หากต้องเอ่ยคำลา

chainung
พบเพื่อจาก

อาจดูเหมือนห่างเหินเดินสวนผ่าน

ไม่มีเสียงเอ่ยขานผ่านรอยยิ้ม

มิตรภาพยังฝังแนบเป็นแบบพิมพ์

ผ่านรอยยิ้มบนดวงหน้าคราเจอกัน...

แม้ไม่เอ่ยปากถามยามได้พบ

แต่ตาสบบอกว่าอย่าแปรผัน

ตาสบตาบอกว่าต้องลากัน

ใจหวาดหวั่นเมื่อรู้ว่าต้องลาไกล...

ช่างเถอะนะ....ก็แค่กายที่ต้องจาก

แต่ใจหากจะเคียงใกล้ไม่ไปไหน

ช่างเถอนะ...ก็แค่กายจากลาไป

แต่ในใจจะเคียงคู่อยู่เป็นเรา...

เราจะอยู่เพื่อก่อร่างสร้างความรู้-

รู้เพื่อคืนกลับสู่สังคมเก่า-

เก่าเพียงรูปแต่ใหม่ในใจเรา-

ช่วยกันเติมเสริมต่อเข้าด้วยเราเอง...

ฝากให้ทุกท่านด้วยใจจริงนะครับ จากใจราชภัฏเชียงใหม่ จากใจพวกเราทุกคน จากใจชาว GOTOKNOW

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ยินเสียงขับขานบนลานกวี

คำสำคัญ (Tags)#km เชียงใหม่,กวี

หมายเลขบันทึก: 119757, เขียน: 15 Aug 2007 @ 11:45 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:55 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

สวัสดีครับท่านอาจารย์ (รบกวนอาจารย์ช่วยลบ บทแรกออกด้วยครับ)

ขอขานรับคำกลอนที่ใจเขียน
แม้ไม่เวียนพบหน้ายังใจหวั่น
นึกถึงบรรยากาศต้องจากกัน
ขอสัญญาจะแนบชิดจิตผูกพันธ์...

สวัสดีครับ ลบให้ตามคำขอ มิตรภาพจะยั่งยืนตลอดไปครับ แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันไปเรื่อยๆ นะครับ