต้องมีความรู้สึกอยากจะรับใช้ อยากจะช่วยเหลือ อยากจะให้ผู้อื่นได้ดี หลังจากนั้น ถึงจะค่อยเกิดความอยากจะเป็นผู้นำ
แนวคิดของ Servant Leadership ไม่ใช่เรื่องของการรับใช้ผู้อื่นอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องของหลักการในเรื่องของการทำงานเป็นทีม หลักพฤติกรรมที่เอาใจใส่ผู้อื่น หลักการปฏิบัติตามหลักจริยธรรม หลักการสนใจต่อความก้าวหน้าและเติบโตของลูกน้อง แต่ในขณะเดียวกัน ก็ให้ความสนใจต่อการเติบโตขององค์กร ด้วย
....ประเด็นดังกล่าว บุคลากรคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ และผู้ที่สัมผัสใกล้ชิดท่านคงทราบดี......
สำหรับฉัน....คงไม่ต้องกล่าวถึงคุณสมบัติพื้นฐานของผู้นำ
· เลือก (การหยั่งรู้คน) และใช้คนตรงตามความสามารถ
· ขบคิดวางแผนอย่างสม่ำเสมอ
· จิตใจกว้างขวาง ชนะใจคนทั้งปวง
· มีบารมี
เพราะไม่งั้นบรรดาbloggerทั้งหลายคงไม่มีใจมารวมตัวกัน....เพราะท่าน อ. พิชัย กรรณกุลสุนทร
ฉันเชื่อ....ว่าท่านมี Servant Leadership เพราะบรรยากาศงานKM เชียงใหม่ เพียง 4 วันนี้...ฉันเห็น...และสัมผัสได้....
· ท่านอยู่ใกล้ชิดทีมงานเพื่อดูความนอบน้อม ระมัดระวังในทีม
· ท่านให้งานที่ยุ่งยากเพื่อดูความสามารถและไหวพริบของเด็กๆ
· ท่านนัดพบอย่างกะทันหัน เช่นการนัดทำ AAR คืนนั้น เพื่อดูความเชื่อถือ
· ท่านคลุกคลีกับผู้คน เพื่อดูและสร้างมนุษยสัมพันธ์กับทุกคน
· ฉันยังไม่เห็นท่านยามโกรธ เพราะท่านสามารถควบคุมตัวเองได้
· เมื่อยามพวกเราเศร้าโศก...ฉันเห็นสายตาและรอยยิ้มที่ มีจิตใจเมตตาอบอุ่นของท่าน .......และฉันก็เชื่อว่า
· ยามยาก ท่านมีปณิธานช่วยเหลือมิตรสหาย
เกินพอแล้วสำหรับฉัน.......
ที่จะเห็นท่านเป็นผู้นำงานนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ....สมควรนำไปเป็นแบบอย่าง
และนี่คือบางส่วนที่ฉันพบเห็น .......
รู้จัก อาจารย์ พิชัย
พิสมัย สานศิลป์ รู้ฝัน
กาละ พิสูจน์ ฝ่าฟัน
ตั้งมั่น สรรสร้าง มวลชน
ถึงแม้น จากไป เรียนรู้
ใจอยู่ จิตตั้ง กุศล
อาจารย์ พิชัย ดาลดล
ส่งผล ให้ฉัน มาพิงค์
อำลา ยังใกล้ ใจรู้
คุณครู ผู้สร้าง สรรพสิ่ง
พร่างพรู น้ำตา มีจริง
ฉันนิ่ง ยิ่งคิด ทดแทนคุณ
ศักราช เมื่อ ศ. 17 ส.ค. 2550 @ 23:06
อาทร กอบเกื้อ ศิษย์รัก
จารย์จัก รู้ซึ้ง เอื้อหนุน
พิศดู คุณะ การุณ
ชัยคุณ ผ่อนคลาย กายเย็น
กรรณก่อ สร้างจิต คิดรอบ
กุลกอบ เกื้อโลก มองเห็น
สุนทร สุนทรีย์ เช้าเย็น
สมดั่งเป็น พิชัย ไชโย
ศักราช เมื่อ ส. 18 ส.ค. 2550 @ 00:23
ในบันทึก ....Servant Leadership...กับผู้ชายที่ชื่อ “พิชัย กรรณกุลสุนทร”
ขอขอบคุณ : อาจารย์ศักราช ฟ้าขาว คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่....ผู้แต่งค่ะ
ภาพนี้ อ.ศักราช ฟ้าขาว วาดไว้สวยงามมากค่ะ...ในบันทึก ทายสิครับว่าเป็นลายเส้นใคร เลยขออนุญาตนำมาเก็บไว้เป็นอัลบั้มค่ะ
(ขอขอบคุณ :
1. รศ.ดร.พสุ เดชะรินทร์ ผู้นำที่ดี : ต้องเริ่มจากอยากจะรับใช้ผู้อื่นมองมุมใหม่ : [email protected] คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพธุรกิจ วันอังคารที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 http://www.nidambe11.net/ekonomiz/2006q3/2006july25p06.htm
2. Team Building.โดย.. รศ.ดร.มนตรี บุญเสนอ http://www.m-culture.go.th/leader/05112526/02.ppt
3. ศ.นพ.ปิยะสกล สกลสัตยาทร.บุคลิกภาพผู้บริหาร ภาวะผู้นำ และ ประสิทธิภาพทางการบริหาร,10 มีนาคม 2546
......และขอขอบคุณช่างภาพเพื่อนๆที่เป็นมืออาชีพค่ะ อ.แป๋ว และท่านอื่นๆที่กำลังจะไปตามจิ๊กค่ะ)
ขอ copy and paste ได้บ่อ....
