พบเพื่อจาก

อาจดูเหมือนห่างเหินเดินสวนผ่าน

ไม่มีเสียงเอ่ยขานผ่านรอยยิ้ม

มิตรภาพยังฝังแนบเป็นแบบพิมพ์

ผ่านรอยยิ้มบนดวงหน้าคราเจอกัน...

แม้ไม่เอ่ยปากถามยามได้พบ

แต่ตาสบบอกว่าอย่าแปรผัน

ตาสบตาบอกว่าต้องลากัน

ใจหวาดหวั่นเมื่อรู้ว่าต้องลาไกล...

ช่างเถอะนะ....ก็แค่กายที่ต้องจาก

แต่ใจหากจะเคียงใกล้ไม่ไปไหน

ช่างเถอนะ...ก็แค่กายจากลาไป

แต่ในใจจะเคียงคู่อยู่เป็นเรา...

เราจะอยู่เพื่อก่อร่างสร้างความรู้-

รู้เพื่อคืนกลับสู่สังคมเก่า-

เก่าเพียงรูปแต่ใหม่ในใจเรา-

ช่วยกันเติมเสริมต่อเข้าด้วยเราเอง...

ฝากให้ทุกท่านด้วยใจจริงนะครับ จากใจราชภัฏเชียงใหม่ จากใจพวกเราทุกคน จากใจชาว GOTOKNOW