ขณะที่เขียนบันทึกนี้  ครูอ้อยยังอยู่บนรถไฟอยู่เลยค่ะ 

รถไฟช้ากว่าปกติ  เนื่องจากหัวรถจักรชำรุด  ต้องหยุดซ่อมแซม  กลางดึก  คงจะถึง กทม. ประมาณ 10.00 น.

สักครู่ได้อ่านการแสดงความคิดเห็นของหลายๆท่าน  คงยังคิดว่า  ครูอ้อยเดินทางถึง  กทม.แล้ว 

แต่ยังอยู่  ยังนั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น  เพื่อไม่ให้เวลาอันมีค่าสูญเสียไป   ซึ่งเหตุการณ์ต่างๆที่ดี  ที่ควรนำมาเป็นแบบอย่าง  จะต้องนำมาเขียนรายงานการเข้าสัมมนาครั้งนี้ยังท่านผู้อำนวยการโรงเรียน 

และจะต้องเขียนบทความเหตุการณ์ต่างๆที่จะเป็นประโยชน์แก่สังคมที่อยู่รายรอบครูอ้อยอยู่  

เพื่อไม่ให้ความทรงจำที่มีค่านี้เลือนจางหายไป  จึงต้องคิดทำอะไร....ต่อไป