เห็นเพียงการตบแต่งหน้าห้องสัมมนา ก็รู้แล้วครับว่า เป็นเช่นไร ... คุณภาพคับแก้วจริงๆ
เช้าวันที่ 13 สิงหาคม 2550 เวลา 8.00 น.
ขบวนรถด่วนพิเศษนครพิงค์ได้นำพาผมและครูอ้อย มาถึงสถานีรถไฟเชียงใหม่พร้อมกับผู้โดยสารอื่นๆอีกจำนวนมาก
คุณน้าอึ่งอ๊อบ นำท่านพ่อครูบาฯและ ดร.ขจิต ไปล้างห้องน้ำที่วัด เลยมอบหมายให้ คุณพี่สาว....(ขออภัยผมไม่ได้ถามชื่อท่าน) มาส่งถึงโรงแรมที่สัมมนา
|
|
 |
เห็นผู้คนมากมายเสียงเพลงคำเมืองร้องสดๆจาก จ่างซอ แม่หญิง คอยร้องแนะนำเล่าชื่อและประวัติท่าน bloggers ที่เดินทางมาถึง
เห็นการต้อนรับจากทีมงานของ อ.พิชัยแล้ว ผมแทบวิ่งหนีกลับบ้าน... แต่เอาเถอะ มาถึงขนาด เอาไงเอากัน...
เห็นเพียงการตบแต่งหน้าห้องสัมมนา ก็รู้แล้วครับว่า เป็นเช่นไร ... คุณภาพคับแก้วจริงๆ
|
 |
|
เมื่อได้ทักทายกับพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ ชาว bloggers แล้วค่อยใจชื่นขึ้นมาหน่อย....
ยิ่งหลังจกพิธีเปิด น้องนนท์ น้องโอ๋ และ ดร.กระปุ๋ม พิธีกร ประกาศขอเชิญท่านอธิการบดี ม.ราชภัฎเชียงใหม่ มอบรางวัลสุดคะนึงคนล่าสุด
ผมคิดว่าเป็นการประกาศรางวัลเดือนกรกฎาคม 2550 เสียอีก นั่งลุ้นอยู่ว่าจะเป็นท่านใด
ที่ไหนได้น้องโอ๋ ประกาศให้ผมออกไปรับช่อดอกไม้แสดงความยินดีจากท่านอธิการบดีฯ
โอ๊ะ..!! ต๊กใจหมดเลย
แหม !!! อ.พิชัย ทำเซอร์ไพรส์ อีกแล้ว แต่ขอขอบคุณ ๆๆๆๆ ครับท่าน
แวะมาแสดงความยินดีกับรางวัลสุดคะนึงค่ะ
หวานใจพี่ สะ-มะ-นึ-กะ รายงานผลอย่างรวดเร็วในบันทึก ต้อนรับอย่างมีความสุข ค่ะ
คุณนึก
มาเชียงใหม่ เล็ก ๆ ไม่ ใหญ่ ๆ เชียงใหม่ชอบทำค่ะ
ยินดีด้วยนะคะพี่ชาย สะ-มะ-นึ-กะ
แบบนี้ต้องฉลองด้วย หมี่โคราชอีกค่ะ
ท่านสะมะนึกะ อย่างนี้ต้องฉลองอีกรอบ อิอิ
ขอแสดงความยินดีอีกรอบครับ เยี่ยมจริงๆ..
สวัสดีครับพี่สะมะนึกะ
ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ
ไม่บอกไม่รู้เลยนะคะว่าทั้งครูอ้อยและคุณ สะมะนึกะ เพิ่งลงรถไฟมา...
เพราะดูสดชื่นและเก็บบรรยากาศผ่านทั้งกล้อง วิดีโอ บล็อกอยู่ตลอดเวลา
ยินดีด้วยคัรบกับรางวัล ครูอ้อยทำหน้าตะลึงมากกกครับ๕๕
เห็นการต้อนรับจากทีมงานของ อ.พิชัยแล้ว ผมแทบวิ่งหนีกลับบ้าน...
หายความว่าอย่างไรครับ จินตนาการตามไปไม่ถึงครับ
แสดงความยินดีกับคุณสุดคะนึงด้วยนะครับ เฮ
ขอแสดงความยินดีด้วยเจ้าค่ะ ^_^