tacit knowledge
          วันนี้ผมตื่นเช้ากว่าทุกวัน  ตั้งใจจะไปออกกำลังลดพุงที่กำลังเป็นอุปสรรคกับชีวิตมากขึ้นทุกที เดินออกมาก็เปลี่ยนใจครับ  ธรรมชาติช่างแสนสุขสงบงดงาม  …tacit knowledge คงจะเกิด… (พุงเอาไว้ก่อน)

           อยากรู้ว่า บนเนินข้างหน้ามีอะไร ทางที่จะไปถ้าง่าย ๆ ต้องไปตามถนนลาดยาง (เกือบจะโรยด้วยกลีบกุหลาบ) แต่ต้องใช้เวลาอ้อมไปเยอะ  หากจะไปลัดและเร็วต้องออกแรงขึ้นบันได  สัจธรรมที่พบก็คือ ไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ             ผมมาคิดว่า Blog เป็นหนทางที่ง่ายและเร็วในการแสวงหา แต่เป็นความรู้เสมือนจริง  อาจารย์มาด้วยกันท่านหนึ่งถามผมว่า หากเทียบกับหนังสือแล้วข้อดีข้อเสียเป็นอย่างไร ผมตอบแบบคนเพิ่งรู้ว่า หากยึดความถูกต้องของข้อมูลต้องหนังสือ  แต่ Blog มีชีวิตกว่า เพราะเห็นตัวตนที่แท้จริง           ผู้เข้าร่วมอบรมจากแบงก์ชาติ ส่งต่อจักรยานให้ผมด้วยไมตรี แน่นอนไปได้เร็วและไกลขึ้น ผมพบว่าที่นี่ นกกะปูดเยอะมากครับ (ในห้องพักก็มีภาพเขียน) และยังพบมันนอนตายกลางถนนอยู่หนึ่งตัว …คงมีคนเห็นบ้างนะครับ…           เวลาปั่นขึ้นเนินต้องออกแรงมาก ไปได้ช้า แต่ธรรมชาติจะมีสมดุลในตัวเองเสมอ เมื่อมีขึ้นก็ต้องมีลง และลงด้วยแรงโน้มถ่วง ที่รวดเร็ว ไปได้ไกลโดยไม่ต้องออกแรง แต่หากจะขึ้นเนินถัดไป ต้องเสริมด้วยแรงส่งเล็กน้อย            ผมกำลังเห็นอะไรบางอย่างที่จะไปปรับปรุงชีวิตครับ (อย่างแรกก็เปลี่ยนชื่อ blog)