ไปเมืองกระบี่

... เราอย่ากลัวความจริง ถ้าความจริงออกมาว่า มันไม่ได้เรื่องก็ต้องไม่ได้เรื่อง ... แต่ในความที่ไม่ได้เรื่องนี่ มันเป็นเพราะคนทำไม่ได้เรื่อง หรือว่าคนคิดไม่ได้เรื่อง หรือไม่ได้เรื่องทั้งคู่ ... ไม่ได้เรื่องตรงจุดไหนก็ต้องไปแก้ ... เพราะว่าสำคัญที่สุดก็คือ เราต้องไม่กลัวความจริง

 

เพิ่งนึกได้ค่ะ ที่กระบี่ ดิฉันก็ยังไม่เคยไปเลย ... เพิ่งจะไปครั้งนี้จริงๆ แต่ว่า เจอแต่ฝน ... แต่ทว่าได้ผู้อำนวยทีมที่ดีมาก เพราะเธอมีคนคุ้นเคยอยู่กระบี่ (พี่ชายค่ะ) จึงได้ราชรถพอที่จะพาไปผ่อทะเลเมืองกระบี่บ้าง ก็คือ อ่าวพระนาง และหาดนพรัตน์ละค่ะ

มาครั้งนี้ก็มาประชุมสัมมนา "การติดตามผลการดำเนินงานส่งเสริมสุขภาพในรอบ 9 เดือน ปี 2550" ที่ รร.กระบี่มารีไทม์ ปาร์ค แอนด์ สปา รีสอร์ท ละค่ะ ... หน่วยงานของดิฉัน กองทันตสาธารณสุข ก็นำเสนอผลการดำเนินงานนี้ด้วย แต่จะมาเล่าเรื่องให้ฟัง ถึงข้อความกล่าวเปิดของท่านอธิบดี นายแพทย์ณรงค์ศักดิ์ อังคะสุวพลา ที่ปิ๊งแว่บ ละค่ะ