คุณติ๋ว..เขียนได้ใจมากเลยค่า
จากเด็กห้าร้อยคนหนึ่ง
สวัสดีค่ะ อ.สร้อย...
........จากเด็ก500เหมียนกัล......
กราบงาม ๆ ด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์อีกคน
สำหรับจิตใจของคนที่มีแต่ความดีงาม
หนูเรียกท่านว่า "Superman" and "Super Hero"
กราบขอบคุณสำหรับธรรมะ บรรยายเมื่อ 16 สค. 50 ตอนเย็น ๆ ที่วัดห้วยส้มค่ะ
ผู้ชายท่านนี้น่าอุ้ม กลับบ้าน อิอิ
น้องอึ่งอ๊อบ ขา
กราบพ่อครูบาค่ะ
น้องนนท์ น้องรัก
สวัสดีค่ะพี่ติ๋ว
เคยฝันไว้ว่าสักวันคงได้ทำงานร่วมกับผู้นำแบบนี้ ผู้นำที่สามารถนำหัวใจคนได้ ผู้นำที่เกิดจากการยกย่องด้วยหัวใจ มิใช่ผู้นำโดยตำแหน่ง
แป๊ดก็มีบุญเหมือนกันค่ะ ที่พี่ติ๋วเผื่อแผ่เรื่องราวดี ๆ แบบนี้ ให้ได้รับทราบอยู่เสมอ ๆ
สวัสดีค่ะ น้องแป๊ด
สวัสดีค่ะ พี่ติ๋ว (ขอเรียกด้วยคนนะค่ะ)
เห็นด้วยอย่างยิ่งกับที่พี่เขียน
พี่ติ๋ว มีข้อผิดพลาดเล็กน้อย ช่วยลบอันบนออกด้วยค่ะ เอาอันนี้แทน
—————————————————————
ตอนแรกคิดว่าจะมาแซวว่า…. แต่เห็นเขียนได้ตรงใจน้องก็เลยชมดีกว่า ขอเป็นการเป็นงานบ้าง : )
ใน Bible มีกล่าวไว้เรื่องคล้ายแบบนี้ ตอนที่พระเยซูล้างเท้าให้สานุศิษย์เพื่อเป็นแบบอย่างในการรับใช้ แสดงถึงความถ่อมใจในการปรนนิบัติผู้อื่น ทั้งๆ ที่ตนเองมีเกียรติและศักดิ์สูงกว่า
Now that I, your Lord and Teacher, have washed your feet, you also should wash one another's feet. I have set you an example that you should do as I have done for you.
John 13:14-15
เรื่องที่พี่ติ๋วเขียนมานับเป็นตัวอย่างที่ดีของผู้นำอย่างอ.พิชัยที่ถ่อมตัวถ่อมใจลงมาหาคนที่เล็กน้อยกว่า อย่างนี้ถึงได้ใจพวกเราทุกคนไปเต็มๆ
สวัสดีค่ะ…น้องแก้มยุ้ย <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
Little Jazz \(^o^)/ </div><ul>
</ul>
ขอบคุณพี่ติ๋ว สำหรับความรู้ใหม่ๆครับ ขอบคุณครับ ผมรู้สึกผมตัวเล็กมากเลย ต้องพัฒนาตัวเองอีกมากเลยครับ
สวัสดีค่ะ คุณ <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
innoPhys </div><ul>
</ul>
^_^ ดูเป็นผู้นำที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล และเป็นผู้ชายที่ดูอบอุ่น ใจดี นะคะ หนูดูจากภาพน่ะค่ะ
พี่ติ๋ว
เมื่อกี้คุยกับพี่เอกผ่านเอ็ม เขาบอกว่าเมื่อวานอาจารย์เหนื่อยจนขับรถวูบด้วยล่ะ เป็นห่วงจัง ดื้อๆๆ ไม่ยอมพักผ่อน เมื่อวานก็ไปเป็นวิทยากรบรรยายธรรมจนดึก สองทุ่มก็ไปเลี้ยงน้องๆ กินข้าวอีก ไม่วูบก็เป็นซุปเปอร์แมนแล้ว
สวัสดีครับ อ.ติ๋ว
ขอเรียนข้อเท็จจริงประการสำคัญคือผมประทับใจท่าน อ.พิชัยฯ เป็นอย่างยิ่ง โดยเพาะบทบาทของการเป็นผู้นำที่ดูละเอียดอ่อน, นุ่มนวล ใจเย็น มีเมตตา , มากล้นวิสัยทัศน์ .. และสิ่งเหล่านี้เป็นคุณลักษระพิเศาความเป็นผู้นำที่ผู้ตามพร้อมพลีใจให้กับการเป็น "ทีมงาน" ...
ผมเห็นว่าท่านได้ทำงานครั้งนี้ด้วยการหลุดพ้นออกมาจากการทำงานเพื่อตัวท่านเอง หากแต่เป็นการทำงานเพื่อคนอื่นอย่างน่ายกย่อง
ปีหน้า... ไม่เชิญผมก็จะไปร่วมงานอีกครั้ง, ไปยกโต๊ะก็ยินดีครับ....