...วันครบรอบวันเกิด 1 ปี ของการเป็นสมาชิก g2k...ช่างตื่นเต้น ระทึกขวัญ ..ซะนี่กระไร...

     ...วันนี้เป็นวันครบรอบวันคล้ายวันเกิด 1 ปี  ของ การเป็นสมาชิก g2k...1 ปี ของการเป็นสมาชิก g2k ผู้เขียนเองได้เก็บเกี่ยว สิ่งดี ๆ มากมายจากสมาชิก ที่มาจากหลากหลายตำแหน่ง หลากหลายหน้าที่ หลากหลายความสามารถ หลากหลายประสบการณ์ ฯลฯ  พูดได้อย่างเต็มปากว่า ประสบการณ์ที่ได้รับมาจากชาว g2k  นั้นส่วนหนึ่งทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น...  ขอบคุณ g2k

     ...ใครกันน๊อ..มากำหนดเป็นกฎเป็นเกณฑ์กัน..ว่าวันเกิดต้องมีความสำคัญกับชีวิตอะไรมากมายถึงเพียงนี้ ต้องมีการฉลอง จัดงาน ตัดเค๊ก ต้องมีของขวัญ  ต้องมีคำอวยพร ...แต่สำหรับตัวผู้เขียนเองแล้ว วันเกิด ไม่ได้มีความหมายอะไรมากมายเลย..เป็นแค่ 1 วัน ใน 1 ปี ที่ชีวิตต้องดำเนินไปตามครรลอง ตามบทบาทและหน้าที่ของแต่ละชีวิต...

     ... แต่สิ่งที่สำคัญคือ...ประสบการณ์ที่เราได้รับ ในช่วงเวลา 1 ปี นั้นต่างหาก ที่มีค่า มีความหมาย และน่าประทับใจกว่า ของขวัญ คำอวยพร ที่บางทีเป็นแค่ธรรมเนียมสังคม ที่ต้องกระทำเพื่อมารยาท หรือ เหตุผลอื่น ๆ ...

     ...แต่วันนี้ ผู้เขียนเองก็ได้รับของขวัญ เหมือนกัน แต่เป็นของขวัญ ที่ไม่น่าจะรับซักเท่าไหร่... แต่ก็ เป็นประสบการณ์อย่างดีเลยทีเดียว...  

     ...วันนี้ออกจากบ้าน 07.10 น. ไปทำงานตามปกติ ระหว่างทางนี่สิ เกือบถึงที่หมายแล้วเชียว อยู่ ๆ ก็มีต้นไม้ถูกตัดขวางลำบนถนน ต้นใหญ่ซะด้วยสิค๊ะ..ก็ซอกแซก ไปข้าง ๆ เพราะคิดว่าคงมีใครไปลากให้ผ่านทางไปได้บ้าง ใจก้อสู้ขึ้นมาหน่อย  แต่ยังไม่หมดแค่นั้นนะสิค๊ะ  ห่างมาอีกซักหน่อย เห็นควันดำลอยขึ้นมาเป็นทาง ใจก็ ตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ไปตลอดทาง เอ๊ะ อะไรกันน๊า...ค่อย ๆ เคลื่อนรถไปอย่างระมัดระวัง วินาทีนั้น ก็คิดไปต่าง ๆ นานา ค่อย ๆ เคลื่อนรถไปใกล้ ๆ ..ปรากฏว่าเป็งยางรถยนต์ไหม้เกรียม ไฟโขมงค่ะ ..ใจที่เต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ เมื่อกี้ ก็ เต้นรัวเป็นจังหวะมากขึ้น... เสร็จละว๊า ช๊านนวันนี้..แต่ก็ นึกในใจ สู้โว๊ยยยย...... ภาวนาในใจ รีบ ๆ ไปให้ถึงที่หมายเร็ว ๆ... เหยียบพอประมาณ..  ขับมาได้อีกซักพัก  ต้องเหยียบเบรค แทบไม่ทัน เมื่อเห็นก้อนอะไรเหมือนกล่องวางอยู่กลางถนน บนเส้นเหลือง พอดี๊ พอดี  เป็นกล่องจริง ๆ ด้วยค่ะ..  กล่องขนาดพอประมาณ คล้ายลังใส่มาม่า...เท่านั้นละค่ะท่านผู้อ่านขา..ทั้งมือไม้และขาแข้ง สั่นไม่เป็นท่า...  เอางัยดีละทีนี้เรา..ตั้งสติที่พอจะมีเหลืออยู่บ้าง ค่อย ๆ หมุนพวงมาลัยเบี่ยงซ้าย  แล้วเร่งอย่างที่คิดว่า หากมันเกิด อะไรขึ้นตอนนั้น คงผ่านไปได้ละว๊า..... มารู้สึกตัวและตั้งสติได้อีกที ตอนรถมาจอดอยู่หน้าประตูรั้วเหล็กโรงเรียน..

     ...ช่างเป็นวันเกิด g2k ที่น่าจดจำจริง ๆ ค่ะ    ^_^

                                   "JasmiN"