  • ... เราได้ทำงานไปแล้ว จบโครงการ 9 เดือน ก็เป็นช่วงระหว่างกลางก่อนที่จะจบปีงบประมาณ ที่เราจะมาพูดคุยกัน เหมือนๆ กับเป็นกึ่งๆ monitoring / evaluation ... แม้จะไม่ได้เป็นในรูปของ study แต่เราก็เอาผลจากการที่เป็นรูปของรายงานที่เทียบกับเป้าหมาย กับผลของการที่เจ้าของโครงการต่างๆ เจ้าของพื้นที่ หรือตามศูนย์ฯ ได้ไปทำงานร่วมกับพันธมิตรเครือข่ายของเรา ได้แลกเปลี่ยนในกลุ่มด้วยกันเอง รวมทั้งจังหวัด และ อปท. รวมทั้งที่เราได้ติดตามนิเทศจากพื้นที่ต่างๆ และมาพูดคุยกันว่า ในงาน ภายใต้แผนงาน/โครงการต่างๆ ที่เราทำกันอยู่นั้นเป็นอย่างไร
  • ... เราอย่ากลัวความจริง ถ้าความจริงออกมาว่า มันไม่ได้เรื่องก็ต้องไม่ได้เรื่อง ... แต่ในความที่ไม่ได้เรื่องนี่ มันเป็นเพราะคนทำไม่ได้เรื่อง หรือว่าคนคิดไม่ได้เรื่อง หรือไม่ได้เรื่องทั้งคู่ ... ไม่ได้เรื่องตรงจุดไหนก็ต้องไปแก้ ... เพราะว่าสำคัญที่สุดก็คือ เราต้องไม่กลัวความจริง
  • และเราอยู่ตรงจุดกึ่งกลางของประเทศ ถ้าเราคิดถูก และก็ส่งสัญญาณลงไปถูก ... การปฏิบัติก็ถูก ... ปลายทางคือ ประชาชนได้ประโยชน์
  • ... แต่ถ้าเราคิดผิด ส่งสัญญาณผิด ก็เกิดการกระทำผิด และเรารู้ว่าผิด และเรายังเดินหน้าต่อ ประชาชนทั้งประเทศได้รับผลกระทบจากความที่เราไม่ยอมรับความจริง มันเกิดความเสียหายอย่างมาก
  • ... พวกเรา realized อยู่อย่างหนึ่งก็คือ พวกเราคนเดียว หน่วยเดียว ทำไม่ได้ มัน need collective health form ซึ่งเป็น concept ของ Primary health care ซึ่งทำตั้งแต่สมัย สสม. ซึ่ง อ.อมร พูดอยู่เสมอว่า มันต้องเป็น collective leader
  • เพราะฉะนั้นถ้าที่ไหน หน่วยงานไหนมีผู้นำชูธงอยู่คนเดียว ตอบได้เลยว่า ไปไม่รอด ว่า need คนนำทุกคน ถ้าเป็นไปได้ ก็ทุกคนเป็นผู้นำ และชูธง แต่ตกลงกันให้ดีก่อนว่า ธงสีเดียวกัน จะเดินไปตรงจุดนี้ด้วยกัน ... อันนี้เป็น afford มหาศาล
  • แต่การที่จะถือธงอันเดียวกัน มันต้องเป็นธงที่ในการบริหารสมัยใหม่ เราเรียกว่าเป็นการ share value, share vision, share target หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่จะมีความเห็นร่วมกัน และได้ข้อยุติ มันคงไม่ใช่ concensus ทุกคนเห็นด้วยกันหมด
  • แต่ว่าโดยส่วนใหญ่ เพราะว่าความแตกต่างเชิงความคิดเป็นเรื่องที่ดี และสร้างสรรค์ และแนวคิดส่วนใหญ่ ณ วันนั้น ถ้าไปทำ M&E แล้ว รู้ว่ามันไม่ได้เรื่องนะ เราก็มาปรับ ก็จะมี list ไว้ว่าเคยมีคนให้ความเห็นอย่างนี้ เอาต้องโน้นมาปรับไหม เพราะฉะนั้นเราจะไม่มีการทิ้งแนวคิดที่ถูกเสนอ มันถูกกลั่นมาจากความรู้ประสบการณ์ มันจะเกิด recurrent หรือความถนัดของแต่ละคน ซึ่งมันก็มีข้อดี
  • แต่เราอย่าไปเอาสิ่งที่เรานำเสนอ ว่า ถ้าเราเสนอแล้วแพ้ไม่ได้ ถ้าแพ้เราจะคอยขัดขาเขา ถ้ายังงั้นเราไม่ใช่นักวิชาการที่แท้จริง
  • เพราะนักวิชาการที่แท้จริง ต้องใจกว้าง และยอมรับในการที่จะเกิด มันเป็นเรื่องของคนกลุ่มใหญ่ มี unique อะไรออกไป ถ้า area ของคุณ ไป modify ไม่ว่ากัน แต่ถ้าคุณมีคำตอบแล้วว่า มันดีกับพื้นที่ของคุณ OK คุณ นวก แต่ถ้าคุณรับ study มาแล้ว บอกไม่รู้ ช่างมัน ฉันไม่สน ฉันจะทำแบบนี้ นี่พวกหัวดื้อ เพราะว่าเชื่อมั่นในตัวเอง อธิบายไม่ได้ ...
  • ผมเชื่อในกระบวนการทำ KM ... มันไม่มี absolute answer ทุกอย่างมี relative ทั้งนั้น ไม่มีใครผิดที่สุด ไม่มีใครถูกที่สุด มันจะ relative ตาม factor ตามปัจจัยที่เป็นทั้งภายนอก ภายใน ทั้งความพร้อมของทรัพยากร stakeholder ของแต่ละพื้นที่ก็ไม่เหมือนกัน และเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
  • นักกลยุทธ์คนไหนที่ fixed idea ??? … เพราะฉะนั้น หูต้องเปิดตลอด ตาต้องมองยาวๆ แต่ปากไม่ยาว เพราะจะไปหาเรื่องเขา ปากก็ต้องพูดในสิ่งที่ควรพูด แต่ว่าเราต้องหูตาไว ได้ยินอะไรไกลๆ

อีกปิ๊งแว่บหนึ่งค่ะ จากท่านอธิบดี 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แลกเปลี่ยนเรียนรู้ กรมอนามัย

คำสำคัญ (Tags)#กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข#นพ.ณรงค์ศักดิ์ อังคะสุวพลา

หมายเลขบันทึก: 120087, เขียน: 16 Aug 2007 @ 22:09 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:56 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

แวะมาตามคำเชิญขอรับพี่อัมพร

  •              นี่ผมเพิ่งเคยเข้ามาเยี่ยมในบันทึกเป็นครั้งแรกนะครับเนื้อหาในบันทึกนี่เข้มข้นดีครับ ผมชอบเนื้อๆอย่างนี้ กาแฟดีๆต้องขมๆ น้ำตาลมากไม่ดีครับ เดี๋ยวเบาหวานจะถามหา
  •               พักหลังๆเห็นคนชอบใส่น้ำตาลในบล็อกกันเยอะ ผมก็เลยเอายาป้องกัน "เบาหวาน" ไปแจก พี่อาจจะอ่านเจอในบันทึกของผม และ "เรื่องเล่าจากดงหลวง" http://gotoknow.org/blog/dongluang-1/119643บ้างแล้วก็ได้ (แนะนำให้ไปตามอ่านนะครับ)
  • ผมไม่ได้ไปประชุมสัมมนานวัตกรรมที่เมืองทองธานี 21-22 ส.ค.นี้นะครับ เพราะติดประชุมกับกรมคุ้มครองสิทธิเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรมที่เชียงใหม่ (ไประดมความเห็นประเด็นปัญหาสิทธิมนุษยชน) เลยมอบหมายให้นวัตกรตัวจริงคือผู้นำกลุ่มแม่บ้านนวดแผนไทย และยุวสตรีจากสโมสรเยาวชนที่ผมเป็นประธานอยู่ ไปร่วมเก็บเกี่ยวประสบการณ์แทนผม ถ้าจะอ่านเรื่องเล่า ก็อาจจะได้จากเด็กๆทั้งสองนี่แหละครับ พวกเธออาจจะได้มาปรากฏโฉมอยู่ในบล็อกของผมพร้อมเรื่องเล่าของพวกเธอ คอยติดตามอ่านนะครับ

