กรุณาอย่าใช้ ศาสตร์ที่ตื้นเขิน เช่น 1+ 1 = 2 และ ใจที่คับแคบ ในการพิจารณาตัดสินก็แล้วกันครับ เพราะท่านอาจมองไม่เห็นอะไรเลย เพชรที่เกลื่อนกล่นก็จะกลายเป็นเหมือนเม็ดทรายไปทันที

    เข้าร่วมกิจกรรมและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้คน ญาติมิตร ทั้งหน้าเก่า หน้าใหม่มาแล้ว  1 วันเต็ม ใน งานสัมมนาการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาเครือข่ายเรียนรู้ระดับประเทศ ซึ่งจัดที่โรงแรมนอร์ทเทิร์นเฮอริเธท รีสอร์ท กอล์ฟแอนด์สปา โดยคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ม.ราชภัฏเชียงใหม่ ระหว่าง 13-15 สิงหาคม  2550  ยังไม่ได้เขียนบันทึกเพื่อสื่อเรื่องราวใดๆออกไปเลย เพราะมัวแต่ซึมซับ รับความประทับใจ และความทึ่ง ในสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างต่อเนื่อง  มีปรากฏการณ์มากมายเกิดขึ้น ชนิดที่เรียกได้ว่า "มหัศจรรย์"
  
     กิจกรรมและบรรยากาศที่เกิดขึ้น เป็นการสะท้อนชัดเจนว่าเกิดจากความร่วมแรงร่วมใจจากบุคคลหลายฝ่าย ทั้งอาจารย์ นักศึกษา และเครือข่ายทั้งใน -นอกคณะมนุษย์ฯ นอก มรภ.เชียงใหม่  ถ้าเป็นแต่ก่อนผมคงได้ตระเวนสอบถามผู้คนเพื่อแสวงหาคำตอบ  หาความจริง ว่าเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้คนมากมายทั้งไกล ใกล้ ทุ่มเทใจให้กับการจัดงานครั้งนี้ ชนิดทำตัวเหมือนเป็นเจ้าภาพ หรือ แม่งานกันเสียเอง กันอยูทั่วไป ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวผมเอง  เพราะก่อนมาก็ติดตามข่าวสารความเคลื่อนไหว  ความคืบหน้า ปัญหา อุปสรรค ทั้งทาง Blog และโทรศัพท์มาอย่างต่อเนื่อง เห็นความ ห่วงใย  เห็นการให้กำลังใจคนทำงานกันจากทุกสารทิศ  แต่โดยเหตุที่ผมดูโลกมากว่า 50 ปีแล้ว  และมักเฝ้าดูปรากฏการณ์ด้วยการตั้งข้อสงสัยว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้นเช่นนี้  แสวงหา"เหตุ" แห่ง "ผล" ต่างๆ และพบว่าไม่ค่อยพลาดครับ  คราวนี้ก็เช่นกันผมจะขอฟันธงสรุป ความเชื่อเกี่ยวกับการจัดงานครั้งนี้ดังนี้

  • ทีมงานทุกฝ่ายทุ่มเทแรงกายและหัวใจให้กับงานอย่างเต็มที่ อย่างต่อเนื่องนั้นเป็นเพราะ ต่างก็มีจุดมุ่งหมายชัดเจนร่วมกัน และไม่ใช่ทำไปเพื่อ ตัวเอง หรือ ตัวใครคนใดคนหนึ่ง  และทำด้วยใจที่  อยากให้   มากกว่า  อยากได้
  • หัวเรือใหญ่คือ อ. พิชัย กรรณกุลสุนทร  จะต้องผสมผสานทั้ง ศาสตร์ และ ศิลป์ อย่างมากพอ และลงตัวจึงสามารถรวมพลังผู้คนทั้งในหน่วยงานและจากทุกสารทิศได้อย่างเหลือเชื่อ  และที่ ลึก และ เหนือ กว่านั้นก็คือ ท่านจะต้องมี จิตที่เป็นกุศล คือมีความดีงาม ความรัก เมตตา เป็นฐานสำคัญ
  • จากปรากฏการณ์ที่พบเห็น  ไม่ต้องสงสัยเลยว่า การจัดการความรู้ ที่แท้จริงได้เกิดขึ้นแล้วมากมาย  ในกระบวนการทำงานทุกขั้นตอน  แต่ไม่อาจประเมินด้วยการแจงนับ เป็นชิ้น เป็นก้อนให้ชัดเจนได้ เพราะผลที่เกิดขึ้นหลายอย่าง หรือส่วนมากติดค้างอยู่ในใจผู้คนที่เกี่ยวของ และจะต้องมีผลสืบเนื่องยาวนานเป็นแน่แท้
  • ใครที่อยากติดตามว่างานนี้ มีการจัดการความรู้อย่างไร เชิญติดตามได้เลยครับ ท่านจะพบอะไรที่มีค่ามากมาย  แต่มีเงื่อนไขว่าท่านจะต้องใช้ทั้งจินตนาการ  ทั้งศาสตร์ และศิลป์ให้มากพอ และที่สำคัญคือมีจิตที่เป็นกุศลครับ  กรุณาอย่าใช้ ศาสตร์ที่ตื้นเขิน เช่น 1+ 1 = 2 และ ใจที่คับแคบ ในการพิจารณาตัดสินก็แล้วกันครับ  เพราะท่านอาจมองไม่เห็นอะไรเลย  เพชรที่เกลื่อนกล่นก็จะกลายเป็นเหมือนเม็ดทรายไปทันที

                แล้วก็มาถึงการบอกบุญ  ขอบริจาคแล้วล่ะครับ

    จากนวัตกรรม การเขียนบันทึกแบบ "ชุบมือเปิบ" ที่ผมได้นำเสนอไปเมื่อไม่นานมานี้ ( " ชุบมือเปิบ " มิติใหม่ของการเขียนบันทึกลง Blog ) คราวนี้ผมมีไอเดียบรรเจิดไปอีกขั้นแล้วครับ จะเรียกว่าการต่อยอดนวัตกรรมก็ได้ครับ

     ขอเชิญ Blogger ทุกท่านที่มาร่วมงาน และมีใจบุญ ช่วยกันบริจาค Link ไปยังบันทึกที่เกี่ยวข้องกับงานครั้งนี้ใน Blog ของท่าน โดยแจ้งต่อท้ายบันทึกนี้ในส่วนแสดงความคิดเห็น และมีเงื่อนไขดังนี้ครับ

  1. ส่งได้ทันทีและถ้ามีมากกว่า 1 บันทึก ขอให้จัดเรียงตามลำดับก่อนหลังด้วยครับ
  2. อย่าส่งเป็น URL แต่ขอให้เป็นชื่อบันทึกจริงๆที่ Copy มาจาก Blog ของท่าน เอาชนิดให้สามารถ Click กลับไปดูได้ทันที
  3. ส่งก่อนมีสิทธิ์ดังก่อน เพราะการนำเสนอในการ "ชุบมือเปิบ" ครั้งนี้จะว่าไปตามลำดับว่าใครส่งก่อนเป็นสำคัญ อายุ และความสวย ความหล่อ ไม่เกี่ยวครับ งานนี้

               คำเตือน ! 
 
        อย่าช้า รีบบริจาคด่วน  ไม่ต้องลังเล  รับจำกัด  หมดแล้วหมดเลย  ไม่มีโอกาสแก้ตัวครับ ... กุศลแรงด้วยนะ จะบอกให้  อิ อิ อิ.