 

สวัสดีครับคุณหมอนนท์

  • "เราต้องไม่กลัวความจริง"... เพราะว่าความจริงเป็นสิ่งที่ไม่ตาย
  • แต่คนที่อยากพูดความจริงมักจะไม่ค่อยกล้า...เพราะกลัวความตาย
  • ใช่ไหมครับคุณหมอ
  • กระบี่..ผมยังไม่เคยไปเลยครับ

ขอบคุณครับ

  • สวัสดีค่ะ คุณยอดดอย
  • ดีใจที่แวะมาเยี่ยมค่ะ แต่เป็นพี่นน นะคะ บ่ใช่พี่อัมพร (ชักอยากตามไปรู้จัก ว่า พี่อัมพร คือผู้ใด๋)
  • บันทึกของคุณยอดดอย จริงใจมากค่ะ ... คงจะเป็นบริบทของคนที่แตกต่างกันละค่ะ
  • เรามีสิ่งละอันพันละน้อยที่หลากหลายในวง KM ก็คงจะถือว่า มีสิ่งที่จะได้เรียนรู้กันเยอะแยะมากมาย ก็เพิ่มรสชาติให้ชีวิตไปอีกแบบนะคะ
  • ดีใจค่ะ ที่คุณสะ-มะ-นึ-กะ เข้ามาเยี่ยม
  • แว่บแรก นึกถึงครูอ้อยขึ้นมาทันที
  • "แต่คนที่อยากพูดความจริงมักจะไม่ค่อยกล้า...เพราะกลัวความตาย" ... ความตายนี้ คงหมายถึงหลายๆ อย่างใช่ไหมคะ
  • เมืองกระบี่ ช่วงที่ไปนี่ อากาศไม่ร้อนเลยค่ะ
  • แต่คนเดินทางไปนี่ เห็นเป็นต่างชาติซะเยอะ มาก ก ก ก
  • ต่างชาติเขาคงเห็นของดีเมืองไทยนะคะ
  • เชียร์คนไทยให้ไปค่ะ
  • มีโอกาสลองไปสักครั้งสิคะ อย่าดีเหน็บครูอ้อย และน้องขวัญไปด้วยนะคะ
  • ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับคุณหมอนนทลี

  • ชอบมากๆกับการลิขิตของคุณหมอ...ชอบทุกข้อความเลย โดยเฉพาะที่ท่านอธิบดีท่านกล่าวว่า ....เราอย่ากลัวความจริง ถ้าความจริงออกมาว่า มันไม่ได้เรื่องก็ต้องไม่ได้เรื่อง ... แต่ในความที่ไม่ได้เรื่องนี่ มันเป็นเพราะคนทำไม่ได้เรื่อง หรือว่าคนคิดไม่ได้เรื่อง หรือไม่ได้เรื่องทั้งคู่ ... ไม่ได้เรื่องตรงจุดไหนก็ต้องไปแก้ ... เพราะว่าสำคัญที่สุดก็คือ เราต้องไม่กลัวความจริง
  • เรามักจะติดโน่นติดนี่กันเยอะ คำนึงแต่หน้าตา ชื่อเสียง เกียรติยศ จนไม่ได้ทำการประเมินตามสภาพจริงกันเท่าที่ควร บิดๆเบี้ยว บ้านเมืองเสียหายไปเยอะ.....ที่ท่านอธิบดีพูดอย่างนี้จึงโดนใจผมมากๆคร้บ
  • เสร็จจากกระบี่ก็เข้านครศรีฯหรือเปล่าละครับ ส่งสัญญษณบ้างนะครับ...ขอบคุณครับ
  • ขอบคุณค่ะ ครูนง
  • เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ที่พบกันบ่อยๆ ละค่ะ ... เขาคงทำกันจนชิน จนไม่รู้สึกว่า มันเป็นสิ่งที่ไม่สมควรกระมังคะ
  • ถ้าไปถึงนครศรีฯ จะบอก ครูนง แน่นอนละค่ะ